شفقناافغانستان– بهبود امید به زندگی در سراسر اروپا با کندی مواجه شده است و انگلستان بیشترین کاهش سرعت را تجربه میکند. کارشناسان این مسئله را به ترکیب نگرانکنندهای از رژیم غذایی نامناسب، کمتحرکی گسترده و افزایش چاقی نسبت میدهند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا به نقل از گاردین، بر اساس تحقیقات منتشر شده در مجله Lancet Public Health، میانگین رشد سالانه امید به زندگی در سراسر قاره اروپا از ۰.۲۳ سال بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۱ به ۰.۱۵ سال بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ کاهش یافته است. از بین ۲۰ کشور مورد مطالعه، همه کشورها به جز نروژ شاهد کاهش رشد امید به زندگی بودند.
انگلستان بیشترین کاهش را در بهبود امید به زندگی تجربه کرد، به طوری که میانگین بهبود سالانه از ۰.۲۵ سال بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۱ به ۰.۰۷ سال بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ کاهش یافت.
دومین کندی در رشد امید به زندگی در اروپا مربوط به ایرلند شمالی بود (کاهش ۰.۱۶ سال)، و پس از آن ولز و اسکاتلند (هر دو با کاهش ۰.۱۵ سال) قرار گرفتند.
سارا پرایس، مدیر بهداشت عمومی سرویس سلامت ملی انگلستان، گفت: این مطالعه مهم تأکید میکند که پیشگیری سنگ بنای یک جامعه سالمتر است.
او افزود: کندی در بهبود امید به زندگی، به ویژه به دلیل بیماریهای قلبی-عروقی و سرطان، نیاز فوری به اقدامات قویتر در مورد ریشههای این مشکلات — رژیم غذایی نامناسب، کمتحرکی و چاقی — را برجسته میکند.
پرایس گفت که سرویس سلامت ملی از طریق برنامه ۱۲ هفتهای مدیریت دیجیتال وزن، به صدها هزار نفر کمک کرده است تا وزن خود را کاهش دهند.
«با این حال، اقدامات بیشتری در سراسر جامعه نیاز است، زیرا ما نمیتوانیم تنها با درمان از بحران چاقی خارج شویم و باید آن را از ریشه مهار کنیم.
این مطالعه که توسط دانشگاه East Anglia انجام شده است، تغییرات امید به زندگی را در ۲۰ کشور اروپایی از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۱ بررسی کرده است.
در طول همهگیری کووید بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱، همه کشورها به جز ایرلند، ایسلند، سوئد، نروژ، دانمارک و بلژیک شاهد کاهش امید به زندگی بودند، و بیشترین نزول در یونان و انگلستان مشاهده شد.
رشد امید به زندگی از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۱ ناشی از بهبود در کشورهایی بود که با عوامل خطر بیماریهای قلبی و سرطان مقابله کردند.
با این حال، مرگومیر ناشی از بیماریهای قلبی عامل اصلی کندی رشد امید به زندگی از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ بود، که همزمان با افزایش سطح شاخص توده بدنی یا بیامآی و قرار گرفتن در معرض رژیمهای غذایی نامناسب و کمتحرکی رخ داد.
کشورهایی که پس از سال ۲۰۱۱ بهترین حفظ بهبود در امید به زندگی را داشتند – نروژ، ایسلند، سوئد، دانمارک و بلژیک – حتی در طول همهگیری نیز امید به زندگی خود را حفظ یا افزایش دادند.
محققان گفتهاند که کشورهایی که بهبود در امید به زندگی را «به بهترین نحو» حفظ کردند، مرگومیر کمتری ناشی از بیماریهای قلبی و سرطان داشتند. آنها افزودند که این یافتهها نیاز به سیاستهای قویتر دولت برای مقابله با چاقی و افزایش سطح فعالیت بدنی را برجسته میکند.
پروفسور نیکلاس استیل، محقق ارشد از دانشکده پزشکی Norwich دانشگاه East Anglia، گفت: پیشرفتهای بهداشت عمومی و پزشکی در قرن بیستم به این معنا بود که امید به زندگی در اروپا سال به سال بهبود مییافت، اما دیگر این گونه نیست.
«ما دریافتیم که مرگومیر ناشی از بیماریهای قلبی-عروقی عامل اصلی کاهش بهبود امید به زندگی بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ بود. جای تعجب نیست که همهگیری کووید مسئول کاهش امید به زندگی بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ است.»
او ادامه داد: «کشورهایی مانند نروژ، ایسلند، سوئد، دانمارک و بلژیک پس از سال ۲۰۱۱ امید به زندگی بهتری را حفظ کردند و با کمک سیاستهای دولت، آسیبهای ناشی از عوامل خطر اصلی بیماریهای قلبی را کاهش دادند.»
او در مورد انگلستان گفت: ما در مورد بیماریهای قلبی و سرطان عملکرد خوبی نداریم. در انگلستان خطرات ناشی از رژیم غذایی بالا، سطح کمتحرکی و چاقی زیاد است. این روندها دهههاست که ادامه دارند — راهحل سریعی وجود ندارد.
او افزود: این مسئله مربوط به محافظتهای بزرگ و بلندمدت جمعیت در برابر خطرات است — بنابراین تعامل با صنایع غذایی برای بهبود رژیم غذایی ضروری است تا خوردن غذای سالمتر برای مردم آسانتر شود و حرکت کردن در زندگی روزمره سادهتر گردد.
با این حال، استیل گفت که اروپا «هنوز به سقف طبیعی طول عمر نرسیده است».
«امید به زندگی برای افراد مسن در بسیاری از کشورها همچنان در حال بهبود است، که نشان میدهد ما هنوز به سقف طبیعی طول عمر نرسیدهایم. امید به زندگی عمدتاً مرگومیر در سنین پایینتر را منعکس میکند، جایی که ما فرصتهای زیادی برای کاهش خطرات مضر و جلوگیری از مرگهای زودهنگام داریم.»
این خبر را اینجا ببینید.
