شفقناافغانستان — طالبان پس از شکست نظامی خود در سال ۲۰۰۱ آمادهٔ تسلیم و مشارکت در فرآیند سیاسی بودند، اما سیاست انزوای آنان توسط جامعه جهانی، به ویژه ایالات متحده، مانع از ورود آنها به عرصه سیاسی شد و زمینه بازگشت نیرومند این گروه را در سال ۲۰۲۱ فراهم کرد.
به گزارش شفقناافغانستان؛ بر اساس گزارش روز یکشنبه اکسپرس تربیون، ایالات متحده با رهبری یک اجماع جهانی، از مشارکت سیاسی با طالبان خودداری کرد و تنها در سال ۲۰۲۰ با توافق دوحه وارد گفتوگو مستقیم با این گروه شد. این رویکرد نه تنها مانع از تثبیت صلح پایدار شد، بلکه به جای تضعیف طالبان، به تقویت مشروعیت نظامی و سیاسی آنان انجامید و راه را برای تسلط مجدد آنها بر کابل هموار کرد.
همسایگان افغانستان، بهویژه ایران و پاکستان، با وجود چالشهای داخلی متعدد، همچنان نقش تأثیرگذاری در تحولات سیاسی و امنیتی افغانستان ایفا میکنند. با این حال، نگرانی از صدور ناامنی، گسترش تروریسم، افزایش جریان مهاجرت و بحران انسانی از افغانستان، فشارهای بیشتری را بر این کشورها وارد کرده است.
از سوی دیگر، پس از بازگشت طالبان به قدرت در اوت ۲۰۲۱، وضعیت حقوق بشر در افغانستان به شدت تیره شده است. زنان و دختران با محدودیتهای گسترده در دسترسی به آموزش، اشتغال و آزادی حرکت مواجه هستند و بسیاری از فعالان مدنی و رسانهای تحت سرکوب قرار گرفتهاند.
این در حالیست که سیاست انزوای طالبان پس از ۲۰۰۱، نه تنها استراتژیک نادرست، بلکه تکنیکی بود که گروهی را که از تجربه حکمرانی عزل شده بود، به فرصتی برای بازسازی مشروعیت خود تبدیل کرد. عدم گنجاندن رهبران طالبان در فرآیندهای سیاسی گذار، درسی تلخ برای دیپلماسی بینالمللی است: نادیده گرفتن بازیگران واقعی میدان، گاه به جای مهار، به تقویت آنان منجر میشود.
