شفقنا افغانستان – در سالهای اخیر، صنعت مرغداری در افغانستان با وجود بحرانهای سیاسی و اقتصادی، به یکی از مهمترین ستونهای تولیدات داخلی و اشتغالزایی تبدیل شده است.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، هرات در غرب افغانستان، نقش عمده در گسترش صنعت مرغداری این کشور و افزایش تولیدات آن داشته است.
بر اساس آمار وزارت زراعت، آبیاری و مالداری طالبان که مسئولیت نظارت بر فارمهای مرغداری را به عهده دارد، در حال حاضر روزانه دوونیم میلیون تخم مرغ در هرات تولید میشود.
این وزارت در گزارشی که دیروز نشر کرد، گفته است که قرار است میزان تولید روزانه تخم مرغ در هرات در آینده نزدیک به چهار میلیون افزایش یابد.
وزارت زراعت، مالداری و آبیاری طالبان گفته است که ۷۰ درصد تولیدات تخم مرغ از هرات به سایر ولایتهای افغانستان صادر میشود و ۳۰ درصد آن نیازمندی داخلی این ولایت را تأمین میکند.
اما صنعت مرغداری در هرات چگونه اینقدر رشد کرده است و توسعه یافته است؟ توسعه این صنعت، چقدر بر اقتصاد محلی در افغانستان تأثیر گذاشته است و چالشهای آن چیست؟
«سرمایهگذاری صدها میلیون دالری»
وزارت زراعت مالداری و آبیاری طالبان میگوید که در صنعت مرغداری ولایت هرات، بیش از ۱۲۰ میلیون دالر آمریکایی سرمایهگذاری شده است.
بر اساس آمار این وزارت ۸۰۰ کارخانه مرغداری در این ولایت فعال است که ۶۵ کارخانه تنها تخم مرغ تولید میکنند.
اما هرات تنها یک قطب اقتصاد افغانستان است و کارخانههای متعدد مرغداری در کابل، قندهار، بلخ، ننگرهار و سایر قطبهای اقتصادی افغانستان نیز فعال است.
با توجه سرمایهگذاری در صنعت مرغداری در هرات، میتوان پیشبینی کرد که حدود ۵۰۰ میلیون دالر در صنعت مرغداری در سراسر افغانستان سرمایهگذاری شده است.
هرچند که سرمایهگذاران بزرگ و غولهای اقتصادی افغانستان، نقش مهم و حضور پر رنگی در این صنعت دارند، اما بخشی از این صنعت توسط جوانان و تجارتهای نوپای خانوادگی میچرخد.
در حال حاضر سرمایهگذاری در این صنعت در افغانستان رو به افزایش است و بسیاری از جوانان علاقمند راهاندازی فارمهای کوچک مرغداری و وارد شد در این بازار هستند.
«موتور محرک اقتصاد محلی و اشتغالزایی»
گسترش مرغداری در هرات و سایر مناطق افغانستان، علاوه بر تقویت اقتصاد، زمینههای تازهای برای کارآفرینی ایجاد کرده است.
بسیاری از کارخانههای کوچک و متوسط توسط جوانان یا کسبوکارهای خانوادگی راهاندازی شده است که با سرمایهی محدود وارد بازار شدهاند.
ثبات نسبی تقاضای تخم و گوشت مرغ، باعث شده این صنعت به گزینهای مطمئنتر برای سرمایهگذاریهای کوچک تبدیل شود.
از سوی دیگر، ایجاد زنجیرههای جانبی مانند کارگاههای بستهبندی، مراکز توزیع و شرکتهای ترانسپورت کوچک، چهرهی اقتصادی مناطق روستایی و نیمهشهری را تغییر داده است.
مرغداری بهگونهای عمل کرده که شبکهای از کسبوکارهای کوچک حول محور یک صنعت حیاتی شکل گرفته و به پویایی اقتصادی جامعه کمک میکند.
این صنعت همچنین باعث ایجاد اشتغالزایی گسترده شده است.
به گفتهی وزارت زراعت طالبان، ۱۵ هزار نفر در کارخانههای تولید تخم مرغ در هرات کار میکنند؛ آماری که نشاندهندهی نقش کلیدی مرغداری در اشتغالزایی است.
افزون بر این، ۷۵ درصد محصولات مرغداری هرات به سایر ولایتها صادر میشود؛ موضوعی که به گردش سرمایه در سطح کشور و کاهش وابستگی به واردات کمک میکند.
با این حال، صنعت مرغداری افغانستان با چالشهای جدی نیز مواجه است.
از جدیترین چالشها، نبود زیرساختهای پایدار—از جمله برق مطمئن، سردخانهها و سیستمهای نگهداری است. هزینههای اضافی برای تأمین انرژی یا حفظ کیفیت محصولات، قیمت تمامشده را افزایش میدهد و سودآوری را کاهش میدهد. همچنین نبود سیستمهای استاندارد کنترل کیفیت، کمبود متخصصان طب حیوانی و نبود بیمه، این صنعت را در برابر بیماریهای واگیردار و خسارات احتمالی آسیبپذیر کرده است.
