شفقنا افغانستان-حضرت آیتالله العظمی مکارم شیرازی به پرسشی درباره شواهد تاریخی زنده شدن مردگان پاسخ گفته است.
متن پرسش مطرح شده وپاسخ این مرجع تقلید شیعیان بدین شرح است:
بر اساس شواهد تاریخی، آیا زنده شدن مردگان در این جهان امکان دارد؟
در تاریخ گذشتگان مواردى را مى یابیم که افرادى بعد از مرگ به این جهان بازگشتند مانند ماجراى عجیب یکى از اقوام پیشین، که بیمارى مسرى و وحشتناکى در محیط آنها ظاهر گشت و مردم یکى پس از دیگرى از دنیا مى رفتند، به همین دلیل هزاران نفر از آن منطقه فرار کردند، از آنجا که آنها پس از فرار از محیط خود و رهائى از مرگ در خود احساس قدرت و استقلال نمودند و با نادیده گرفتن اراده الهى و چشم دوختن به عوامل طبیعى دچار غرور شدند پروردگار، آنها را نیز در همان بیابان با همان بیمارى نابود ساخت. مدت ها از این جریان گذشت و «حزقیل»، (1) یکى از پیامبران بنى اسرائیل، از آنجا عبور نمود و از خدا خواست آنها را زنده کند، خداوند دعاى او را اجابت نمود و آنها به زندگى بازگشتند. (2)
خداوند مى فرماید: (آیا ندیدى کسانى را که از خانه خود از ترس مرگ فرار کردند در حالى که هزاران نفر بودند)؛ «أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذینَ خَرَجُوا مِنْ دِیارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ».
پس از آن به عاقبت کار آنها اشاره کرده، مى فرماید: (خداوند به آنها فرمود: بمیرید)؛ «فَقالَ لَهُمُ اللّهُ مُوتُوا»، و به آن بیمارى که آن را بهانه قرار داده بودند مُردند.
(سپس خداوند آنها را زنده کرد)؛ تا ماجراى زندگى آنان درس عبرتى براى دیگران باشد «ثُمَّ أَحْیاهُمْ».
جمله «ثُمَّ أَحْیاهُمْ» اشاره به زنده شدن آن جمعیت، پس از مرگ است و همان گونه که عرض کردیم، به دعاى «حِزقِیل» پیامبر، صورت گرفت، و از آنجا که بازگشت آنان به حیات، یکى از نعمت هاى روشن الهى بود، (هم از نظر خودشان، و هم از نظر عبرت مردم) در پایان آیه مى فرماید: (خداوند نسبت به بندگان خود احسان مى کند، ولى بیشتر مردم، شکر او را به جا نمى آورند)؛ «إِنَّ اللّهَ لَذُو فَضْل عَلَى النّاسِ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النّاسِ لایَشْکُرُونَ».
نه تنها این گروه، بلکه همه انسان ها مشمول الطاف و عنایات و نعمت هاى اویند.
جمعى از بنى اسرائیل که همراه موسى(علیه السلام) به کوه طور رفتند که در آیات 55 و 56 سوره «بقره» آمده است، و داستان «عزیر» و «ارمیا» که در آیه 259 همین سوره آمده است. دانشمند معروف شیعه مرحوم «صدوق» نیز به آیه 243 سوره «بقره» براى امکان مسأله رجعت استدلال کرده، مى گوید: یکى از عقاید ما اعتقاد به رَجْعَت است (که گروهى از انسان هاى پیشین بار دیگر در همین دنیا به زندگى باز مى گردند). (3)
1. «حِزْقیل» طبق بعضى از روایات، سومین پیشواى بنى اسرائیل بعد از موسى(علیه السلام) بود. («مجمع البیان»، ذیل آیه مورد بحث؛ «بحار الانوار»، جلد 13، صفحه 383).
2. «کافى»، جلد 8، صفحات 198 و 199 (دار الکتب الاسلامیة)؛ «بحار الانوار»، جلد 6، صفحات 120 و 123، و جلد 13، صفحات 381 و 382 و 385؛ «مجمع البیان»، ذیل آیه مورد بحث.
3. گرد آوري از کتاب: تفسیر نمونه، آيت الله العظمي مکارم شيرازي، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهل و هفتم، ج 2، ص 257.
انتهای پیام