شفقنا افغانستان- جنرال صاحب! خودتان برای این کشور چه کردید؟ ما در صف اول انتقاد از ناکارآمدی های حکومت وحدت ملی قرار داریم و بارها ارگ و سپیدار را به دلیل سیاسی کاری ها و سیاسی بازی ها به چالش گرفته ایم اما دوستمی که امروز بیرق انتقاد از دو بخشی شدن حکومت را علم کرده و می گوید یک نفر رییس جمهور می شد و برای مثال عبدالله در اپوزسیون می ماند، باید بعد از دو سال گذشت از عمر حکومت این حرف را بزند؟
جنرال دوستم معاون اول رییس جمهور در جدیدترین اظهارات خود باز هم از شکاف های عمیق و اختلافات درون حکومتی پرده برداشت اما سوال اینجاست که عبدالرشید صاحب با نام پرطمطراق خود در پس این انتقادات دلش به حال مردم ملکی و افغانستانی که بازیچه سیاسی کاری های ارگ و سپیدار شده سوخته یا سفر به ولایت های شمالی سبب شده دوستم آنطور که باید و شاید از زدوبندهای سران حکومتی سود نبرد و عملا فریاد سهم خواهی خود را به گوش رسانه ها رسانده است؟
دوستم در جدیدترین مراسم رونمایی اش از فسادهای درون ارگی و درون سپیداری مدعی شده که حتی پول های سیاه هم میان سران حکومتی بطور 50 فیصد تقسیم می شود و گلایه های معاون اول آنجا اوج می گیرد که می پرسد پس سهم و نقش من در دولت کجاست؟
هر چند این نخستین باری نیست که انگشت انتقادات دوستم به سمت حکومت نشانه رفته و شکایت های اخیرش از شورای امنیت ملی هم هنوز در خاطره بسیاری از کسانی که حوادث روز را دنبال می کنند، هست که وی چطور در مقابل کمره های رسانه ها به شورای امنیت تاخت و گفت که نمی گذارند به ولایت های شمالی بروم …اما…
اما سوال مطروحه در اذهان این است که جنرال صاحب! خودتان برای این کشور چه کردید؟ ما در صف اول انتقاد از ناکارآمدی های حکومت وحدت ملی قرار داریم و بارها ارگ و سپیدار را به دلیل سیاسی کاری ها و سیاسی بازی ها به چالش گرفته ایم اما دوستمی که امروز بیرق انتقاد از دو بخشی شدن حکومت را علم کرده و می گوید یک نفر رییس جمهور می شد و برای مثال عبدالله در اپوزسیون می ماند، باید بعد از دو سال گذشت از عمر حکومت این حرف را بزند؟
یعنی شخص معاون اول تابحال به این فکر نرفته بود و تا این لحظه از حکومت دو نیمه و 50 فیصدی رضایت خاطر داشته و چرا حالا بعد دو سال تازه یاد خاطر مبارک افتاده که این چینش حکومتی و چنین ساختاری زیبنده افغانستان نیست؟
جنرال صاحب! ما نفهمیدیم صحبت های شما انتقاد از دولت بود یا مانور تبلیغ و تعریف از خود! که گاهی سران حکومتی را متهم می کنی به چنین و چنان فعل و از سویی مدام می گویی مایی که زیر این آفتاب کار می کنیم و یک ساعت هم دیگران دوام نمی آورند…
این یک موضوع محرز و مشخص است که چنین شکاف ها و اختلافات عمیقی در دورن حکومت و میان مقامات بلند پایه که باید نماد وحدت ملی باشند نه نفاق ملی، به صلاح افغانستان نیست اما شاید این بهتر باشد که هر کسی در جایگاه خود بماند و در جایگاه خود حرف بزند….چرا دولتمردان افغان اصرار دارند همه کار انجام دهند؟ مثلا اگر غنی به تاجیکستان می رود باید عبدالله هم برود یعنی افتتاح یک پروژه از یک نفر اینها بر نمی آید؟ و یا به کررات دیده ایم که معاونان ارگ و سپیدار یا برخی وزرا برای کوچکترین اقدامی که معاونان و افراد ذیل آنها توان انجام دارند، برای رفتن سر از پا نمی شناسند و اینطور از کارها و برنامه های کلان و اصلی خود غافل می شوند و همین می شود که بعد از دو سال تازه عده ای می فهمند حکومتی که بین دو نفر نیم شود چه عواقبی دارد!
حالا هم شاید بهتر باشد معاون اول رییس جمهور برای مردم قدم بردارد و در راه صلح افغانستان حرکت کند، حرف ما این است که جنرال صاحب! همه اینها را رها کن، شمایی که برای تامین امنیت به ولایت های شمالی سفر می کنی و داعیه خدمت به مردم را داری بیا و در قدم اول مشکلاتت را با عطا محمد نور حل کن تا اختلافات حزبی و شخصی میان جنبش و جمعیت خواب پریشان مردم ملکی بیگناه را پریشان تر نکند که سوز قربانی شدن آنان میان دعواهای شخصی و حزبی شما بسیار بیشتر از سوختن در آتش جنگ طالبانی و تروریستی است….
فائزه حمزه ای
انتهای پیام