شفقنا افغانستان-شبکه اطلاع رسانی نوشت:
مقامات پولیس ولایت فراه روز پنجشنبه اعلام کردند که 20 شهروند افغانستانی که قصد ورود به خاک ایران را داشتند، توسط مرزبانان ایرانی به رگبار گلوله بسته شدند که در این حادثه ۱۰ نفر کشته و ۱۰ نفر دیگر زخمی شدهاند.
منابع محلی درباره شخصیت این اشخاص دوگونه مطلب بیان داشتند. عده ای گفته اند این افراد از قاچاقچیان مواد مخدر بوده و هنگام عبور از مرز با نیروهای مرزبانی جمهوری اسلامی ایران درگیر شدهاند که ظاهرا چند تن از نیروهای امنیتی ایران نیز در این حادثه زخمی شده اند. برخی دیگر از منابع تایید نشده نیز مدعی شده اند که این بیست نفر جزو مهاجرین جویای کار بودند که قصد ورود غیر قانونی به این کشور همسایه را داشته اند.
حال هر کدام از دو مطلب فوق را که در نظر بگیریم این سوال پیش می آید که آیا تجاوز مرزی در قوانین بین المللی جرم هست و می توان کسی را به این جرم کشت؟ یا این جریان و نحوه برخورد کشورها با آن متفاوت است؟
برخی همسایه های ما از جمله تاجیکستان و ترکمنستان در این رابطه قوانین بسیار سختگیرانه ای دارند و کسانی را که قصد ورود غیرمجاز به کشورشان را داشته باشند به اشد مجازات که همان مرگ مستقیم است، مورد جزا قرار می دهند. شاید یکی از علتهایی هم که تعداد مهاجرین افغانستان در تاجیکستان بسیار اندک می باشد همین قوانین سختگیرانه باشد.
بنا بر آمارهای موجود افغانستان با داشتن 744 کیلومتر مرز مشترک با ترکمنستان، تنها 8000 پناهنده افغانستانی در این کشور حضور دارند که البته آنها هم درای اقامت تجاری هستند و دولت ترکمنستان اجازه اقامت معمولی به آنها نمی دهد. از طرف دیگر دولت ترکمنستان همین مرزهای خود را نیز به وسیله بهترین و پیشرفتهترین دستگاههای ردیابی کنترل می کند.
اما درباره ایران و پاکستان که میزبان بیشترین مهاجرین افغانستانی هستند، چنین مواردی نیست. شاید اگر ایران و پاکستان هم می توانستند چنین قوانینی داشتند، اکنون این توقع از آنها نبود که با متجاوزین مرزی اینگونه رفتار نکنند.
هرچند ایران و پاکستان بارها اعلام کردند که ورود غیرقانونی به مرزهای آنها، به منزله ورود قاچاقچی و تروریست محسوب می شود اما نیروهای امنیتی این دو کشور چگونه می خواهند بین تروریست بودن، قاچاقچی بودن و مهاجر بودن این افراد تفاوت قایل شوند؟ قطعا دفاع از حریم مرزی حق هر کشوری است اما اجازه ی تیراندازی مستقیم به این افراد که هویت شان معلوم نیست، خالی از اشکال نمی باشد.
راهکار این موضوع این است که نیروهای امنیتی ایران و پاکستان با توجه به شرایط مهاجر پذیری خود، درباره تشخیص هویت این افراد کمی بردبار تر باشند و به محض دیدن یک فرد اجازه ی تیراندازی و کشتن وی را به خود ندهند تا افراد بیگناه کمتری در این میان کشته شوند. هرچند که از لحاظ امنیتی قطعا ایران و پاکستان حق چنین عملی را دارند، اما باید بدانند که سطح انتظارات هم از این دو کشور بیشتر است.
نکته دیگر در این میان سوء استفاده های رسانه های غربی از این اوضاع است. در صورت وقوع حوادث این چنینی رسانه های غربی اینگونه القاء می کنند که افراد کشته شده مهاجرین غیر قانونی بودند و به ناحق به رگبار گلوله بسته شدند. همانگونه که برخی رسانه های ایرانی همین سیاست را داشتند و زمانی که هواپیماهای بدون سرنشین غربی، برخی شبه نظامیان مسلح را بمباران می کردند، این رسانه ها اعلام می کردند که مردم بی دفاع در این حملات کشته شده اند.
لذا برای متشنج نشدن روابط مردم دو کشور و همچنین جلوگیری از سوء استفاده ی دشمنان مشترک، بهتر است نیروهای امنیتی ایران و پاکستان در عملکرد خود تجدید نظر بیشتری داشته باشند.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com