شفقنا افغانستان-مائو شیرلاو در گاردین نوشت: فرانسه هنوز از حال و هوای حملات تروریستی پاریس که 17 قربانی برجای گذاشت، خارج نشده است؛ حادثه ای که کل کشور را در سوگ فرو برد و رهبران جهان را در یک راهپیمایی عظیم به نشانه همبستگی با قربانیان، کنار 3.7 میلیون نفر از مردم فرانسه قرار داد.
اما همزمان در نیجریه بحران دیگری در جریان بود. گزارش ها حاکی از این بود که در حمله جنگجویان بوکوحرام به شهر “بقا” در استان بورنو در شمال شرق نیجریه، حدود 2 هزار نفر کشته شده اند. عفو بین الملل این حادثه را “مرگبارترین کشتار” این گروه تروریستی تا این زمان توصیف کرده و گروه های محلی گفته اند از شمردن اجسادی که در خیابان ها باقی مانده اند، دست کشیده اند.
تهیه گزارش های خبری از شمال نیجریه، کاری به غایت دشوار است؛ بوکوحرام مستمرا روزنامه نگاران را هدف قرار می دهد و مردم نیجریه، برخلاف پاریسی ها، تنها و بی پناه مانده و برای دسترسی به اینترنت و دیگر ابزارهای ارتباطاتی، تقلا می کنند. حملات بوکوحرام هم به نوبه خود وضعیت ارتباطی را بیشتر مخدوش کرده و این به آن معناست که برای به اشتراک گذاشتن آنلاین اخبار، عکس ها و ویدیوهای مربوط به جنایات بوکوحرام هیچ راهی وجود ندارد.
اما به هر شکل اخبار مربوط به کشتار بوکوحرام در نیجریه به دنیای بیرون راه یافت و در حالی که توجه رسانه های دنیا به حوادث پاریس معطوف بود، عده ای این پرسش را مطرح کردند که چرا رویدادهای نیجریه تقریبا نادیده گرفته شد؟
مکس آبراهامز، تحلیلگر تروریسم در توییتر نوشت: “شرم آور است که در جریان بزرگترین کشتار بوکوحرام در نیجریه 2 هزار نفر کشته شده اند و این حادثه تقریبا هیچ پوشش رسانه ای نداشته است.”
نیتین ساوهنی، موزیسین نیجریه ای نوشت: “همه دارند اخبار پاریس را دنبال می کنند. ای کاش رسانه های دنیا توجه یکسانی به خبرهای اخیر (کشتار بوکوحرام) نشان می دادند.”
یک کاربر دیگر توییتر نوشت: “چگونه است که این خبر به خبر اول تمام شبکه های خبری تبدیل نشده است؟”
شماری از خوانندگان گاردین هم اظهارات مشابهی را بیان کرده اند.
واقعا چرا حوادث پاریس نسبت به کشتار بوکوحرام از پوشش خبری بیشتری برخوردار شد؟
من شارلی اما بقا هم هستم
سیمون آلیسون در روزنامه ماوریک دیلی (Daily Maverick) – موسسه همکار گاردین در آفریقا- نوشت: “من شارلی هستم، اما بقا هم هستم. به نظر می رسد در قرن بیست و یکم، هنوز جان آفریقایی ها ارزش خبری ندارد و کم اهمیت تر از جان غربی هاست.”
آلیسون البته تایید کرد که تهیه گزارش های خبری در شمال نیجریه با چالش های جدی روبروست: “نزدیک ترین روزنامه نگاران، صدها کیلومتر از اینجا فاصله دارند.”
وی در عین حال به اهمیت و حساسیت حمله بوکوحرام نیز اشاره کرد: “بوکوحرام سراسر استان بورنو را به کنترل خود در آورده است. آنها فقط تروریست نیستند، آنها دارند به یک دولت غیررسمی تبدیل می شوند.” این موضوع، مزید بر علت است تا توجه دنیا را به خود جلب کند.
اما نمی توان تقصیر را صرفا به گردن رسانه های غربی انداخت؛ آلیسون می گوید اخبار کشتار بوکوحرام در خود رسانه های آفریقایی هم پوشش کمی داشت. هیچ یک از رهبران آفریقایی این حملات را محکوم نکردند، هیچ یک از آنها از لزوم همبستگی و اتحاد علیه بوکوحرام حرفی نزدند. به گفته آلیسون “ناراحتی ما، و همبستگی ما در ماجرای پاریس، نشان دهنده این است که ما آفریقایی ها چگونه از تراژدی های خودمان غافل مانده ایم و جان غربی ها را بالاتر از جان خود می بینیم.”
سکوت سیاستمداران نیجریه
سکوت بسیاری از سیاستمداران نیجریه ای در قبال کشتار اخیر بوکوحرام نیز مورد اشاره منتقدان قرار گرفته است. گودلاک جاناتان رییس جمهور نیجریه به قربانیان حوادث پاریس تسلیت گفت اما درباره حملات بوکوحرام در بقا حرفی نزد.
اتان زاکرمن، تحلیل گر رسانه می گوید: “رییس جمهور نیجریه مشخصا نگران است که درباره بوکوحرام صحبت کند، این قضیه به رای دهندگان یادآوری می کند که بحران بوکوحرام در دوران مدیریتی وی بالا گرفته است و دولت او نتوانسته این گروه تروریستی را شکست دهد.”
انتخابات نیجریه قرار است در 14 فوریه برگزار شود. در حال حاضر از رییس جمهور نیجریه به شدت انتقاد می شود که چطور حاضر نشده درباره کشتار بوکوحرام حرفی بزند، اما به فاصله یک هفته بعد از آن حوادث جشن عروسی مجللی برای دخترش تدارک دیده است.
الناتان جان، نویسنده و حقوقدان نیجریه ای که نام کاربری توییتر خود را به “من بقا هستم” تغییر داده است، یک توییت را از وزیر دارایی نیجریه به اشتراک گذاشت که او نیز بابت حوادث پاریس تسلیت گفته بود، اما هیچ اشاره ای به کشتار بقا نکرده بود.
الناتان جان همچنین به اظهارات توییتری احمدو آدامو موئازو، از حزب حاکم “دموکراتیک مردم” اشاره کرد که تلاش کرده بود ابعاد فاجعه بقا را کاهش دهد: “ما می دانیم در این دوران سیاسی، باید انتظار بعضی از این اتفاقات را داشت.”
غرب بوکوحرام را نادیده می گیرد
ایگناسیوس کایگاما، اسقف اعظم کلیسای کاتولیک در شهر “جاس” در نیجریه مرکزی – منطقه ای که از حملات تروریستی بوکوحرام بی نصیب نمانده- پیکان انتقادات خود را متوجه غرب کرده است.
او در مصاحبه با بی بی سی گفت، نیجریه نمی تواند به تنهایی با تهدید بوکوحرام مقابله کند: “این یک تراژدی تاریخی است. این حادثه تمام مردم نیجریه را متاثر کرده است اما به نظر می رسد ما بی پناه و یاور، رها شده ایم. اگر ما می توانستیم بوکوحرام را متوقف کنیم، تا به حال این کار را کرده بودیم. اما آنها کماکان به حملات خود ادامه می دهند، مردم را می کشند و اراضی جدیدی را تصرف می کنند، بی آنکه با زحمت، مقابله، و مجازاتی روبرو باشند.”
یک هفته پس از کشتار بقا، یک حمله انتحاری نیز در بازاری در استان بورنو شکل گرفت که 16 کشته برجای گذاشت. این حمله هم به بوکوحرام منتسب بود. کایگاما از جامعه جهانی خواست به بحران بوکوحرام توجه یکسانی نشان دهند، همان طور که به حوادث پاریس توجه نشان دادند.
اگر شما علاقه مند به این موضوع هستید، گاردین مایل است نظرات تان را در این باره بشنود. چه چیزی باعث می شود یک کشتار، نسبت به یک کشتار دیگر، پوشش خبری بیشتری دریافت کند؟ آیا ابراز همبستگی کاربران شبکه های اجتماعی، می تواند کمک موثری به شمار رود؟
منبع: گاردین
ترجمه: فرهاد فرجاد- شفقنا
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com