شفقنا افغانستان:دومین دوره رقابتهای آسیایی توآی به میزبانی ایران در شهر مشهد با حضور13 کشور برگزار شد در بخش تیمی بانوان برای افغانستان زهرا داوودی ،ثریا عطایی . نیلاب آشوری با کسب مدال نقره موفق به کسب مقام دوم برای افغانستان شدند . ثریا عطایی یکی از جوان ترین ورزشکاران حاضر در این رقابت ها است.
ثریا عطایی 17 ساله و متولد ایران است که از جمله ورزشکاران مهاجر مقیم ایران ،ولایت البرز می باشد. او از 6 سالگی ورزش را نزد مربیان افغانستانی خود شروع کرده و در دو رشته کونگ فوتو آ و تکواندو فعالیت می کند. عطایی در گفت و گو با شفقنا می گوید مسابقات ورزشی که در ایران شرکت کرده ام در سطوح مختلف. منطقه ای، استانی و کشوری بوده و نزدیک به 40 مدال مختلف در سطح ایران را دارم. این اولین حضورم به عنوان یکی از نمایندگان افغانستان در سطح آسیا بود که موفق شدم مدال نقره رو کسب کنم .
روزی که برای تیم افغانستان انتخاب شدم در مدرسه بودم که استادم تماس گرفت. نگران بودم و خوشحال. نگران این موضوع که نکند ضعیف عمل کنم و خوشحال برای اینکه برای اولین بار با هویت اصلی خودم مسابقه می دادم اما حالا بسیار خوشحالم که توانستم این مدال را برای کشورم کسب کنم .امیدوارم زمینه حضورم در دیگر مسابقه ها نیز فراهم شود تا برای افغانستان افتخار افرینی کنم.
عطایی می گوید آرزو های بزرگی دارم همیشه به سکوهای جهانی و المپیک فکر می کنم. دوست دارم ورزش مهاجرین در ایران منسجم تر باشد لیگ داشته باشیم و باهم رقابت کنیم و برای اینکه افغانستان در میدان های جهانی دیده شود تلاش کنیم ما واقعا ورزشکاران با استعدادی داریم امیدوارم شناسایی و استعداد یابی شوند و به فدراسیون های مختلف معرفی شوند . یا زمینه هم از نظر امنیت هم از مالی برای حضور در افغانستان و در رقابت های کشور خودمان فراهم شود. گرچه که ما دور از افغانستان زندگی می کنیم اما یکی از ارزوهایم این است که عضو تیم ملی افغانستان باشم.
تنها حامی و مشوق من اول خدا ،پدر و مادرم و استادم بوده اند .از مسئولین داخلی خواهش می کنم زمینه حمایت از ورزش مهاجرین رو فراهم کنند برای حضور در مسابقات مشهد تمام مسئولیت ها و هزینه ها با خانواده ام بود . علاوه بر این وقتی تیم افغانستان و شرایط دختران ورزشکار افغانستان را در مقایسه با سایر کشورها دیدم واقعا ضعف های زیادی داشتیم امیدوارم فدراسیون کونگ فو افغانستان برای بهتر شدن شرایط فکری کند و افغانستان سرمایه گزاری بیشتری برای ورزش بانوان انجام دهد .مسابقات با برنامه ریزی و تمرین قبلی انجام شود .اردوی امادگی داشته باشیم تا بتوانیم بهتر در میادین حاضر شویم . عطایی می گوید فکر می کردم چون مدال اسیایی است حتما از طرف افغانستان هم تشویق خواهم شد و جایزه ای خواهم داشت اما تا به حال هیچ کس سراغم را نگرفته است .
حرف اخرم این است که از حمایت های بی دریغ پدر و مادرم واقعا سپاسگزارم آنها به من اجازه این پیشرفت را دادند .از استاد خاوری عزیز برای راهنمایی ها و اموزش هایشان ممنونم که همیشه در کنارم بودند و امیدوارم با تلاش های خودم وحمایت مسئولین روزی پرچم افغانستان را در جهان به اهتزاز در اورم .
انتهای پیام
www.af.shafaqna.com
