شفقناافغانستان- پاسخ آقای احد بهادرى به سخنگوی ارگ.
ديروز در راه برگشت از مونیخ نوشتهی كوتاهى در صفحهام گذاشتم و آقای شاهحسین مرتضوی سخنگوی ریاست جمهوری یادداشتی در پای آن نوشت که دو نکتهی برجسته داشت.
اول اینکه یادآوری کرده است من عضو تیم کمپاین انتخاباتی اشرف غنی بودم و ضمنن میخواهد بگوید کسی که عضو تیم انتخاباتی اشرف غنی بوده است چگونه علیه او اعتراض میکند.
در جریان انتخابات ریاست جمهوری گروهی از شخصیت های برجسته علمی و سیاسی هزاره مانند داکتر امین احمدی، عزیز رویش، جواد سلطانی، انجنیر محمود بلیغ، اسلم جوادی، داکتر جواد صالحی، انجنیر نصیر احمدی، اسدالله سعادتی و طاهر زهیر گروهی را تشکیل داده بودند که بعد ها به «اتاق فکر» معروف شد.
در حاشیهی «اتاق فکر» گروه چهار نفری؛ عزیز رویش، انجنیر عارف ظفیر، علی شهیر و من روی مانیفیست انتخاباتی ریاست جمهوری کار میکردیم و شرط اساسی ما برای کار این بود که اشرف غنی معضل کوچی ها را به صورت شفاف و اصولی حل كند؛ کوچی ها برای همیشه از رفتن به هزارستان منع شوند و مهمتر اینکه فرامین حکومتیای که در زمان عبدالرحمان و بعد از آن صادر شده بود و بر اساس آن کوچی ها خود را مستحق استفاده از علفچرهای مناطق هزاره نشین میدانستند باید از طرف اشرف غنی لغو شود.
اشرف غنی در دیدار های خصوصی صحبت هایی را طرح میکرد که نشاندهندهی آمادگیاش برای حل اساسی این معضل و ظلم تاریخی بود.
مانیفیست کمکم تکمیل میشد اما اشرف غنی کوشش میکرد بحث کوچی ها را به تاخیر بیندازد، دو سه هفته مانده به انتخابات وقتی بحث کوچی مطرح شد، اشرف غنى تلاش میکرد از این قضیه سرسری عبور کند و با اشاره به قانون اساسی در ارتباط به اسکان کوچی ها موضعی شبیه موضعگیری های کرزی اتخاذ کند.
عزیز رویش خواستار طرح شفاف شد و پیشنهاد کرد که باید فرامین حکومت های گذشته لغو شود، این موضوع باعث مشاجره بین اشرفغنی و عزیز رویش شد و اشرف غنی اسکان هزاره ها در شمال کشور را یادآوری کرد که اگر قرار است فرامین حکومتی گذشته در مورد کوچی ها لغو شود، باید فرامینی که بر اساس آن هزاره ها در شمال کشور اسکان داده شدهاند نیز لغو شود.
عزیز رویش استدلال کرد که این مقایسه درستی نیست، چون هزاره هایی که به شمال کشور منتقل شدهاند از خانه و زمین خود تبعید شده اند، سرزمین شان غصب شده است و به زور به شمال کشور منتقل شدهاند، اما فرامین کوچی ها ظالمانه است و معیاری ندارد.
پس از این مشاجره احساس کردیم اشرف غنی صادق نیست، راست نمیگوید و احتمال اینکه تبدیل به یک دیکتاتور قومگرا شود بسیار است.
پس از بحث هاى مفصل، گروه چهار نفرى ما تصميم گرفت كه ديگر با اين تيم همكارى نكنيم، حدود دو هفته قبل از اولين دور انتخابات رياست جمهورى عملن كار ما متوقف شد و دو روز قبل از اولين دور انتخابات رياست جمهورى به لندن برگشتم.
بنا براین من براساس شناختی که از اشرف غنی دارم، شاید یکی از کسانی باشم که انگیزهی بیشتری برای اعتراض به عملکرد های قومگرایانهی او داشته باشم.
آقاى شاهحسین مرتضوی همچنین گفته است، با برگزاری تظاهرات «مزاحمت های خیابانی ایجاد نکنیم».
برگزاری تظاهرات، مخصوصن در کشورهای غربی مزاحمت خیابانی نیست، بلکه به عنوان یکی از نماد های برجستهی آزادی بیان از طرف مردم و دولت ها قابل احترام است.
براین اساس تظاهرات هایی که در کشور های غربی بر ضد اشرف غنی و تبعیض سیستماتیک علیه هزاره ها برگزار میشود، در دایرهی ارزشهای پذیرفته شدهی این کشور ها قابل تعریف است نه مزاحمت های خیابانی.
تظاهرات علیه سران حکومت افغانستان ممکن است مزاحمت برای آنان باشد، تظاهرات مونیخ نشان داد که هزاره ها و مردم عدالتخواه کشور مصمم هستند این مزاحمت ها را آنقدر زیاد کنند تا سران حکومت را خسته بسازند و وادارشان کنند که به عدالت تن دهند و صدای مردم را بشنوند.
آقاى مرتضوى حالا مىتوانی بگویی مقصد بعدی سفر رییس جمهور کدام کشور آزاد دنیااست؟

