وزارت اطلاعات و فرهنگ: برای رضاکاران تجربه کاری داده می‌شود

شفقنا افغانستان_وزارت اطلاعات و فرهنگ جهت ترویج فرهنگ رضاکاری و همکاری با نهادهای دولتی و سکتور خصوصی دیتابیس ملی رضاکاران را ایجاد کرده است.
این دیتابیس روز گذشته(چهارشنبه، ۱۴ قوس) در مراسم بزرگداشت از روز جهانی رضاکاران در کابل، افتتاح شد. 
دکتر کمال سادات، معین امور جوانان وزارت اطلاعات و فرهنگ در این برنامه گفت که تاکنون ۴۲ هزار رضاکار در سطح کشور وجود دارد و این وزارت به همکاری UNDP و بنیاد رضاکاران سازمان ملل متحد این شبکه جدید را ایجاد کرده است.
او افزود که دیتابیس ملی رضاکاران افغانستان به منظور حمایت و ترویج فرهنگ رضاکاری در کشور ایجاد شده است تا از یک سو با انجام کمپاین‌های رضاکارانه، فرهنگ‌سازی شود و از سوی دیگر زمینه ارتقای ظرفیت برای جوانانی باشد که از طریق ثبت نام در این دیتابیس به اداره‌های دولتی و سکتورهای خصوصی معرفی می‌شوند.
به گفته او، ثبت نام در این دیتابیس به صورت آنلاین صورت می‌گیرد و هر شهروند حق دارد خود را ثبت نام کند و در هر بخشی که فرصت و علاقه‌ رضاکاری دارد، با نهاد مربوطه هماهنگ شده، به عنوان رضاکار وظیفه اجرا کند و حتا ممکن است فقط در کمپاین‌های آگاهی‌دهی یا حرکت‌های نمادین یک نهاد را همراهی کند.
اما نقطه عطف برنامه ایجاد دیتابیس ملی رضاکاران این است که وزارت اطلاعات و فرهنگ می‌گوید در هماهنگی با اداره‌های دولتی و سکتورهای خصوصی، به اعضای دیتابیس ملی رضاکاران افغانستان، سند تجربه کاری با اعتبار تجربه کار در اداره‌های دولتی داده می‌شود.
در همین حال، نبیله مصلح، معین مالی و اداری وزارت امور زنان در این برنامه گفته که هرچند مردم افغانستان در امور مختلف باهم همکاری دارند، اما فرهنگ رضاکاری در اجرای امور عامه و به وِیژه در امور محیط زیستی، درست آموزش داده نشده است. 
او افزود که اگر این شبکه درست مدیریت شود، می‌تواند زمینه‌ای خوبی برای ترویج فرهنگ رضاکاری باشد و هم‌چنین، انسجام لازم در فعالیت‌های رضاکاران کشور به وجود بیاید.
خانم مصلح گفت که نه تنها در امور محیط زیست و انجام حرکت‌های نمادین در این مورد؛ بلکه این شبکه می‌تواند در کمپاین‌های محو خشونت علیه زنان، تشویق مردم به حمایت از نیروهای امنیتی، رسیدگی به فامیل‌های شهدا و کمپاین‌های خون‌دهی و رسیدگی به قربانیان حوادث نیز سهم عمده داشته باشد.
این در حالی است که بنابر سنت اجتماعی موجود در افغانستان به ویژه در روستاهای کشور، مردم در امور مختلف بدون دریافت مزد باهم همکاری می‌کنند و در ایجاد زیربناهای عام‌المنفعه مانند سرک، مکتب، شفاخانه، مسجد و غیره کار می‌کنند.
اما در شهر آن‌چه که نیاز جدی دارد تا تیم‌های رضاکار وجود داشته باشد و برای مدتی در راستای فرهنگ‌سازی و آگاهی‌دهی به مردم کار کند، رعایت نظم و نظافت شهر و حفظ محیط زیست است. در شهرهای بزرگ افغانستان به خصوص در کابل طی چند سال اخیر حرکت‌های زیادی به راه افتاده است تا مردم را نسبت به عواقب بی‌پروایی در قبال محیط زیست آگاه کند ولی هنوز هم وجود یک شبکه رضاکاران که به صورت سازمان‌دهی شده، منظم و پایدار کار کند، از اشد ضرورت‌های جامعه شمرده می‌شود تا از انبود نگرانی‌ها در مورد فردای شهر، کاسته شود.