جریان «صدر» مهمترین و بانفوذترین جریان شیعی عراق است که با ائتلاف با «جناح الاحرار»، «تجمع شراکه الوطنیه» و «جناح النخب» در انتخابات پارلمانی آتی عراق شرکت میکند.
به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از منابع ،کمتر از دو هفته به برگزاری سومین انتخابات پارلمانی عراق بعد از سقوط صدام باقی نمانده و احزاب و جریانهای تاثیرگذار فعالیتهای انتخاباتی خود را شدت بخشیدهاند. با بررسی وضعیت گروهها و جریانهای فعال در عرصه سیاسی عراق در مییابیم که 3 جریان شیعه، سنی و کُرد فرآیند سیاسی این کشور را در دست دارند.
جریان «ائتلاف شهروند» به رهبری «سید عمار حکیم» رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق، ائتلاف «دولت القانون» به رهبری «نوری مالکی» نخست وزیر عراق، و نیز «جریانات صدر» شامل «کتله الاحرار»، «تجمع شراکه الوطنیه» و «جناح النخب» مهمترین و بانفوذترین جریانهای شیعه را تشکیل میدهند. جریان «متحدون» به رهبری «اسامه النجیفی» رئیس پارلمان عراق، «العراقیه العربیه» به رهبری «صالح مطلک» و ائتلاف «الوطنیه» به رهبری «عیاد علاوی» مهمترین جریانهای اهل سنت را تشکیل میدهند.
در بین کُردها نیز 5 جریان «حزب دموکرات» به رهبری «مسعود بارزانی» رئیس منطقه کردستان عراق، «اتحادیه میهنی» به رهبری «جلال طالبانی»، جریان «گوران» به رهبری «نوشیروان مصطفی»، «اتحاد اسلامی» به رهبری «محمد فرج» و نیز «جماعت اسلامی» به رهبری «علی باپیر» وارد عرصه انتخابات پارلمانی این کشور شده اند.
بر همین اساس خبرگزاری فارس در نظر دارد به منظور آگاهی و شناخت هر چه بیشتر انتخابات عراق، جریان های فوق را معرفی و وضعیت آنها را در عرصه سیاسی و انتخابات آینده عراق بررسی کند. آنچه در پی میآید نگاهی به «جریانات صدر» است که «جناح الاحرار»، «تجمع شراکه الوطنیه» و «جناح النخب» را در برمی گیرد و مهمترین و بانفوذترین جریانهای شیعه را تشکیل میدهند.
معرفی جریانات صدر و مهمترین ائتلافهای تشکیل دهنده آن
جریان صدر یک جریان اسلامگرا (شیعی) – ملیگرای عراقی به شمار میآید که در سال 2003 میلادی هم زمان با سرنگونی رژیم «صدام حسین»، دیکتاتوری سابق عراق تاسیس شد. شعار این جنبش دفاع و حمایت از تمام مردم عراق است، اگرچه تشکلی شیعی شمرده میشود. ایدئولوژی این گروه متاثر از دیدگاههای «سید محمد صدر» است.
این جریان در انتخابات پارلمانی عراق در دسامبر سال 2005 میلادی تحت لوای ائتلاف ملی عراق حضور داشت، ولی اختلافاتی بین رهبران این حزب و «نوری المالکی»، در زمان دولت اول مالکی پدید آمد، موجب جدا شدن آن از ائتلاف و حضور مستقل در انتخابات شوراهای استانی عراق در سال 2009 میلادی و انتخابات پارلمانی عراق در سال 2010 میلادی شد که با کسب 40 کرسی موفقیت نسبی برای آنها به همراه داشت.
جریان صدر با ائتلاف با 3 «جناح الاحرار»، به ریاست ضیاء نجم عبدالله احمد «تجمع شراکه الوطنیه»، به رهبری بهاء الاعرجی و «جناح النخب» در این دور از انتخابات پارلمانی عراق حضور و مشارکت دارد. این درحالی است که خبرهایی مبنی بر نزدیکی جریان صدر به «ایاد علاوی»، نخست وزیر سابق عراق جهت رویارویی با ائتلاف نوری المالکی به گوش میرسد و این بیانگر این امر است که عراق در آستانه مرحله جدیدی از ائتلافهای سیاسی است.
رهبری «جریان الاحرار» را پیشتر مقتدی صدر برعهده داشت، اما طی ماههای اخیر پس از آنکه انتقادات تندی را علیه دولت مالکی کرد، یکباره تصمیم به کناره گیری از عرصه سیاست کرد و تاحدی از فعالیتهای سیاسی عراق کناره گیری کرد. هرچند جریان الاحرار هم اکنون دیگر به طور مستقیم تحت رهبری مقتدا صدر نیست، ولی همچنان یکی از جریانهای سیاسی قدرتمند عراق به ویژه در جنوب این کشور است که از حمایت معنوی مقتدی صدر بهرهمند است.
به این ترتیب باید گفت، اگرچه جریان صدر از جمله جنجالیترین طیفهای سیاسی عراق تلقی میشود، اما در میان تودههای فرو دست جامعه عراق از یک پایگاه مهم مردمی برخوردار است و مهمترین پایگاه مردمی آن شهر «صدر» در شرق بغداد و استانهای مرکزی و جنوبی عراق است.
نامزدهای پیشنهادی برای تصدی پست نخست وزیری
یکی از رهبران جریان صدر چندی پیش در سخنانی از خیز این جریان برای کسب 70 کرسی و تصدی پست نخستوزیری خبر داد. اما تاکنون نامزدهای رسمی تصدی این پست را اعلام نکرده و تصریح کرده نامزدهای تصدی این پست ظرف روزهای آینده اعلام خواهند شد.
برنامههای انتخاباتی
درباره برنامه انتخاباتی این جریان باید گفت که این جریان تلاش دارد، برنامهای سیاسی – انتخاباتی تدوین کند که در آن افراد شایسته، مستقل و با کفایت مشترکت داشته باشند. این جریان بر این باور است، برنامهای که به این طریق تدوین شود، به این معناست که تمام طیفها و گروههای سیاسی عراق مشارکت دارند.
یکی از مهمترین نقطه عطفهای برنامه انتخاباتی این جریان توجه به بحران استان الانبار است که اعتقاد دارد، صرفا بحرانی امنیتی نیست، بلکه بحرانی سیاسی و اقتصادی است و برای اینکه بتوان ریشههای داعش را از الانبار و دیگر مناطق عراق ریشه کن کرد، باید به امور اقتصادی و سیاسی و فرهنگی مردم عراق نیز توجه داشت و قضایای امنیتی پس این قضایا قرار میگیرد.
خط مشی سیاسی
به این ترتیب میتوان گفت که این جریان به مناطق پیرامون بیش از مناطق مرکز توجه دارد و رسیدگی به این مناطق را در راس اولویتهای برنامه انتخاباتی خود قرار داده است.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com