مشکلات بینایی عامل زمین خوردن
مشکلات بینایی در دوران سالمندی می‌تواند باعث بروز اختلالاتی در راه‌رفتن فرد مثل زمین خوردن یا حرکت‌های نابه جا شود که چهار نوع است:

مشکل کنتراست
یعنی اختلالی که در آن فرد نمی‌تواند رنگ‌ها و تصاویر نزدیک به هم را از یکدیگر تشخیص دهد و علت پیرچشمی است که در عدسی و شبکیه ایجاد می‌شود. در این اختلال سالمندان بعد از ۷۹- ۶۵ سالگی نمی‌توانند به خوبی رنگ سبز تیره را از سبز روشن یا زرشکی را از رنگ قرمز تشخیص دهند. مثلا ممکن است در و دیوار هر دو به رنگ کرم باشد و سالمند متوجه نشود و هنگام عبور از در به دیوار برخورد کند یا اگر فرش روی پله با کف زمین رنگ مشابهی داشته باشد، متوجه پله نشود و زمین بخورد. برای مواجهه مناسب با این مشکل باید محیط خانه را طوری طراحی کنید که رنگ‌های نزدیک کنار هم قرار نگیرند، مثلا سیاه را کنار سفید قرار دهید.

مشکل تاری دید
مشکلی که بر اثر افزایش سن ایجاد می‌شود. در این اختلال، سطح قرنیه، عدسی و شبکیه به‌تدریج تحلیل می‌رود و کدر می‌شود. این روند باعث کاهش بینایی در فرد خواهد شد. این افراد متوجه مکان اشیا نمی‌شوند و همه چیز را مات می‌بینند. این اختلال هم باعث برخورد فرد به اشیا و در و دیوار می‌شود که در راه‌رفتن و انجام کار‌های روزمره تاثیر می‌گذارد. کدورت بینایی ممکن است به‌دلیل بیماری‌هایی مانند آب‌مروارید یا گلوکوم و… باشد. با درمان بیماری یا کنترل آن تا حدود زیادی می‌توان مشکل بیمار را برطرف کرد.
مشکل نور
یعنی افزایش نیاز به نور در سالمندان برای انجام کار‌هایی که قبلا می‌توانستند با نور کمتری انجام دهند. افراد سالمند سه برابر افراد جوان به نور نیاز دارند. به همین دلیل مشاهده می‌کنیم پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها معمولا سعی می‌کنند خانه را چراغانی کنند، زیرا با نور کم نمی‌توانند خوب ببینند و خوب ندیدن باعث زمین خوردن می‌شود. برای مواجهه مطلوب با این مشکل توصیه می‌شود وقتی یک فرد سالمند در خانه حضور دارد، حتما به این نکته که او به نور بیشتری نیاز دارد، توجه کنید و بگذارید چراغ‌ها روشن بماند.

منبع: خراسان