وزارت امور مهاجرین وعودت کنندگان افغانستان پالیسی ملی بیجاشدگان داخلی را تدوین کرد که براساس آن تلاش می شود تا افغان هایی که به دلیل جنگ و خشکسالی از روستاهای شان بیجا شده اند، مورد حمایت قرار گیرند.
به گزارش خبرگزاری شیعیان افغانستان(شفقنا افغانستان) به نقل از منابع خبری،در ده سال گذشته وزارت مهاجرین افغانستان هیچ گونه پالیسی مشخص ای برای حمایت و کمک به بیجاشدگان داخلی نداشت. مقام ها در این وزارت می گویند پس از این می توانند در مورد بیجاشدگان تصمیم بگیرند.
جماهیرانوری وزیر مهاجرین و عودت کنندگان روز سه شنبه 22 دلو 1392 در یک کنفرانس خبری در کابل گفت: «توزیع کمک ها، تامین حقوق بشری بیجاشده ها، عودت آن ها به مناطق اصلی شان، تهیه پلان های کاری و پیدا کردن راه حل های دایمی برای حل مشکل آن ها در این پالیسی مشخص شده است».
پالیسی جدید ادارات حکومتی افغانستان، کابل و دیگر ولایات کشور را مکلف می داند تا زمینه زندگی بهتر را برای بیجاشد گان میسر سازند. براساس این پالیسی حکومت و سایر نهادها نمی توانند بیجاشدگان را به زور به مناطق اصلی شان که جان شان در آن جا در خطر است، برگشت دهند.
این در حالیست که بیجاشدگان داخلی وضعیت اسفباری دارند. هزاران خانواده بیجا شده در کابل و سایر ولایات در زیر خیمه ها زندگی می کنند و مکان مناسبی که آن ها را از سردی، هوای گرم و رطوبت حفظ کند، در اختیار آن ها گذاشته نشده است.
ادغام در جوامع میزبان
اسلام الدین جرات سخنگوی وزارت مهاجرین گفته است که تلاش می گردد تا بیجاشدگان داخلی در جوامع میزبان ادغام شوند: «پالیسی پیشبینی می کند که باید بیجاشدگان ادغام شوند. برای شان خانه ساخته شود، زمینه های شغلی برای شان پیدا شود و کمک به آن ها رسانده شود».
در این زمستان سرد و سخت بیجاشدگان زیر ترپال ها زندگی می کنند
در این زمستان سرد و سخت بیجاشدگان زیر ترپال ها زندگی می کنند
وزارت مهاجرین ادعا می کند که شماری از خانواده ها به دلیل تنبلی و تن پروری خود را در بین برگشت کنندگان و بیجاشدگان جا داده اند و به این بهانه از امتیازات آن ها می خواهند برخوردار شوند.
آقای جرات گفت: «این ها باید انرژی خود را به کار بیندازند. به یک نحوی به مفت خوری عادت کرده اند و چشم شان به جان موسسات مختلف است تا یک لقمه نان به صورت مفت دریافت کنند».
براساس این پالیسی وزارت امور مهاجرین و عودت کنندگان، شاروالی ها، وزارت صحت عامه و وزارت معارف مکلف هستند تا به نیازمندی های بیجاشدگان رسیدگی کنند. دسترسی به خدمات صحی و تعلیم و تربیه حقوقی است که براساس این پالیسی باید برای بیجاشدگان در نظر گرفته شود.
از طرف دیگر افغان هایی که از جنگ فرار کرده اند می گویند هیچ گونه کمکی دریافت نکرده اند.
حاجی محمد فاروق یکی از بیجاشدگان ولایت قندهار می گوید: «تاحال هیچ کدام کمک همراه بیجاشده ها نشده، نه مواد غذایی، نه سرپناه، و نه هیچ کمک دیگر».
وزارت امور مهاجرین و عودن کنندگان آمار مشخصی از بیجاشدگان ندارد اما براساس رقمی که کمیشنری عالی پناهندگی سازمان ملل متحد منتشر کرده شمار بیجا شده های داخلی در افغانستان به حدود 600 هزار نفر می رسد.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com