سایه‌ی سنگین پیمان امنیتی بر انتخابات افغانستان

شفقنا افغانستان-کمتر از صد روز دیگر به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی باقی مانده است. اما دغدغه‌ی مردم و حکومت بیشتر دغدغه‌ی پیمان امنیتی است تا انتخابات.
شاید پیمان و انتخابات لازم و ملزوم یکدیگر باشند؛ اما پرسش‌های اصلی این است که چرا برخی رسانه‌ها، نهادهای مدنی و پارلمان افغانستان بیشتر پیمان را دنبال می‌کنند نه انتخابات را که قرار است، تا سه ماه دیگر برگزاری ‌شود. شماری از کارشناسان به این باورند، که امضای پیمان امنیتی با امریکا بر سر انتخابات سایه سنگین ‌افگنده است.
نگرانیها بیشتر از این است که آیا پیمان امینتی به امضا خواهد رسید؟ آيا گزینه عراق در افغانستان تکرار خواهد شد؟ آيا اگر قرارداد امنیتی میان کابل و واشنگتن به امضا نرسد افغانستان بار دیگر به دهه «نود» برنخواهد برگشت؟ این فرضیه‌ها و گمان‌ها مردم را بیشتر از پیش نگران آینده‌ شان می‌سازد. سند امنیتی نه تنها بر سیاست‌های کلان تاثیرگذار بوده بلکه در زند‌گی روزمره مردم هم تاثیر چشمگیری داشته است. از کاهش نرخ پول افغانی در برابر پول خارجی شروع تا بلند رفتن قیمت مواد اولیه!
از آنجا که نزدیک به سه ماه به انتخابات تاریخی و سر نوشت ساز افغانستان باقی مانده است. نامزدان انتخابات ریاست جمهوری هم دچار سر درگمی اند؛ تا هنوز هیچ یکی از نامزدان یک موضوع‌گیری مشخص درباره امضا یا عدم امضای پیمان امنیتی با امریکا نداشته اند. از همین لحاظ در محافل خصوصی و رسمی زیادتر زمزمه‌ پیمان امنیتی شنیده می‌شود تا انتخابات ریاست جمهوری.
چرا کرزی پیمان را امضا نمی‌کند؟
در میان گمانه‌های که چرا رییس جمهور کرزی پیمان امنیتی را با امریکا به امضا نمی‌رساند، یک هم حمایت نامزد مخشص و مورد نظر آقای کرزی مطرح است. رییس جمهور کرزی بارهای در کنفرانس‌های خبری گفته است که او از نامزدی مشخصی حمایت نمی‌کند. اما مخالفین سیاسی آقای کرزی به این باور اند که کرزی با امریکا یک بازی موش و گربه را به راه انداخته است تا امریکا را قناعت بدهد که از نامزد مورد نظرش حمایت کند و در انتخابات پیش‌رو شخصی دلخواه‌‌ آقای کرزی به کرسی ریاست جمهوری برسد. اما ظاهراً در نظرسنجی‌هایی که از طرف نهادهای ملی و بین‌المللی به اجرا درآورده شده است؛ دیده می‌شود که تکت‌هایی که بیشتر به رییس جمهور نزدیک می‌باشند در حاشیه قرار گرفته اند. چیزی را که نباید فراموش کرد این است که مردم افغانستان دیگر مردم یک دهه گذشته نیستند که به‌ دنبال شعارها بروند.حالا مردم بخصوص نسل جوان و تحصیلکرده افغانستان از آگاهی لازم در مورد تعیین سرنوشت خود برخوردار هستند.
چیز دیگری که می‌تواند پیمان امینتی را به تاخیر بیندازد قهرمان سازی شخص رییس جمهور است، شاید رییس جمهور کرزی می‌خواهد اشتباهاتی را که در دوازده سال گذشته مرتکب شده است، در پیمان امنیتی جبران کند.
یا هم می‌خواهد در آخرین روزهای حکومت به مردم نشان بدهد که او دست نشانده‌ کسی نیست و از استقلالیت کامل برخوردار است. این که آقای کرزی چقدر در تصمیمگیری‌های شان استقلالیت عمل داشت برای همه شهروندان کشور هویدا است.
آقای کرزی دو پیش شرط را برای امضای پیمان امنیتی با امریکا مطرح کرده است.نخست عدم بازرسی خانه‌های افغان از طرف نیروهای خارجی و دوم از سرگیری گفتگوهای صلح با طالبان است. در هفته‌ی گذشته ریاست جمهوری میزبان خبرنگاران و دست اندرکاران رسانه‌ها بود که آقای کرزی اعلان کرد که شرط نخست‌اش از طرف امریکا پذیرفته شده است که همان عدم بازرسی خانه‌های افغان است، اما بالای شرط دومش هنوز هم پافشاری می‌کرد.
اگر قرار بر این شود که پیمان به بعد از انتخابات ریاست جمهوری به امضا برسد، شاید تاثیرات مستقیم و غیرمستقیم بر روند انتخابات ایجاد کند. شمار دیگری از مردم به این باورند که افغانستان به جز انتخابات گزینه‌ی دیگر ندارد که بتواند افغانستان به آن بپردازد، اما در حال حاضر دیده می‌شود که مساله‌ قرارداد امنیتی میان کابل و واشنگتن بیشتر بر سر زبان‌ها است تا انتخابات. اگر انتخابات آينده به خاطر پافشاری‌های آقای کرزی به خطر بیفتد، مسئول این کار فقط رییس جمهور کرزی است.

منبع جمهور

انتهای پیام

www.afghanistan.shafaqna.com