خبرگزاری شیعیان افغانستان(شفقنا افغانستان)
جرگه مشورتی در بین موافقت ها و مخالفت های زیاد، برای بحث در مورد امضای موافقتنامه دوجانبه امنیتی با آمریکا از تاریخ 28 عقرب الی 3 قوس 1392 با حضور 2500 نماینده از سرتاسر افغانستان برگزار گردید. با وجودی که شکی نیست که جرگه مشورتی طبق پیش بینی قانون اساسی افغانستان، جایگاه حقوقی ندارد و تصمیم هایش نیز الزام آور نیست اما این جرگه امروز مشوره هایی را ارایه نمود که طی یک قطعنامه به خوانش گرفته شد.
در برداشت از این جرگه و سخنان رییس جمهور افغانستان در این جرگه چند مساله اساسی وجود دارد.
1. بر خلاف تعبیر رییس جمهور از امضای این سند به باور من طبق تعاریف مدرن و معیارهای قبول شده از توافقنامه هایی از این دست در روابط بین المللی، این موافقتنامه نه تنها سندی ننگین نیست بلکه سندی سرنوشت ساز بین دو کشور مستقل و تضمینی برای رهایی افغانستان از باتلاق چالش های منطقوی است.
2. منوط کردن امضای موافقتنامه دوجانبه امنیتی به انتخابات ریاست جمهوری 1393 به معنای این است که جدول زمانی یک ماهه پیشنهاد شده توسط جرگه، از جانب رییس جمهور قابل قبول نخواهد بود.
3. رییس جمهور افغانستان که چند ماه پیش با عضویت دو عضو خارجی کمیسیون مستقل شکایات انتخاباتی، به علت افغانیزه کردن انتخابات و کوتاه کردن دست خارجی ها مخالفت نمود، امروز اعلان کرد که آمریکا باید تعهد نماید که اگر انتخابات به دور دوم کشیده شد، الی دو هفته، دور دوم انتخابات برگزار شود. صرف نظر از تناقض گویی های همیشگی ریس جمهور، این سخن شان عملاً پای خارجی ها را وارد اولین انتخابات افغانستانی تاریخ افغانستان می کند و ملت را نسبت به یک انتخابات شفاف بی باور خواهد کرد.
4. با درنظرداشت موضع امروز وزارت امور خارجه آمریکا و طبق نامه بارک اوباما رییس جمهوری آمریکا به رییس جمهور افغانستان که در افتتاحیه جرگه نیز توسط جناب رییس جمهور به خوانش گرفته شد، متن موافقتنامه امنیتی بین افغانستان و آمریکا نهایی شده و تعدیلات پیشنهادی جرگه در آن پذیرفتنی نیست.
معلوم نیست که فیصله های جرگه مشورتی بعد از نهایی شدن متن موافقتنامه به چه دردی می خورد؟
5. تعریف تهدیدات مشترک از عمده ترین تناقضات بین افغانستان و آمریکا در جریان مذاکرات بوده است. با ذکر این که امروزه عمده ترین تهدید ما گروه دهشت افکن طالبان هستند و در متن موافقتنامه نیز ذکری از آنها نرفته است، در قطعنامه جرگه نیز هیچ نامی از طالبان به عنوان اصلی ترین تهدید امنیتی علیه مردم افغانستان برده نشد.
6. با تمام سوالاتی که در مورد جرگه مشورتی وجود دارد، به جای این که این جرگه نتیجتاً مردم را از بلاتکلیفی نجات بدهد، بیشتر باعث سردرگمی مردم شده است. اول نگرانی مردم از انتخابات و دوم نگرانی از زمان امضای موافقتنامه امنیتی افکار عمومی را به شدت به چالش کشیده است.
7. با استفاده از این جرگه، رییس جمهور توانست در آخرین ماه های حکومتداری خود با اتکا به دو پروژه ملی انتخابات و امضای موافقتنامه امنیتی با آمریکا از وضعیت یک رییس جمهور منفعل به یک شخصیت برجسته و تعیین کننده در تاریخ حکومتداری خود تبدیل شود.
8. با ذکر مبحث مصون بودن خانه های مردم افغانستان در جریان عملیات های نیروهای آمریکایی توسط رییس جمهور، او توانست بر احترام به اصل حاکمیت ملی افغانستان در راستای حفظ عزت مردم افغانستان صحه بگذارد.
9. به اقتضای منافع ملی افغانستان وظیفه رییس جمهور جهت دادن افکار به جانب مثبت تصمیم جرگه بود اما ایشان در سخنرانی خود، امضای موافقتنامه امنیتی با آمریکا را ننگ و عار دانست و با تکیه بر مجبوریت این تصمیم، به جای ایجاد غرور ملی در مردم و اشاره به سندی که ضامن تحول مثبت در تاریخ افغانستان است، مردم و اعضای جرگه را نسبت به هفت روز زحمت و تلاش نا امید ساخت.
10. رییس جمهور با ذکر این که برایش فرقی نمی کند که رییس امارت اسلامی افغانستان باشد و یا رییس جمهوری اسلامی افغانستان باشد، جایگاه خود را به عنوان یک رییس جمهور منتخب جمهوری اسلامی افغانستان زیر سوال برد.
11. تصامیم این جرگه (مانند امضای موافقتنامه الی مدت یک ماه) حتی برای خود رییس جمهور که بر فراخواندن این جرگه تاکید می کرد محترم نیست. اگر نسبت به مشوره های جرگه مشورتی بی تفاوتی صورت گیرد، به شرکت کنندگان جرگه توهین بزرگی صورت گرفته است.
12. با یک تفسیر روانی از سخنرانی های رییس جمهور، تناقض بین احساسات و عملگرایی رییس جمهور به شدت همه را متحیر ساخت.
13. این جرگه صبغه مردمی بودن تصمیم در مورد موافقتنامه امنیتی با آمریکا را برجسته ساخت و رییس جمهور را در تاریخ افغانستان تبریه کرد.
نویسنده ناهید فرید
منبع:شبکه اطلاع رسانی افغانستان