خبرگزاری شیعیان افغانستان(شفقنا افغانستان)
مكتب حسيني عنواني است براي رويكردي تربيتي به بزرگترين حماسة انساني، حماسهاي فراتاريخي و فراجغرافيايي، براي دميدن روح حقيقت انساني در همگان، و راهنمودن مردمان به سوي تعالي. راهي كه حسين(ع) در تعريف زندگي نشان داد، حريّت و عزت است؛ و پرچمي كه برافراشت فرا راه همة آزاديخواهان و عزتجويان تا قيام قيامت است. فرامندي اين مكتب هر عقل منصف و آزاديخواه را متحير و متأثر از خود ساخته و فراراه نجات هر نهضت از يوغبردگي و بندگي قرار داده است.
مكتب حسيني. مكتب احياي اسلام نبوي و اسلام علوي است، مكتبي كه اسلام حقيقي در آن جلوهدارد و تربيتشدگانش بينا و دانا،كريم و عزيز، آزاد از دنيا و مطيع خدا، و اهل شجاعت و استقامتند. چنانكه بزرگ مربي اين مكتب، حسن(ع) جلوة تام اين ويژگيهاست. امام حسين(ع) با بنيان گذاشتن چنين مكتبي اسلام را زنده كرد، اين مكتب برخاسته از مكتب تربيتي پيامبر اكرم(ص) و امير مؤمنان(ع) بود، مكتبي كه به انحراف و اضمحلال رفته بود و حسين(ع) روي آن را به تمامه برپا كرد و پرچمي برافراشت كه هميشة تاريخ در اهتزاز باشد.
بنابر آنچه در فوق گفته شد، دستیابی به حقایق و عوامل این ماندگاری در دلها پس از هزاران سال و تازه بودن داغ عاشورا و پیامدهای آن واقعه عظیم در دل محبین اهلبیت (ع) و دوستداران اباعبدالله الحسین(ع) از نکات قابل توجه و قابل تامل در باب واقعه عاشوراست.
حجت الاسلام والمسلمین مهدی اخلاصی، محقق و پژوهشگر حوزوی در گفتگو با شفقنا به این سئوال اساسی ما پاسخ داده و مطالبی را ذکر کرد:چه عواملي باعث ماندگاري انديشة امام حسين(ع) در طول تاريخ در ميان افكار و انديشههاي انسانهاي آزادانديش بوده است؟
در مكتب امام حسين(ع) بالاترين معرفت دريافت عظمت حق و خداترسي است
وی اصل خداترسی و ترس ناپذیری از غیر خدا را از عوامل موثر در ماندگاری حادثه عاشورا عنوان کرده و گفت: اگر عظمت الهي در دل آدمي جلوه كند، انسان به معرفتي ميرسد كه به صورت خداترسي و ترسناپذيري از غيرخدا جلوه ميكند، از اين رو جز در برابر خدا سر تسليم فرود نميآيد و در ناملايمات و ملايمات، و در سختيها و راحتيها استوار و شكرگزار خواهد بود. در مكتب امام حسين(ع) بالاترين معرفت دريافت عظمت حق و خداترسي است. سر خم كردن در برابر غيرخدا و تندادن به پستيها از آنجاست كه: عظمت الهي ادراك نشده است و اگر آدمي بپذيرد كه همه چيز از اوست و جز او هيچ قدرتي وجود ندارد، ديگر تسليم امر باطلي نميشود.
امام حسين(ع) خود برترين نمونة اين منطق است و مواضع ایشان در قيام شكوهمندش گوياي اين حقيقت است. بنابراين چون خداترسي در وجود آدمي جاي گيرد، ترس از غيرخدا بيمعنا ميشود و خداترسي حريمي است كه حافظ حرمت آدمي و موجب استقامت و شكستناپذيري در انسان ميگردد، راه كمال به سوي حق، با خداترسي و ترسناپذيري هموار ميشود و حسين(ع) اين راه را چنان تصوير نموده است كه هركس بتواند ببيند و هر عدالتخواه و آزادهاي آن را سير كند.
مکتب حسینی تاکید می کند که انسانها برحق گام برداشته، حقوق خود را بشناسند،از حق دفاع کرده و حق طلبی را بر زندگی خود حاکم نمایند
محقق و پژوهشگر حوزوی با اشاره به تاثیر حق محوری و حق طلبی در ماندگاری مکتب عاشورا گفت: مكتب امام حسين(ع) مكتبي است بر محور حق و آن را ميزان و معيار همه چيز نگريستن؛چنانچه ميفرمايد:لايكمل العقل الا باتباع الحق یعنی عقل به كمال نميرسد، مگر به پيروي از حق.
حسين(ع) بر سر مردماني كه سر در زندگي حقير خود فرو ميبرند و خود را نظارهگران بيطرف مبارزة حق و باطل ميانگارد، فرياد ميزند كه آيا نميبينيد كه به حق عمل نميشود و از باطل دوري نميشود؟ و در نامهاي كه براي شيعيان خود در بصره مينويسد، قيام خود را قيام حق محورانه و حقطلبانه اعلام مينمايد. و در آغاز نامه چنين ميفرمايد:همانا من شما را به زندهكردن آثار و نشانههاي حق و نابودكردن بدعتها فرا ميخوانم.
اينها همه آزمودههاي والايي از مكتب حسيني است تا انسانها پيوسته بر حق گام زنند و حقوق خود را بشناسند و از حق دفاع نمايند و حقطلبي را در زندگي خود حاكم كنند.
حسین(ع) راه آزادگی را بر همگان گشود
حجت الاسلام اخلاصی با بیان این مطلب که حسین(ع) راه آزادگی را بر همگان گشود، گفت: انسان تا به آزادمنشي نائل نگردد و از اسارت ناداني و گمراهي آزاد نشود و مادام كه در اسارت وابستگيهاي دنيايي و دلبستگيهاي نفساني است، به هيچ كمال دست نمييابد؛ و نميتواند به سوي مقصد والايي كه براي آن آفريده شده است سير نمايد. امام حسين(ع) با نهضت و شهادت خود راه آزادگي را بر همگان گشود، چنانكه در زيارت اربعين حضرت حسين(ع) منقول از امام صادق(ع) آمده است: او جان خود را در راه تو داد تا بندگانت را از جهالت و سرگرداني در گمراهي برهاند.
پارسایی و وارستگی امام حسین(ع) در تمام مراحل زندگی ایشان به خصوص دوران نهضت و قیام نمایان است
این عالم برجسته حوزوی پارسایی و وارستگی را از ویژگیهای قیام عاشورا دانسته و افزود: امام حسين(ع) در خطبهاي والا، در صبح روز عاشورا، دربارة دنيا با همة زيبائيهاي ظاهريش چنين ميفرمايد:سپاس خدايي را سزاست كه دنيا را آفريد و آنرا را خانة نابودي و ناپايداري قرار داد، همان دنيايي كه اهل خويش را پيوسته دگرگون ميسازد، پس فريب خورده كسي است كه: فريب دنيا را خورد و بدبخت كسي است كه مفتون آن شود. بنابراين دنيا فريبتان ندهد، كه هر كه بدو تكيه كند نااميدش سازد و هر كه در او طمع بندد مأيوسش نمايد.
اين منطق برخاسته از حقيقت پارسامنشي اوست كه با معرفت بر عاقبت دنياپرستي صورت گرفته است و لذا تا وارستگي و پارسايي نسبت به دنياي نكوهيده حاصل نگردد انسان صاحب عزت ،قوت و عظمت نميگردد كه اين صفت در تمامي مراحل زندگي امام حسين(ع)، به ويژه در دوران نهضت و قيامش برجستهتر و كاملاً نمايان و درخشانتر است.
این دانش آموخته حوزه علمیه نجف اشرف درباره ظلم ستیزی و عدالتخواهی سیدالشهدا(ع) تصریح کرد: فطرت بيدار آدمي عدالتخواه و ظلم ستيز است و انسان زنده نميتواند نسبت به بيعدالتي و ستمگري سكوت كند و دم برنياورد. از اين روست كه فرياد عدالتخواهي و ظلم ستيزي حسين(ع) پيوسته شنيده ميشود: آيا نميبينيد كه به حق عمل نميشود و از باطل دوري نميشود.
وی درباره پاسداری امام (ع) از حدود الهی و مرزبانی از آن تاکید کرد: مشي و منش امام حسين(ع) در جريان نهضت و در سختترين اوضاع و احوال گوياي اين حقيقت است كه حفظ حدود و حريمهاي الهي و مرزباني براي او از هر چيز مهمتر بوده است و اساساً حسين(ع) براي اين به پا خاست كه حدود الهي زيرپا گذاشته شده بود و حرمت مردمان دريده شده بود و حقوق انسانها پايمال گشته بود. لذا تأكيد در مكتب حسين بر اين است كه انسانها مرزبان شوند و حريمها را پاس بدارند و با حفظ حدود سير نمايند. زيرا نقض و حريم انساني و حدود الهي ميتواند منشأ همه پستيها و تباهيها گردد.
مکتب عاشورا، مکتب کرامت و عزتمندی است
پژوهشگر برتر حوزوی اصل کرامت مندی و عزتمندی را از دیگر عناصر جاودانگی قیام عاشورا عنوان کرده و گفت: مكتب حسين، مكتب كرامتمندي و عزتمندي است و حسين(ع) مظهر كامل كرامت انساني و عزت ايماني است.
وی افزود: از اهداف مهم تربيت اين است كه انسان به گونهاي تربيت شود كه اعتلاي روحي بيابد و خود را از پستي و فرمايگي به دور دارد و حرمت و شرافت و شخصيت براي خود قائل شود و بزرگواري خود رادر همه حال حفظ نمايد و نيز به گونهاي تربيت شود كه در برابر حوادث شكستناپذير گردد و به صلابت و محكمي و استواري دست يابد. چنين انساني است كه هرگز به پستي و خواري، فرومايگي و زبوني تن نميدهد و در برابر سختترين سختيها و بزرگترين مصيبتها پايدار ميماند. چنانكه حسين(ع) اين گونه بود، انساني كه به هيچ وجه به خواري و زبوني تن نسپرد و دارايياش برباد رفت، فرزندان و يارانش كشته شدند، خاندانش به اسارت درآمد، بدنش با شمشير قطعهقطعه شد، اما روحش استوار و محكم ماند. چنين سربلندي و عزتي، از آن خداوند است كه به دوستدارانش ميبخشد و آنان را ارجمند و شكستناپذير ميسازد.
این عالم حوزوی بر حفظ کرامت انسانی تاکید کرده و گفت: حسين(ع) بر حفظ كرامت مردمان بسيار تأكيد ميكرد و ميآموخت كه كرامت آدميان نبايد شكسته شود و راه حقارت بر آنان گشوده گردد. امام حسين(ع) وقتي از او مالي درخواست ميشد ضمن اجابت و اعطاي مال، تلويحاً به فرد ياداور ميشوند كه اگر آبرويت را نگهداري آن نفس بهتر است و به او ارائه طريق مينمودند تا با حفظ عزت و آبرو با زحمت خود نيازش را مرتفع نمايد.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com