شفقنا افغانستان- سازمان نجات کودکان در افغانستان از افزایش فشارهای روانی بر کودکان نگرانی میکند و میگوید که بیش از ۴ میلیون کودک و بزرگ سال در افغانستان به روان درمانی نیاز دارند.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانسان به نقل از طلوعنیوز، در این گزارش گفته شده است که از هر چهار دختر، در یکی از آنان نشانههای افسردگی یا اضطراب دیده شده است و دوسوم کودکان گفتهاند که هیجان منفی، مانند نگرانی، غمگینی و عصبانیت دارند.
نورا حسنین، سرپرست سازمان نجات کودکان در افغانستان، گفت: «بحران کنونی در افغانستان کودکان را به سوی محدودیتهای روانی و عاطفی میبرد. آن چه این کودکان تجربه میکنند، بمبگذاریها، تماشای مرگ خواهران برادرانشان به علت گرسنگی، محرومیت از مکتب و جدا شدن از خانوادهها، اثرهای بنیادی بر سلامت روانی آنان دارد.»
همچنان در گزارش این نهاد آمده است که کودکان بخش مهم جمعیت افغانستان استند و فشار بدتر شدن بحران کنونی افغانستان را تحمل میکنند. در این گزاش گفته شده است که آنان به علت ناداری مکتب را رها میکنند و بسیاری از شبها گرسنه میخوابند.
از سویی هم، شیر خان و حکمت دو دانشآموزی استند که کارهای شاق را انجام میدهند.
این دو کودک میگویند که بیش از سه سال است که در جادههای کابل قطیها و پلاستیکها را گرد آوری میکنند و پس از فروش، پول آن را به خانه میبرند.
شیرخان، کودک کار، گفت: «مادر و پدر گفت این قسم نمیشود شهر بروم و کار کنم تا کی در خانه میباشی بعد از آن من هم خیستم و طرف کار آمدم.»
حکمت الله، کودک کار دیگر، گفت: «اینها را میفروشم از وقت خوب بود کاغذ را کیلوی ۱۵ افغانی میخرید حال ارزان شده کیلو ۸ افغانی شده اینها کیلوی ۳۵ و قطیهای پیپسی کیلوی ۵۰ افغانی شده ارزان شده ولی بازهم شکر خدا است.»
درهمین حال، شماری از آگاهان سیاسی و روان درمانان به این باور استند که باید بیدرنگ به این بحران در افغانستان پرداخته شود زیرا کودکان امروز سرمایه فردای کشور استند.
مریم معروف آورین، آگاه مسایل حقوق کودک، گفت: «باوجود کمکهای جامعه جهانی میتواند یک راه حل مناسب باشد اما در طویل مدت ما به شدت نیازمند طرح مدمم استیم که فقرزدایی در افغانستان و ریشه کن کردن یک چنین چالشها در میان کودکان افغانستان بتواند موثر واقع شود.»
جلیل امر خیل، روان درمان، گفت: «اگر جلوی این بحران گرفته نشود باعث بحران اختلالات مشکلات روانی زیادی میشود که شاید باز گرفتن جلویشان مشکلتر باشد.»
این در حالی است، که “یونسف” صندوق پشتیانی از کودکان گفته است که تا کنون یک میلیون و سه صد و هشت هزار کودک و بزرگ سال به خدمات مشاوره یی انفرادی و گروهی دسترسی داشتهاند و از هر چهار نفر یکی از آنان از این خدمات بهرهمند شدند.
