شفقنا افغانستان– پژوهشگران دانشگاه ادینبورگ با انتشار نتایج یک مطالعه جدید باور دیرینه پزشکی را مبنی بر اینکه رسوب چربی در شریانهای بزرگ عامل سکته مغزی از نوع لاکونار (که یک چهارم سکتههای ایسکمیک را تشکیل میدهد) به چالش کشیدهاند.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا، سکتههای مغزی ایسکمیک شایعترین نوع سکته مغزی هستند. این وضعیت زمانی رخ میدهد که یک لخته خون، شریانی را مسدود کند که خون را به مغز میرساند. این انسداد، رسیدن اکسیژن و مواد مغذی را به بخشی از مغز قطع میکند. بدون این خونرسانی، سلولهای مغزی در آن ناحیه آسیب دیده و شروع به مردن میکنند.
سکته مغزی لاکونار در اثر آسیب به ریزترین رگهای خونی مغز ایجاد میشود و یکی از علل اصلی ناتوانی، زوال شناختی، زوال عقل و سکتههای مکرر است. محققان به سرپرستی پروفسور جوانا واردلاو از دانشگاه ادینبورگ، ۲۲۹ نفر را که دچار سکته مغزی لاکونار یا سکته غیرلاکونار خفیف شده بودند، به مدت یک سال تحت نظر گرفتند و اسکنهای امآرآی مغز آنها را در زمان سکته و یک سال بعد مقایسه کردند.
نتایج نشان داد هیچ ارتباطی بین تنگ شدن شریانهای بزرگ (ناشی از رسوب چربی) و سکته لاکونار وجود ندارد. در مقابل، گشاد شدگی و درازشدگی غیرعادی عروق درون مغزی ارتباط نزدیکی با این نوع سکته داشت. افرادی که این ویژگی را داشتند، بیش از چهار برابر بیشتر در معرض سکته لاکونار بودند. همچنین این گشادشدگی عروق با شدت بیشتر بیماری رگهای کوچک، پیشرفت سریعتر آسیب مغزی و احتمال بالاتر ایجاد سکتههای خاموش (نواحی کوچکی از آسیب بافت مغز که بدون علائم واضح رخ میدهد) همراه بود.
جوانا واردلاو میگوید: این مطالعه شواهد محکمی ارائه میدهد که سکته لاکونار ناشی از گرفتگی چربی شریانهای بزرگ نیست، بلکه ناشی از بیماری رگهای کوچک در خود مغز است. تشخیص این تمایز حیاتی است، زیرا توضیح میدهد چرا درمانهای متداول مانند داروهای ضدپلاکت (مثل آسپرین) برای این نوع سکته مؤثر نیستند و نیاز فوری به توسعه درمانهای جدید را نشان میدهد که آسیب رگهای کوچک را هدف قرار میدهند.
بیش از یک چهارم شرکتکنندگان در این مطالعه، علیرغم دریافت درمانهای استاندارد برای جلوگیری از سکتههای بعدی، دچار سکتههای خاموش جدید شدند. این یافتهها در حال حاضر مسیر کارآزمایی بالینی جدیدی به نام LACI-3 را شکل داده است که در حال بررسی داروهای موجود (از جمله «سیلوستازول» و «ایزوسورباید مونونیترات») است تا ببیند آیا این داروها میتوانند از مغز محافظت کنند، خطر سکتههای بعدی را کاهش دهند و از مشکلات حافظه، حرکت و زوال عقل پس از سکته لاکونار جلوگیری کنند.
این خبر را اینجا ببینید.
