شفقنا افغانستان-بی گمان اعدام شیخ نمر تنها یک مسئله داخلی برای دولت آل سعود به شمار نمیرود، بلکه در پس این مسئله سیاست های منطقوی و حتی فرامنطقوی به چشم میخورد، آل سعود با این کار خود خواست تا قدرت خود را به رخ مخالفان خود از جمله ایران برای حکمرانی هرچه بیشتر در منطقه بکشد و از سویی هم به باداران غربی خود نشان دهد که توانایی این را دارد تا به عنوان یک کشور حامی منافع غرب در منطقه، هر مانعی را که سد راه خود ببیند از سر راه بردارد، حتی اگر برداشتن این مانع به قیمت افزایش تنش ها در منطقه تمام شود.
در همین راستا “غلام رسول عبدی”، کارشناس و پژوهشگر مسائل دینی اهل سنت، در گفت و گویی اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری شفقنا فغانستان در هرات پرداخته است که مشروح آن را در زیر مشاهد می نمایید:
غلام رسول عبدی: سعودی ها اعدام شیخ نمر را مربوط به امور داخلی خود می دانند و از آنجایی که هدف از این عمل، زهر چشم گرفتن از مخالفان داخلی و خارجی آنها بوده، خواستند از این فرصت به هر نحو ممکن استفاده نمایند.
یکی دیگر از اهداف آل سعود “بر انگیختهگی احساسات مذهبی” در منطقه می تواند باشد. یعنی بصورت مستقیم سرکوب مخالفان داخلی و بصورت غیر مستقیم قدرت نمایی در برابر قدرت های مخالف( ایران) در منطقه.
اعدام شیخ نمر در واقع نوعی حمله تلافی جویانه و عمل مقابله بمثل از طرف سعودی ها تلقی می شود، اگر اعدام شیخ نمر از مسائل داخلی سعودی هست ولی تبعات خارجی و علی الخصوص مذهبی را نه تنها در سطح منطقه بلکه در کل کشورهای اسلامی در پی خواهد داشت .
این خاصیت دولت های و قدرت های تمامیت خواه و مستبد است که برای مخالفان فرصت ظهور را نمی دهند و برای پابرجا ماندن قدرت خود حاضر هستند دست به هر اقدامی بزنند و لو کشتن انسان.
سعودی ها به این فکر هستند که اقدامات شیخ نمر و عواقب بعدی آن به متزلل ساختن و سرنگونی کشورشان خواهد انجامید، روندی که خودشان در خاور میانه شاهد بودند.
آیا اعدام شیخ نمر سبب تنش های مذهبی در منتطقه نخواهد شد؟
تنور تنشهای مذهبی در منطقه خاور میانه از چندی بدین سو در حال گرم شدن است و اعدام شیخ نمر نیز ادامه این روند است و طبیعتا پیامدهای نگران کننده ای در پی خواهد داشت.
اگر دولتهای تاثیر گزار در منطقه به فکر چاره جویی از بحران ایجاد شده نباشند و از راههای منطقی و دیپلماسی چالشهای موجود مذهبی و فرقه ای که در حال ورود به بحران هست را مهار و کنترل ننمایند، دود این آتش چشم یک امت را کور خواهد کرد.
در خیلی از کشورهای اسلامی، تنشهای مذهبی بصورت نامحسوس به چشم میخورد و بسیاری منتظر یک جرقه هستند، و این اقدام می تواند جرقه ای برای بحران های فرا منطقه ای باشد. و علی الخصوص که قدرتهای بزرگ جهان هم منتظر ماهی گیری از هر آب گل آلودی هستند.
آیا سرکوب مخالفان سیاسی از جمله شیخ نمر چهره عربستان سعودی را مخدوش نخواهد کرد؟
سرکوب مخالفان سیاسی برای هر کشوری نشانه ضعف در مردم سالاری آن کشور بشمار می رود. کشوری که مخالف سیاسی سرکوب، حبس و اعدام شود عواقب خطرناکی را باید منتظر باشد. سرکوب مخالفان سیاسی باعث فراگیری استبداد در حاکمیت، خفقان، بی میلی و بی رغبتی هوادارن دولت، مستحکم شدن جبهه مخالف قدرت حاکم، متزلل شدن پایه های حکومت، عدم اعتماد مردم به قدرت حاکم… می شود و یکی از این عواقب خطرناک در مورد روابط خارجی می باشد یعنی مخدوش شدن چهره قدرت حاکم در بین دیگر ملت ها و دولت ها خواهد شد.
دولتی که به ندای مردم گوش فرا ندهد و مخالفان سیاسی را بی ارزش تلقی کند و چهره دیکتاتور مابانه از خود نشان بدهد طبیعتا مورد اعتماد کشورهای دیگر نخواهد بود و این بی اعتمادی، کمرنگ شدن روابط کشورها با قدرتهای دیکتاتور را در پی خواهد داشت و اگر سعودی ها بخواهند همین روند را ادامه بدهد بدون شک به همه این مشکلات دست به گریبان خواهند بود.
پیامد هایی اعدام شیخ نمر در جهان اسلام و راهکار مقابله با آن در شرایط حاضر چیست؟
عمیق شدن تنشهای مذهبی در کشورهای همچون سوریه، لبنان، یمن و … و همچنین نوعی تنفر در مقابل عربستان سعودی.
برای خنثی سازی تنش های مذهبی که تبعات ویرانگری را در پی خواهد داشت، ورود علماء، دانشمندان،فعالان جامعه مدنی، متنفذان اجتماعی و در کل عموم مسلمانان اعم از هر مذهب، عقیده و فرقه به صحنه ضروری و واجب به نظر می رسد.
سکوت در چنین برهه ای از زمان برای همه خطرناک است.
سران کشورهای اسلامی باید به دنبال رایزنی های جدی در این مورد باشند تا هم تنش ایجاد شده را بر طرف نمایند و هم از تنش های احتمالی در آینده برنامه ریزی های منسجم و کار آمد روی دست داشته باشند، بزرگان و سران مذهبی باید به زودترین فرصت آماده بسیج مردم در جهت مدارا و دگر پذیری باشند، و مردم را بسوی آرامش و خویشتن داری سمت و سو دهند، چرا که رخنه کردن این موضوعات در بین عامه مردم آنقدر خطرناک است که حتی تصور کردنش هم انسان را به وحشت می اندازد. راه دیپلوماسی با میانجیگریهای منصفانه و غیر جانبدارانه کشورهای اسلامی بهترین راه جهت فروکش کردن دامنه اختلافات خواهد بود. دولتها و سیاست مدارن اسلامی بجای اینکه به فکر یارگیری و جبهه گیری های نو در مقابل همدیگر باشند، باید به فکر آینده امت اسلامی باشند، خودخواهی ها و یک تازی ها را کنار بگذارند، این آبی که روان است بدون هیچ شک و تردیدی در آسیاب دشمن سرازیر خواهد شود. در کنار نشست اتحادیه کشورهای اسلامی، نشست علماء و دانشمندان اسلامی یک ضرورت بشمار میرود تا در طی یک نشست اضطراری به رایزنی بپردازند و سیاستمدران را به خودنسری و رفتارهای منطقی فرا خوانند؛ نقش علماء و دانشمندان اسلامی در امر خیلی مهم است نقض پر رنگ علماء و روحانیون در بین جامعه، می تواند به باز کردن این گره کور کمک بسزایی نماید.
انتهای پیام
www.af.shafaqna.com