شفقنا افغانستان- فرهاد خراسانی در روزنامه اطلاعات روز نوشت:
در دانشگاه کابل، شنبه شب یک ماین کارگزاری شده، انفجار کرد و دو تن از استادان بر اثر آن زخمی شدند. هرچند هر روز در این سرزمین خبر از انفجار و حملهی انتحاری است و این حوادث بخشی از خبرهای معمول میباشد.اما، جاسازی ماین و انفجار آن در محیط دانشگاه کابل یک واقعه نادر در طول چهارده سال گذشته میباشد که به وقوع پیوست. این خبر از این جهت تکان دهنده است که فعالیتهای تروریستی دارد سر از نهادهای علمی و اکادمیک کشور بلند میکند. جایی که باید در آن فعالیتهای علمی جریان داشته باشد و کسانیکه عضو آن هستند الگوی مدنیت و دیگر اندیشی و روشن گرایی باشند نه عاملان ترور و وحشت آفرینی، خود بانی و عامل تحجر میشوند.
دانشگاه کابل بزرگ ترین دانشگاه افغانستان است که از نظر امکانات و تدابیر امنیتی در مقایسه به سایر دانشگاههای کشور وضعیت خوبتری دارد. اطراف آن با دیوار بزرگ، بلند وکتارهدار احاطه شده است. این دانشگاه سه دروازه عمومی از جانب شمال، شرق و جنوب دارد که در هر دروازهای آن ماموران امنیتی شبانه روزی مسئول تامین امنیت میباشند و به کسی بدون کارت دانشجویی و عضویت در دانشگاه، در داخل این دانشگاه راه نمیدهند. اما، باوجود آن مواد انفجاری در داخل این دانشگاه برده شده به قصد عملیات تروریستی استفاده میگردد.
انفجار ماین شنبه شب تنها نشانی از فعالیتهای تروریستی و افراط گرایانه در دانشگاه کابل نیست. سال پار در دیواره های این دانشگا شعار «زنده باد داعش! » نوشته شد و دانشجویانی از این دانشگاه در اعتراض به نشر مطلبی در روزنامهی اکسپرس تظاهرات کردند و در این تظاهرات پرچم افراطیترین جریان مذهبی (حزب التحریر) را بلند کردند. اما، دولت در برابر این تحرکات افراطگرایی از میان دانشگاه و دانشجویان کدام اقدام جدی نکرد و در پی بازداشت عاملان آن نشدند.
سوالیکه در این مورد وجود دارد ایناست چرا و چگونه محیط دانشگاه برای فعالیتهای تروریستی و افراط گرایانه مذهبی آماده شده است که مواد انفجاری به سادگی از لابلای تدابیر امنیتی آن به داخل دانشگاه برده میشود؟
واقعیت این است دولت افغانستان نسبت به خطر مذهبگرایی افراطی از درون مراکز آموزشی و تحصیلی غفلت کرده است و رویکرد سنجش گرایانه را نسبت به اعمال فشارهای مذهبی از حلقات افراط گرای مذهبی در طول چهارده سال گذشته نداشته است. جریان افراطگرایی مذهبی از درون پارلمان و سایر نهادها کوشیدکه نظام آموزشی افراطگرایانه مذهبی را جز متون درسی دانشگاه ها و مراکز آموزش تحصیلاتعالی سازند به این صورت، دانشگاه را به مرکز فعالیت افراطگرایان مذهبی در آوردند که در تمامی دانشکدههای شرعیات کسانی به عنوان استاد جذب شده اند که نسبت به ارزشهای جدید بدبین هستند و متون درسی را که این استادان تدریس میکنند به روز نیستند. به این صورت مراکز تحصیلات عالی به مرکز فعالیتهای فرهنگی افراطگرایان مذهبی از جمله حزب التحریر و سایر گروه های افراطی ـ مذهبی در آماده است.
با آنکه رییس جمهور کرزی شعار میداد که دانشگاهها نباید سیاسی شود اما، خود باسیاست های محافظهکارانه خویش بیشترین زمینه را برای مذهبی شدن دانشگاه و تهی شدن دانشگاه از ماهیت علم پروری و روشنگرایی آماده کرد. رویکرد محافظ کاری را که آقای کرزی دنبال میکرد هنوز هم ادامه دارد، نشانههای از تغییر این رویکرد در سیاست غنی هم دیده نمیشود. مشکل دیگر این است که جامعه افغانستان یک جامعه سنتی و به شدت مذهبی میباشد و در تحت نفوذ تفکر افراطگرایانه مذهبی قرار دارد و دانشجویان این جامعه تکههای جدا بافته از آن نیستند، افکار و باوری غیر عقلانی از دین را که از مراکز آموزشی و فرهنگ جامعه میگیرند در دوره دانشگاه باخود دارند و در دانشگاه به خاطر فعالیتهای سازمان یافته افراطگرایان مذهبی تشدید میشود. انفجار ماین در محوطه دانشگاه تنها نشانهای از فعالیت تروریستی نیست بلکه، پایگاه گرفتن افراط گرایی مذهبی در مراکز دانشگاهیما میباشد و تهی شدن دانشگاه از ظرفیت مدنیت پروری، روشنگراییاست و این خطر بزرگ برای آینده جامعه است.
برعلاوه اینکه نیاز است باید تدابیر امنیتی و پیشگیرانه در دانشگاهها از بروز عملیات تروریستی اتخاذ شود، دولت باید برنامه و سیاست روشنی را برای محدود کردن فعالیتهای افراطگرایانه مذهبی در درون دانشگاه داشته باشد. بیشتر از اینکه در گیر مذهبگرایی کور باشد خطر رشد تفکر افراط گرایانه مذهبی را در مراکز آموزشی و دانشگاهی جدی بگیرد.
انتهای پیام