شفقناافغانستان-عضو مجلس سنا با بیان اینکه ناامیدی اشرف غنی از پاکستان وی را به هندوستان کشاند گفت: با در نظر داشت ناکامی سیاستهای منطقه دولت وحدتملی، اکنون رئیس جمهور در سدد ایجاد توازن در سیاستهای منطقهای خود است.
“علی اکبر جمشیدی” در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری “شفقنا” اظهار داشت: نگاه خوشبینانه اشرف غنی نسبت به روند صلح و تمرکز بیشتر به پاکستان- با آنکه مردم افغانستان خواهان روابط نیک با همه همسایهها است- شتابزده بود.
وی خاطرنشان ساخت که عدم صداقت پاکستان در گذشته نسبت به روند صلح و ثبات در افغانستان، ایجاب میکرد که دولت وحدت ملی با احتیاط هرچه تمام تر در قسمت پاکستان عمل کند.
جمشیدی اظهار داشت: موقعیت جغرافیایی افغانستان ایجاب میکند که سیاست مداران این کشور، باید تعادل را در سیاستهای منطقه حفظ کند؛ زیرا هرگونه گرایشهای یکجانبه باعث حساسیت کشورهای دیگر خواهد شد.
به باور وی، قائل شدن امتیاز بیش از حد حکومت وحدت ملی به پاکستان، مانند اعزام افسران ارتش برای آموزش، اجازه بازجویی از زندانیان و محدود کردن روابط با هندوستان، بدون آنکه دستاوردی داشته باشد، باعث سؤ استفاده پاکستان از افغانستان شد و از طرف دیگر هندوستان را واداشت تا در سیاست خود نسبت به افغانستان بازنگری کند.
این عضو مجلس سنای خاطر نشان کرد، هندوستان در دوران حکومت “آقای کرزی” متعهد شده بود تا نیروهای ارتش و پلیس ملی را تجهیز کند، اما سیاست های جدید دولت وحدتملی سبب شد تا این کمک ها بحالت تعلیق در آید که خود در شرایط نابسامان امنیتی افغانستان تأثیرگذار است.
به باوری وی، حکومت وحدتملی انتظار داشت که همسویی با سیاست پاکستان در قبال هندوستان، سبب کاهش خشونت و جنگ و پیشرفت روند صلح شود که متأسفانه چنین نشد، بلکه برعکس حملات طالبان به نقاط امن افغانستان گسترش یافت و هیچ نشانه از تمائل طالبان به میز مذاکره دیده نشد.
جمشیدی تصریح کرد که در همان ابتدا بیم آن میرفت که پاکستان صادقانه در قبال روند صلح عمل نکند، بلکه تعدادی از فرماندهان طالبان را روی میز مذاکره بکشاند و تعداد دیگری از جنگجویان را با تغییر لباس، نام و چهره وارد میدان جنگ کند.
وی افزود با در نظر داشت عدت صداقت پاکستان به تعهداتش نسبت به افغانستان، اشرف غنی در این سفر تلاش خواهد کرد تا روابط گذشته را با هندوستان ترمیم و این کشور را وادار به همکاری بیشتر با افغانستان کند.
جمشیدی تصریح کرد که حکومت وحدت ملی در ارتباط با سیاست خارجی خود، نگرشهای یکجانبه با پاکستان و عربستان سعودی داشته است که برای افغانستان پیامد مثبت در قبال نخواهد داشت.
وی تصریح کرد: ارتباط با پاکستان نباید به معنای قطع روابط با هندوستان باشد و همچنان تلاش برای جلب حمایت عربستان به معنای نادیده گرفتن ایران به عنوان یک همسایه اشتباه جدی خواهد بود؛ زیرا نفع و یا ضرر ایران سریعتر و مستقیمتر نسبت به عربستان متوجه افغانستان خواهد شد.
وی در پاسخ به این سوال که آیا سفر اشرف غنی به هندوستان، تأثیر بر روابط افغانستان و پاکستان خواهد داشت گفت: در شرایط کنونی روابطها به مراتب پچیده تر از آن است که بصورت ظاهری تصور میشود.
جمشیدی افزود: اگر در یک سطح کلانتری نگاه کنیم و نظری به سفرهای خارجی اشرفغنی به آمریکا داشته باشیم، به این نتیجه می رسیم که افغانستان هم اکنون در سیاست خارجی خود دنباله رو سیاست قدرتهای برزگ است.
این عضو مجلس سنای با اشاره به سفر ماه گذشته اشرف غنی به آمریکا خاطر نشان کرد که آمریکا در آن سفراز اشرفغنی بی نهایت استقبال کرد، بخصوص زمانی که اشرفغنی در کانگریس صحبت میکرد، بارها اعضای کانگریس ایستاده شد و دهها مرتبه کف زدند وتشویق کردند.
به باور جمشیدی، این مسئله برای پاکستانیها خیلی ناگوار بود، از این رو پاکستانیها رئیس جمهور چین را دعوت کردند و چند برابر تشویق اشرف غنی در آمریکا، رئیس جمهور چنین را تشویق کردند که حتی در تاریخ پاکستان بی پیشینه بود.
وی افزود: تنها کسی که تاکنون در اکادمی ملی نظامی پاکستان سخنرانی کرده است، همین رئیس جمهور چین بود و در پارلمان پاکستان زمانی که سخنرانی کرد، دقیقا همان کاری را که آمریکا با اشرف غنی کردند، پاکستان با رئیس جمهور چین انجام داد.
این عضو مجلس سنا با اشاره بر این که مسائل و برخوردها اکنون بعد فرامنطقهای بخود گرفته است گفت: سفر اشرف غنی به هند بدون شک بی ربط به مسائل مزبور نیست و شاید به همین خاطر این سفر انجام شده باشد.
وی گفت: با در نظر داشت افزایش ناامنی در افغانستان و عدم پیشرفت در روند صلح، به نظر میرسد که رهبران وحدت ملی نسبت به صداقت پاکستان دچار شک و تردید شده است و از این رو این سفر روی دست گرفته شده.
جمشیدی افزود: به نظر میرسد که سفر اشرف غنی به هند، شاید به مزاج پاکستان و حتی چین خوشایند تمام نشود و حتی هشداری از جانب دولت افغانستان به پاکستان تلقی شود، اما افغانستان ناگزیر است تا با همه کشورهای منطقه روابط حسنه داشته باشد.
وی در اخیر تصریح کرد که افغانستان در شرایط کنونی نیاز به سیاست بیطرفی در منازعات منقطهای و معتدل در روابط با کشورهای همسایه و منطقه دارد، به شکلی که هرگونه یکجانبه گرایی و زیاده روی در روابط خارجی سبب افزایش بحران در افغانستان خواهد شد.