شفقنا افغانستان- یک استاد علوم قرآنی دانشگاه خوارزمی ادب را از مهم ترین شاخصه های زیست مسلمانی در جامعه دانست و گفت: متاسفانه با نگاهی به وضعیت جامعه، سازمان ها، محیط های زندگی فردی و خانوادگی، به شدت سستی ادب و احترام در روابط افراد به چشم می خورد به گونه ای که بی توجهی به آن موجب ایجاد برخی ناهنجاری های مختلف اخلاقی، اجتماعی، خانوادگی و فردی در زندگی روزمره افراد در ارتباط با دیگران شده است.
کسی که ادب ندارد دین ندارد
حجت الاسلام دکتر نجفعلی غلامی اراکی در گفت و گو با خبرنگار شفقنا زندگی؛ به بررسی جایگاه ادب از دیدگاه اسلام پرداخت و افزود: ادب از مهم ترین موضوعات مورد تاکید دین اسلام است که اهمیت و جایگاه آن را می توان در روایات و احادیث به کررات مشاهده کرد، حضرت علی (ع) در این رابطه می فرمایند: ” لادین لمن لا ادب له” کسی که ادب ندارد دین ندارد. یا از دیدگاه پیامبر(ص) پدر و مادر در برابر فرزندان سه وظیفه مهم بر عهده دارند اینکه نامی نیکو برگزینند، دوم به امر تربیت و حسن ادب توجه داشته باشند و در نهایت ازدواج آنها را تسهیل کنند. بنابراین احادیث بیانگر این است که جایگاه ادب در مبانی دین اسلام جایگاهی بسیار رفیع است.
ادب اوج اخلاق عملی و دینی افراد است
وی در ادامه با بیان اینکه ادب نوعی رفتار سنجیده با افراد پیرامون است که از تربیت شایسته نشات می گیرد تصریح کرد: ادب معنای مراعات کوچک ترین، لطیف ترین و نیکوترین اعمال و رفتار انسانی است که با توجه به شرایط و مقتضیات هر زمان و مکان متفاوت است. در واقع ادب اوج اخلاق عملی و دینی یعنی تقوا و تزکیه افراد است. دین داران واقعی کسانی هستند که در زندگی خود این اخلاق عملی را بکار می گیرند.
به گفته حجت الاسلام غلامی، رعایت ادب نقش بسیار اساسی و مهمی در زندگی معنوی انسان ایفا می کند بگونه ای که ابتدایی ترین پله ترقی و عروج به سوی معنویات و حقایق دینی ادب است کسانی که به این رفتار اخلاقی بی توجه هستند و در رعایت آن سستی می ورزند نمی توانند در مسیر معنوی حرکت کنند. یقینا آسیب های ناشی از بی ادبی در مرحله اول گریبانگر خود فرد خواهد شد. امکان زندگی با شرافت و عزت مندانه را از آنها می گیرد.
این عضو هیات علمی دانشگاه خوارزمی، با تاکید بر اینکه بی توجهی به اهیمت ادب در برخی محیط ها از جمله خانواده های جامعه قابل مشاهده است گفت: متاسفانه با نگاهی به وضعیت جامعه، سازمان ها، محیط های زندگی فردی و خانوادگی، به شدت سستی ادب و احترام در روابط افراد به چشم می خورد به گونه ای که بی توجهی به آن موجب ایجاد برخی ناهنجاری های مختلف اخلاقی، اجتماعی، خانوادگی و فردی در زندگی روزمره افراد در ارتباط با دیگران شده است. این در حالی است که شرافت افراد بخصوص زندگی خانوادگی وقتی تکمیل می شود که همراه ادب باشد.
عاقلانه زیستن، متانت در گفتار و وقار در رفتار از مهم ترین نشانه های ادب
این کارشناس مسایل دینی اضافه کرد: عاقلانه زیستن، متانت در گفتار و وقار در رفتار از مهم ترین نشانه های ادب است در مقابل بی خردی، گفتار زشت، تندخویی، دشنام، توهین، لجاجت، عناد و بد اخلاقی از علایم بارز بی ادبی محسوب می شود. در واقع بی ادبی، نوعی ورود به منطقه ممنوعه و پایمال کردن حدّ و حریم در برخوردها است. امام علی (ع) فرمود: “برترین ادب، آن است که انسان بر سر حدّ و مرز و اندازه خویش بایستد و از قدر خود فراتر نرود”
وظیفه پدر و مادر است که به فرزندان آداب پسندیده بیاموزند
وی با بیان اینکه رعایت ادب در زندگی خانوادگی نقش بسیار مهمی در تربیت فرزندان دارد گفت: شخصیت و رفتار فرزندان معرف و نمود واقعی شخصیت پدر و مادر است والدینی که همواره تندخو، فحاش گر و در کلام خود ادب را رعایت نمی کنند نمی توانند در تربیت فرزندان خود موفق باشند. چرا که در تربیت فرزندان مهم ترین نکته ای که باید مورد توجه قرار بگیرد آموزش ادب و آداب الهی است همانطور که عنوان شد وظیفه پدر و مادر است که به فرزندان آداب پسندیده بیاموزد تا در زندگی آینده در رفتار فرزندان کاربردی شود.
این کارشناس دینی همچنین تاکید کرد: یکی از راههای رسیدن به ادب و دوری از بی ادبی شناخت موارد و مصادیق ادب و بی ادبی است. چرا که شناخت دقیق و کامل ادب جز با توجه به نمودها و نشانه های بی ادبی امکان پذیر نیست این نمودها نشانه ها هم در گفتار افراد قابل مشاهده است و هم در رفتار.
ادب هنری آموختنی است
وی در پایان با بیان اینکه ادب هنری آموختنی است خاطر نشان کرد: آشنایی با دستورات اسلام، روش زندگی پیامبر (ص)، ائمه معصومین (ع) و الگو گیری از آنان بهترین و نزدیک ترین راه برای رسیدن به اخلاق و ادب نیکو است. همچنین رفتار نیک دیگران، بر انسان تأثیر مثبت و ناپسندی های اخلاقی مردم نیز تأثیر سوء می گذارد. بنابراین بهترین راه درمان بی ادبی توجه به بی ارزش بودن افراد بی ادب و ارزش مند بودن افراد مؤدب در تمام جوامع است.
انتهای پیام