شفقنا افغانستان-پزشک نخبه افغانستانی مقیم ایران خطاب به محصلین هم وطن تأکید کرد اگر ذهن خود را مشغول حواشی عالم مهاجرت نکنند و تمام وقت دروس مربوطه خود را بخوانند.
«فرید میرزایی» پزشک نخبه افغان مقیم ایران فوق تخصص قلب و عروق در گفتگو با نشریه بینالمللی «سامع»، از تلاش و پشتکار خود،سختیهای رسیدن به اهداف متعالی در زندگی و توصیههای دلسوزانه خود با هموطنانش سخن گفت.
متن این گفتوگو به شرح ذیل است:
در ابتدا یک معرفی اجمالی از خودتان برای مخاطبان ما بفرمایید.
میرزایی: با عرض سلام خدمت شما و همه همکارانتان در نشریه علمی فرهنگی «سامع» و همچنین تمامی دانشجویان هموطن. بنده فرید میرزایی هستم، تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در کابل افغانستان تمام کردم. با اشغال کابل توسط طالبان (در سال 1375) به ایران مهاجرت نمودم و مانند سایر هموطنان مهاجر خود در تهران مشغول کار آزاد شدم. همزمان که برای ارتقاء شغل کارگری خود میکوشیدم، جهت راهیابی به تحصیلات دانشگاهی در ایران نیز تلاش داشتم.
در سال 1378 که به عنوان یک جوشکار ماهر کار میکردم، به دانشگاه بینالمللی امامخمینی(ره) قزوین راه یافتم. از آنجا به دانشگاه علوم پزشکی مشهد و پس از اخذ دکترای پزشکی عمومی، تحصیلات تخصصی رشته قلب و عروق را در دانشگاه علوم پزشکی شیراز به پایان رسانیدم و فعلاً مشغول فراگیری دوره فوق تخصص قلب و عروق در دانشگاه علوم پزشکی شیراز میباشم.
جناب آقای دکتر چه شخص یا اشخاصی از شما حمایت کردند تا توانستید پله های ترقی را بپیمایید و در رشته تحصیلی خود به درجه فوق تخصص برسید؟
میرزایی: حتی از دوران تحصیلات ابتدایی (به دلیل اینکه خانواده ما توسط عمال حکومت صفاک وقت، از نعمت داشتن پدر محروم گردیده بودیم) استمداد بیدریغ عده دوستانم در افغانستان (که حضوری شبیه فرشته امداد برای من دارند) برادرانم و پسران برادرم (که کارگر مهاجر در ایران بودند) و حمایت ویژه همسرم (که لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه کابل میباشند)، در پرتو الطاف الهی ممدِ راهم بوده و هستند.
رمز موفقیت وا ستقامت شما چه بوده است؟
میرزایی: اعتقاد و حرف همیشگی برادر بزرگم که میگفت (فرزند نیکو آنست که تا مدارج بالاتر از والدین خود تحصیل فرا گیرد) مشوق اصلی من بودند اگرچه او خود در حالیکه متخصص جراحی بود مانند خیلی از هموطنانم در کابل شهید گردید.
در حال حاضر شما مشغول انجام چه فعالیتهایی هستید؟
میرزایی: فعلاً مشغول فراگیری تحصیلات فلوشیپ فوق تخصصی Intervention قلب و عروق در دانشگاه علوم پزشکی شیراز میباشم.
الگوی شما برای ادامه راهتان چه کسی بود؟
میرزایی: الگوی بالفعل علمی و شخصیتیام جناب آقای «دکتر احمد شاه فرهت» مهاجر افغانستانی و استاد دانشگاه علوم پزشکی مشهد میباشند که خود افتخاری هستند برای جامعه علمی ایران و آحاد مردم افغانستان.
شما تأثیر پدیده مهاجرت را در موفقیتها وشکستهای جوانان افغان چطور ارزیابی میکنید؟
میرزایی: مهاجرت محدودیتها و محرومیتهای خاص خود را در همه جای دنیا دارد. مهم این است که هر مهاجری میتواند هدف متعالی و عظیمالشأنی برای خود تعیین کند و به آن نایل هم شود، به شرط آن که یکسری اهداف و راحتطلبیهای کوچک و مقطعی را قربانی آن هدف معقول و بزرگ خود نماید.
توصیه شما به جوانان هموطن که در حال تحصیل میباشند چیست؟
میرزایی: بنده که خود را صاحب صلاحیت علمی برای توصیه به دیگران نمیبینم اما با استفاده از فرصتی که شما و همکاران ارزشمند دستاندرکار این نشریه فراهم نمودهاید، اطلاعیه مخصوص، خودمانی، فنی، برادرانه و جدی برای همه هموطنان مشغول به تحصیل دارم و آن اینکه اگر ذهن خود را درگیر و مشغول حواشی و بعضی ناملایمات کوچک یا بزرگ عالم مهاجرت نکنند و خوب و تمام وقت دروس مربوطه خود را بخوانند در همین ایران هم میتوانند ممتازتر از خود و محبوب سیستمهای آکادمیک و از همین ایران مایه مبالات برای ایران و افغانستان گردند.
موضوع پایان نامه ونحوه ارائه آن برای شما چطور بود؟
میرزایی: پایان نامه تخصصی بنده به صورت prospective و تشخیص زودهنگام بیماری قلبی ایجاد شده ناشی از شیمی درمانی و پرتودرمانی با یک روش اکوکاردیوگرافی نوین و پیشرفته (Speckle Tracking Echocardiography) میباشد تا بتوانیم بیماری قلبی آنان را در مراحل اولیهای که هنوز قابل برگشت است تشخیص و درمان نماییم.
سخن آخر شما برای مخاطبان چیست؟
میرزایی: سخن آخر خطاب به هر دانشآموز و دانشجوی مهاجر این است که خانوادههای شریف و سختکوش با تمام مشقات مهاجرت در زیر چتر ضوابط و توجهات جمهوری اسلامی ایران با هر عنوان و ملاحظه شرایط درس وعلمآموزی را در محیطی یکسان با علمآموزان ایرانی برای ما فراهم نمودهاند، پس قدر همین وضعیت خاص را بدانیم و بدانیم که در قبال این همه، ما فقط سه تا مسئولیت داریم:
اول درس
دوم درس
سوم درس
انتهای پیام
www.afghanistan,shafaqna.com