شفقناافغانستان – براي القاب حضرت زهرا (س)، تفسيرها، تأويلها و گفتگوها چندان است كه در اين نوشته مجال بازگو كردن همۀ آن نيست. فقط به طور فشرده به تفسير كنيه و اسم ايشان ميپردازيم:
زهرا امابيها گفتهاند و اين كنيه را كه افتخاري براي آن حضرت است، پيامبرگرامي به ايشان داده است. امابيها به معناي «مادرپدرش»؛ يعني زهرا مادر پدر خويش است. اين كنيه معاني مختلفي دارد، اما بهترين معني همان است كه پيامبر(ص) به اين كنيه داد، يعني: «زهرا علت غايي جهان هستي است.» رواياتي نيز نقل شده است كه زهرا علت غايي جهان هستي است و اگر كسي ادعا كند كه واسطۀ فيض عالم هستي نيز هست، ادعاي او بدون دليل و به گزاف نيست.
و اما فاطمه، فاطمه را فاطمه گفتهاند و اين تسميه اسراري دارد و همۀ آن اسرار از روايات بهرهمند است:
1ـ سُمِيَّتْ فَاطِمَةُ فَاطِمَهَ لاِنَّهَا فُطِمَتْ مِنَ الشّرِ. فاطمه، فاطمه ناميده شده است؛ چرا كه از شر بريده و جدا است.
اين جمله اشاره به عصمت زهرا سَلامُ اللّهِ عَلَيْها است؛ زيرا مسلماً و معصومه است، و آيۀ «اِنَّمَا يُريدُ اللّهُ لِيَذْهِبَ عَنَكُمُ الرِّجسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِرَّكُمْ تَطْهِيراً». دربارۀ او است.
2ـ سُمِيَّتْ فَاطِمَةَ لأنَّهَا فُطِمَتْ عَنِ الطّمْثِ.
فاطمه را فاطمه گفتند؛ زيرا بريده است از خوني كه زنها ميبينند. اين تفسير اشاره به طهارت ظاهري زهرا(ع) است؛ زيرا از نظر روايات، چنانچه زهرا مطهره بود از نظر معني، طاهره بود از خون حيض، نفاس و استحاضه.
3ـ سُمِيَّتْ فَاطِمَةُ فَاطِمَةَ لأِنَّهَا فُطِمَتْ عَنِ الْخَلْقِ.
فاطمه را فاطمه گفتند، براي اينكه بريده شده بود از خلق.
اين تفسير اشاره به مقام فنا و لقاي زهراي مرضيه است. كسي كه در دل او هيچ كس جز خدا نبود، دل او فقط مشغول به خدا است.
4ـ سُمِيَّتْ فَاطِمَةُ فَاطِمَةَ لاِنَّ الْخَلْقَ فُطِمُوا عَنْ كُنَهِ مَعْرفَتِهَا
فاطمه، فاطمه نام گرفت؛ زيرا مردم از معرفت او بريده شدهاند و قدرت برشناخت حقيقت او ندارند، و اين تفسير اشاره به همان مقامي دارد كه به واسطۀ آن مقام،امابيها ناميده شده است.
5ـ سُمِيَّتْ فَاطِمَةُ فَاطِمَةَ لاَنَّهَا فُطِمَتْ هِيَ وَ شِيعَتُها عَنِ النّارِ.
فاطمه را فاطمه گفتند؛ چون شيعيان خود را از آتش ميرهاند و نجات ميدهد. اين تفسير اشاره به شفاعت است.
6ـ سُمِيَّتْ فَاطِمَةُ فَاطِمَةَ لِأَنَّ اَعْدائَهَا فُطِمُوا عَنْ حُبِهّا.
فاطمه را فاطمه گفتند؛ چون دشمنان او بريده مي شوند از محبت او، و روشن است كسي كه محبت اهل بيت را ندارد به رو در آتش انداخته ميشود.
در حق فاطمه چه ميتوان گفت كه پيامبرگرامي چون بر زهرا وارد ميشد يا زهرا بر او وارد ميشد، چهرۀ زهرا، سينۀ زهرا و دست زهرا را ميبوسيد. او را استقبال ميكرد و به جاي خود مينشانيد و ميفرمود: من بوي بهشت را از زهرا استشمام ميكنم،
انتخاب شفقنا از کتاب زندگانی چهارده معصوم از حضرت آیت مظاهری
انتهای پیام