شفقنا افغانستان-شبکه اطلاع رسانی می نویسد:
نجیب الله مسافر، حبیب استالف، رییس خدایداد و اختلاس گران گردن کلفت دولتی و بانکی هرگز در یک وزنه و در یک ترازو با یک میزان سنجیده نمی شوند و قرار نمی گیرند اما رویکردهای متفاوت در این خصوص بسیار بحث برانگیز است.
تجمع سیل عظیمی از مردم ملکی در مراسم خاکسپاری کسانی همچون حبیب استالف و رییس خدایداد که از سوی حکومت با عنوان جانیان بالفطره یاد می شوند ولی محبوبیت عمومی دارند جای بسی تامل دارد.
جریان دستگیری، رسیدگی به پرونده، صدور حکم و در نهایت اعدام بی چون و چرای برخی عناصر صرفا فاعل بدون برنامه ریزی و هدایت اصلی گرچه تسریع کننده سیستم قضایی است اما ابهامات زیادی باخود به همراه دارد.
گریختن شبانه شهردار کابل، اختلاس کنندگان کابل بانک و نیز اعضای رده بالای کمیسیون های مستقل و سمع شکایات انتخاباتی بدون هیچگونه پیگرد قضایی بین المللی و فرمرزی در کنار چشم پوشی از اعتراضات و تظاهرات مردم به برکناری ولسوال یا شاروال یا والی محل سکونتشان از یکسو…
و دستگیری عکاسی به جرم گرفتن یک عکس و بریدن حبس شش ماهه برای وی همچون صدور و اجرای خالی از عدالت و طی مراحل قانونی مجرمان اجتماعی همچون استالف و خدایداد از سوی دیگر آنچه به اذهان عمومی متبادر می نماید غرض ورزی های جهت یافته است و بس!
رییس خدایداد و حبیب استالف که به زعم بسیاری از ارگ نشینان و دست اندرکاران دادستانی کل متهم شناخته شده مجرم اثبات شده و محکوم به اعدام می گردند بدون بررسی عوامل پشت صحنه و همدستانشان نمی توانند نمایانگر سیستم عادل و استاندارد قضایی باشند.
درهمین حال هستند ده ها و بلکه صدها متهم دیگر که بدون بررسی حتی اجمالی و یک باره پرونده هایشان در زندان های مختلف و نقاط مختلف بسر می برند و یا امثال نجیب الله مسافر که با سروصدای رسانه ای و نهادهای مدنی مورد بازنگری در تفهیم اتهام قرار می گیرند.
در این اعدام های بی پرسش و اعتراض های بی پاسخ که این روزها افکار عمومی را به خود وا داشته است به این نکته برمی خوریم که جای مجرمان بالفطره و متهمان بی گناه در زندان و قبرستان عوض شده است مگر اینکه حبیب استالف و رییس خدایداد از اختلاس گران کابل بانک مجرم تر باشند.
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com