شفقنا افغانستان- دین مبین اسلام توصیه های فراوانی در رابطه با رفتار بین پدرو مادر وفرزندان بیان کرده است از جمله درباره انتخاب نام مناسب برای فرزند یا در مورد احترام فرزندان به پدرومادر که در آموزه های دینی بسیار تاکید شده است.حجت الاسلام اسدلله رشیدی، استاد حوزه در مورد نام گذاری فرزند معتقد است: لزوما نباید اسامی ائمه واسم های منحصر در دین را استفاده کنیم ولی اسمی را باید انتخاب کنیم که وقتی فرزند وارد جامعه می شود نام او به خودش انرژی مثبت دهد ولی بعضی اسم ها سرافکندی می آورد و گاهی اسم هایی هستند که خمودگی به وجود می آورد وبه همین خاطر اسلام، اسم خوب انتخاب کردن را تاکید کرده است و در عین حال اسامی ائمه برای انتخاب نام ،الگوهستند.
گفت وگوی خبرنگار شفقنا زندگی با حجت الاسلام رشیدی را می خوانید:
*هدف اسلام برای تاکید در نام گذاری فرزندان بانام نیکو چیست؟ وآیا منظور از نام نیکو نام ائمه بوده است یا تنها معنای خوب داشتن کافیست؟
درباره والدین و فرزندان توصیه های متعدد در دین ما شده است مثلا آموزش قرآن در دوران خردسالی و اسم گذاری نیک برای فرزندان که درباره هریک از این ها با توجه به ویژگی های فرزند باید عمل کرد.
مثلا در مورد اسم لزوما این نیست که اسامی ائمه واسم های منحصر در دین را استفاده کنیم ولی اسمی را باید انتخاب کنیم که فرزندی که در جامعه زندگی می کند نامش به او انرژی مثبت دهد ولی گاهی اسم هایی هستند که سرافکندی وخمودگی برای کودکان می آورد وبه همین خاطر در اسلام ، اسم خوب انتخاب کردن تاکید شده است و در عین حال اسامی ائمه الگو هستند.
*میزان رسیدگی به کودکان از نظر اسلام چیست؟واینکه گفته می شود کودکان باید تا هفت سال آزاد باشند در چه جهاتی است؟
رسیدگی به کودکان برای راهنمایی کردن ودست آنها را گرفتن در زندگی است. بعضی دین را یک نوع محدودیت تعریف کرده اند درحالی که دین یک برنامه برای تکامل انسان است.همچنین در این راستا اگر این را بپذیریم که دین برنامه زندگی همه جانبه است پس برای پدرومادرهم برنامه ای را نسبت به فرزندان قرار داده که برای رشد آنها مفید باشد در همین راستا باید پدرومادر ، کودک را برای آزاد اندیشی رشد دهند و به فرزند میدان دهند تا فکرش رشد کند و تکامل پیدا کند. اسلام به ما تاکید کرده که در موقعیتی که شخصیت کودکان رشد می کنند به کودک میدان دهیم تاشخصیتش شکل بگیرد نه این که به اوکارسخت دهیم حتی اگر مسئولیتی هم می دهیم باید مسئولیتی باشد که برای کودک احترام آمیز باشد نه بعنوان کار کشیدن از او محسوب شود و اینکه گفته شده کودک تا هفت سالگی بایستی آزاد گذاشته شود برای شکل گیری شخصیتش بوده است.
*برای اینکه دختران از نه سالگی حجاب را قبول کنند چه زمینه هایی را باید از کودکی درآنها ایجاد کرد
وآیا لازم است که حجاب کامل با چادر از نه سالگی رعایت شود؟
درباره حجاب کودکان اولاباید گفت که چگونه رفتار کردن با کودک مهم است که درمورد پسر هم صادق است.اگر می خواهیم فرزند ما نسبت به علم یا نماز علاقه بیشتری داشته باشد باید بسترها را برای کودک فراهم کنیم مثلا اگر می خواهیم دختر حجابش را رعایت کند وبه آن علاقه مند باشد وبعدا هم پایبند باشد، باید او را به محیط هایی ببریم که حجاب بعنوان یک ارزش تلقی میشود. مثلا اگر او را به پارک هایی ببریم که اکثرا بی حجاب هستند یا افراد حجاب دار کم هست و به اجبار به بچه بگویم حجاب داشته باش، معلوم است که این بچه در بین آنها انگشت نما خواهد شد وسرافکنده خواهد شد ولی اگر این بچه را به جلسات قران ببریم یا به زیارتگاه ها یا محیطی که حجاب غلبه دارد، سعی می کند شبیه آنها شود یا اگر به نماز جماعت خانم ها ببرید خود بچه تقاضای حجاب می کند.
پس محیطی را فراهم کنیم که حجاب برای او ارزش محسوب شود وقداست داشته باشد همینطور تشویق های روانی وتشویق های هدیه ای برای ایجاد علاقه به حجاب در دختر نیز مهم هستند.
در قسمت دوم سوال که گفتید آیا دختر باید در سن نه سالگی حجاب کامل مثل چادر داشته باشد یا خیر؟ نه اصلا اینطور نیست حتی در مورد نماز وروزه این نیست حتی در مورد روزه گفته شده اگر بدن بچه توانایی ندارد سخت نگیرید همین مساله در مورد حجاب نیز صددرصد باید همینطورباشد وبچه ای که به سن نه سالگی رسیده باید آرام آرام از او حجاب را انتظار داشته باشیم همین که بپذیرد باید حجاب را رعایت کند وروسری سر کند کافی است واگر گاهی مثل بزرگترها حجاب را رعایت نکرد به مرور درست خواهد شد در جوان ها هم همین است ای بسا جوانی که به حجاب مقید نیست اما همین خانم بعد از ازدواج شرایط فکری اش عوض خواهد شد یا بچه دار شود بازهم تفکرش عوض میشود وموقعیت های تفکری ورشد جوانی را باید در نظر بگیریم.
*درباره احترام به پدرومادر دراسلام وقران بسیار سفارش شده است واین باعث شده که بعضی پدرومادرها توقع زیادی از فرزندان داشته باشند وبه محض دیدن یک اشتباه یا گناه مثلا میگویند عاقت میکنیم، دربرخورد باائین پدرومادرها چه باید کرد ومیزان رعایت حقوق والدین چقدراست؟
در آموزه های دینی معمولا به حقوق والدین بیشتر تاکید شده است تا به مراعات حال فرزندان چون پدرو مادر محبت درونی نسبت به فرزند دارند واگر دین تاکید کند یا نکند پدرومادر فرزند خودرا دوست دارند.
اما در جوان ها وفرزندان چون روحیه آزادی منشی هست، برخی مواقع به پدر ومادر به شکل خدای نکرده مزاحم نگاه می کنند.به همین خاطر تمام تاکیدهای دین نسبت به والدین است وگفته شده است خدا را عبادت کنید وبه پدر ومادر احسان کنید یعنی احسان به پدر ومادر در کنار عبادت خدا آورده شده است ولی معمولا فرزند احساس می کند که پدر ومادر نقش زیادی دارند وفرزند می گوید به همین خاطر دین در مورد والدین تاکید کرده است ولی باید والدین توقعات خود را از فرزندانشان بصورت معقول شکل دهند اما اگرموقعی والدین انتظارات بیش از حد داشتند در عین حال فرزند باید متوجه باشد که همین قدر نیاز های معقول پدر ومادر را بجا آورد ولی نباید پدر ومادر نگاه برده ای و نوکر منشی به فرزند داشته باشد ودر اینجا فرزند میتواند امر آنها را اطاعت نکند و این عاق والدین را پیش نمی آورد چرا که اسلام دین عقلانیت است .
انتهای پیام