کابل یکی از معدود شهرهای جهان است که در آن حداقلهای قوانین راهنمایی و رانندگی رعایت نمیشود و هیچ فردی به این مهم توجه ندارد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در کابل، قوانین راهنمایی و رانندگی در تمام شهرهای افغانستان به خصوص کابل پایتخت از سوی رانندگان مورد توجه قرار نمیگیرد و همواره سبب بروز مشکلات فراوان برای شهروندان این کشور شده و میشود.
شهر کابل که تنها گنجایش 40 هزار اتومبیل را دارد، اکنون روزانه بیش از 300 هزار اتومبیل در آن تردد دارند و شهروندان برای رسیدن به مقصد باید ساعتها در ترافیک سنگین سرگردان باشند.
معدود چهارراههای کابل به چراغ راهنما مجهز است اما رانندگان کمتر به این چراغها توجه دارند، در چهارراههایی هم که در آن چراغ راهنما وجود ندارد، پلیس ترافیک وظیفه چراغ راهنما را انجام میدهد و ماشینها را متوقف میکند.
اکثر خیابانهای کابل فاقد نشانهگذاری و خطکشی هستند و تابلوهای اعلام قوانین راهنمایی و رانندگی نیز کمتر در خیابانهای این شهر دیده میشود.
از سویی هم، اکثر رانندگان این کشور به نشانهها و تابلوهای اعلام قوانین راهنمایی و رانندگی آگاهی ندارند، در بسیاری خیابانهای این شهر رانندگان بدون توجه از هر نقطهای که خواسته باشند دور میزنند.
به اعتقاد برخی کارشناسان، جنگهای داخلی طی بیش از 3 دهه گذشته در این کشور سبب شده که شهروندان این کشور کمتر به قوانین توجه و خود را ملزم به رعایت آن بدانند.
همچنین اکثر خیابانهای کابل فاقد نشانهگذاری و خطکشی هستند و تابلوهای اعلام قوانین راهنمایی ورانندگی نیز کمتر در خیابانهای این شهر دیده میشود.
«فرید» یکی از رانندگانی که در کابل به تاکسیرانی مشغول است در پاسخ به خبرنگار فارس مبنی بر اینکه چرا از کمربند ایمنی استفاده نمیکند، گفت: در این شهر هیچ کس از کمربند استفاده نمیکند و من هم استفاده نمیکنم.
«خالد» یکی دیگر از تاکسیرانان شهر کابل اظهار داشت: پلیس باید در مور رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی جدیدیت بیشتری داشته باشد تا مردم به آن توجه کنند.
وی همچنین گفت: بیشترین نقض قوانین ترافیکی از سوی نهادهای امنیتی و مقامات بلند پایهای دولتی صورت میگیرد و تا زمانی که آنان خود را اصلاح نکنند، مردم عادی نیز به قوانین توجه نخواهد کرد.
در اکثر موارد دیده شده که گشتهای پلیس و نیروهای امنیتی هنگام عبور و مرور از جایی به جایی دیگر بدون در نظر داشت موارد ایمنی با سرعت زیاد و با آژیرهای بلند سبب ناراحتی و ترس مردم شده و میشوند.
قانون گریزی در افغانستان به یک امر سهل و آسان تبدیل شده و هرکسی به دلیلی اینکه دیگری به قوانین توجه نمیکند خود را در عدم رعایت قانون توجیه میکند.
در خیابانهای کابل پل عابر پیاده و مسیر و خطوط ویژه برای عبور و مرور وجود ندارد و عابرین پیاده بخصوص زنان و دانش آموزان با سختی بسیار میتوانند از میان ماشینها به طرفی دیگر خیابان عبور کنند.
پیاده و سوار کردن مسافران نیز از مواردی است که اصلا به آن توجهی صورت نمیگیرد و در هرجایی که رانندگان و مسافران خواسته باشند (وسط خیابان، چهار راه و…) سوار و پیاده کردن مسافر صورت میگیرد و پلیس ترافیک نیز در این موارد بیتوجه است.
انتهای پیام