شفقنا افغانستان-نیلوفر رحمانی، نخستین خلبان زن در افغانستان در نامه یی عنوانی رسانه ها و نیروی هوایی کشور می گوید که رسانه های امریکایی از گفته های وی در روزنامه نیویارک تایمز برداشت نادرست کرده اند.
بانو رحمانی در این نامه می گوید که وی در افغانستان مشکلاتی داشت، اما این مشکلات را روشن نمی سازد، این بانو می افزاید که میکوشد تا پایان دوره ماستری در ایالات متحده امریکا بماند.
این در حالی است که وزارت دفاع ملی، نیلوفر رحمانی یکی از خلبانان نظامی کشور را که برای آموزش به امریکا رفته است، به دروغگویی متهم می کند.
بانو رحمانی به رسانه های امریکایی گفته است که به علت تهدیدهای امنیتی و نابسامانی ها در محیط کارش، دیگر به افغانستان برنخواهد گشت؛ اما معاون سخنگوی وزارت دفاع ملی این گفته ها را، «از بنیاد غلط» می داند!
در همین حال نیلوفر رحمانی، در نامه یی که به رسانه ها فرستاده است، تأکید می ورزد که او پس از پایان تحصیلاتش در امریکا، به افغانستان برخواهد گشت.
پیشتر همچون یک عضو فعال نیروی هوایی افغانستان زبان زد همه گان بود؛ اما این روزها، گفته هایش در رسانه های امریکایی درباره برنگشتن به کشورش، واکنش های گونه گونی را برانگیخته اند.
محمد رادمنش – معاون سخنگوی وزارت دفاع ملی در این ارتباط می گوید:”هرکسی که تهدیدات را در افغانستان، به شکلی که خانم نیلوفر ارائه کرده، موجب این می داند که به یک کشور دیگر پناهنده گی بدهد، این گپ از اساسش غلط است.”
اما خانم رحمانی در نامه عنوانی رسانه ها بیان کرده است که از گفته هایش با رسانه های امریکایی، برداشت های نادرست شده اند.
در بخشی از این نامه چنین آمده است:”بنابر مشکلات های زیادی که سر راه من قرار داشت در افغانستان که جزئیات آن را قابل ذکر نمیدانم خواستم گذشت زمان آن را مرفوع نمائید ترجیع دادم در جریان تحصیل به ارگانهای خیریه و تحصیلی پیشنهادات ادامه تحصیل الی ختم ماستری ارائه نمایم.”
هزینه آموزش هر خلبان در افغانستان، به یک میلیون دالر می رسد؛ از همین رو، برنگشتن خلبانان، پس از سپری کردن دوره های آموزشی در خارج از کشور، بسیار زیان بار است.
داریوش کبیر سی و چهار ساله که چهار بار در چنین دوره ها شرکت کرده است، اکنون پنجمین دوره آموزشی اش را در امریکا سپری می کند و از 18 سالگی، در چارچوب نیروهای دولتی مشغول کار است، می گوید که هزینه آموزشش در این مدت، به دو و نیم میلیون دالر می رسد.
کلپ داریوش کبیر – خلبان آموزگار گفته است:”کدرهای جوان و کدرهای تحصیل کرده یی که از آموزش های نظامی در کشور های پیشرفته، تعلیم و تربیه می بینند، به آنان ضرورت زیاد است، مخصوصاً در قوای هوایی افغانستان.”
در سال های اخیر، بارها از برنگشتن شماری از نظامیان کشور که برای شرکت در دوره های آموزشی به بیرون از کشور رفته بودند، گزارش هایی داده شده است.
با این همه، به نظر می رسد که هنوز هم راهکار موثری، برای از میان برداشتن این چالش فراراه پیشرفت نهادهای امنیتی، ساخته نشده است.
انتهای پیام