شفقنا افغانستان- کابل، پایتختی با بیش از 5 میلیون نفر جمعیت در میان کوههای آسمایی و شیر دروازه احاطه شده است.
به گزارش شفقنا افغانستان؛ محصور در میان کوه های آسمایی و شیر دروازه شهری است که در آغوش خود بیش از 5 میلیون نفر را جای داده است، بیش از بیست درصد از این جمعیت پنج میلیون نفری ، بر روی تپه هایی زندگی می کنند که شهر را محصور کرده اند ، جالب تر آن که طبق آمار ، همین درصد از مردم کابل ، زیر خط فقر زندگی می کنند.
رتبیل شاهیان و زنبیل شاهان این کوه را بنام کوه آسمائی مینامیدند. بخاطراینکه درمحل زیارتگاه شاه دوشمشیره بت بزرک ساخته شده بود که ربالنوع امید مینامیدن.
در زبان همان وقت اسمائی معنای معبد آروزوهابود، مردم دردامنه این کوه معبد خودرا اعمارنموده بودند.
پس از حملات اعراب ،کابلشاهیان بتها و معابد خودرا بطرف جنوب افغانستان یا شمال غرب هند کوچ دادند.
معبد از بین رفت ولی نام کوه تا امروز باقی ماند. دربالای کوهای آسمائی و شیر دروازه دیواری با ارتفاع ۲۰ فت و با عرض ۱۲ فت در زمان حمله اعراب برکابل ساخته شدهاست که تاکنون پا برجاست.
امروزه به سبب ارتفاع نسبی این کوه نسبت به سایر قسمتهای شهر کابل از این کوه به عنوان برج مخابراتی استفاده میشود وفرستنده های متعددتلویزیونی و رادیویی کابل بر روی این کوه قرار دارند که به کوه تلویزیون نیز یاد می شود.
در کابل ديوار های پهن و قديمي در بالاي كوه كه از ناحيه پل آرتل شروع و تا فراز كوه و از آن جا به طرف بالا حصار قد افراشته هر تازه واردی را به خود جلب میکند.
این دیوار ها به نام شير دروازهیاد می شوند، اگر از طرف دهمزنگ به سوی سينمای پامير و يا بر عكس آن حركت نمائیم در سمت جنوب دريای كابل بر فراز كوه این ديوار های تاریخی و زیبا را مشاهده می نمائیم. برای محافظت شهر از حملات خارجی، ديوار های مستحكم اعمار گرديده بود كه به عقيده مورخين قدمت تاریخیآن احتمالاً به دوره یفتلی ها می رسد.
براساس روايات تاریخی و افسانه های قدیمی كابل، اين ديوار در زمان پادشاهي بنام (زنبورك شاه ) كه در بيداد گری و ظلم سفاکی نام آوازه بود اعمار گردیده، زنبورك شاه كه فعلا يك قسمت كوه هم به نام او ياد میشود،برای حفظ و حراست از شهر قديم كابل ديواری دورادور شهر آباد كند تا از نفوذ متجاوزینجلو گيرینماید،و این دیوار زیبا و تاریخی را به یاد گار گذاشت.
كار فرمايان در اجراي امر پادشاه از اغراق كار گرفته كساني را كه در جريان كار بسستي و يا تنبلي از خود نشان ميدادند زنده در لا به لاي ديوار انداخته و گل و پخته بالاي مي ريختند چنانچه تعداد زيادي در جريان كار قرباني جور و جفاي اين جباران و ظالمان شدند.
صورت قسمتی از اين ديوار ها در ادوار مختلف يا جديداً اعمار شده و يا هم مرمت شده اند. اين ديوار مرتفع دو كوه شير دروازه و كوه آسمایی را با هم وصل ميكرد درهء كوچك كابل بهپلی بسته بود كه توسط يك قلعه از آن دفاع مي شد در جنوب قلعه بزرگ بالا حصار اعمار شده بود كه در ساختمان تعمير آن عمدتاً از سنگ، خشت خام و گل (پخسه) استفاده شده بود.
اين ديوار در زمان بابر و جهانگير كهعلی مردان خان با ايشان همكاری داشت (قرن 15 و 17) و دورهء احمد شاه درانی و پسرش تيمور شاه كه سر دار جان خان پوپلزائی با آنها كمك كرد (قران 18) و زمان امير عبدالرحمن خان مرمت يا تجديد ساختمان شده و دهكده های دو طرف دريای كابل را با هم وصل نمود.
متاسفانه قسمتي از اين بنای تاریخی در ناحيهء پل آرتل كه مانع تطبيق برنامهء انكشاف شهری بود، ويران گرديد.ديوار های شهر را دو دروازه از هم جدا ميكرد، يكي به طرف راست كابل نزديك باغ بابر كه بنام دروازه گذرگاه مشهور بود ، امروز هم نام اين محل بر منطقه اطلاق می شود، دروازهء دومی جانب چپ در ناحيه دهمزنگ بنام دروازهء قندهار ياد می گرديد.
انتهای پیام
www.af.shafaqna.com