شفقناافغانستان-انسان در لحظه های سخت زندگی به خداوند نزدیک تر می شود و از او کمک می خواهد وگاهی برای برآورده شدن حاجتش، نذر می کند.نذر کردن شرایط خاصی دارد واگر با صیغه نذر خوانده شود عمل کردن به آن واجب است.
معنای نذر
«نذر آن است که انسان بر خود واجب کند که کار خیری را برای خدا به جا آورد یا کاری را که نکردن آن بهتر است، برای خدا ترک نماید».
((وَمَآ أنفَقْتُم مِّن نَّفَقَه أوْ نَذَرْتُم مِّن نَّذْرٍ فَإنَّ اللهَ یعْلَمُهُ وَمَا لِلظَّالِمینَ مِنْ أنصَارٍ))
انواع نذر:
1. نذر مشروط (به شرط برآورده شدن حاجت): الف) نذر برّ (نذر بر خیر و نیکی)؛ ب) نذر زجر (زجر نفس بر ترک گناه).
2. نذر مطلق: نذر تبرّع (به خاطر حاجتی نباشد)
شرایط نذر کننده:
بلوغ، عقل، اختیار، قصد، سفیه و مفلس نبودن (در صورتی که منذور [مورد نظر] مال باشد)، اذن همسر در نذر زوجه
شرایط متعلق نذر:
ـ عمل به نذر برای او مقدور باشد
ـ از جهت دینی و دنیوی راجح باشد.
شرایط نذر:
خواندن صیغه یا لفظ الله یا اسمای مختص خداوند
شکستن نذر (عمدی ـ سهوی):
1. منذور فعل باشد؛ یعنی نذر بر انجام دادن کاری، که اگر نذر مقید باشد، انجام ندادن نذر در وقت تعیین شده است و یا اگر نذر مطلق باشد، انجام ندادن نذر به طور کلی است.
2. منذور، ترک چیزی باشد؛ یعنی نذر بر انجام ندادن کاری که اگر نذر مقید باشد، انجام دادن نذر در وقت تعیین شده است و اگر نذر مطلق باشد، انجام دادن نذر به طور کلی است، ولو یک مرتبه.[1]حوزه
سوال اعتقادی
چرا برای برآورده شدن حاجاتمان نذر میکنیم؟ در صورتی که اگر خداوند بخواهد حاجتی را پاسخ دهد، نیاز به امداد مالی ما ندارد تا در راهش خرج کنیم.
پاسخ اجمالی
1. همانگونه که میدانید خداوند نیاز به کمک مالی ما ندارد، اما در عین حال همانطور که در قرض الحسنه، خدا آنرا به حساب خود نوشته و به عنوان عمل خیری به شمار میآورد، در مسئله نذر نیز همین گونه رفتار میکند: «إِنْ تُقْرِضُوا اللهَ قَرْضاً حَسَناً یُضاعِفْهُ لَکُمْ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ وَ اللهُ شَکُورٌ حَلیم»؛[1] اگر به خدا قرض الحسنه دهید، آنرا براى شما مضاعف میسازد و شما را میبخشد و خداوند شکرکننده و بردبار است.
2. شایان توجه است که تمام نذرها جنبه مالی ندارند. انسان هر نذری را میتواند در قبال کارهای عبادی و معنوی شرط کند؛ مانند نماز، روزه، صلوات و… که بار مالی برای نذر کننده نداشته باشد. البته برای کسانی که توان مالی ندارند. اما کسانی که توان و قدرت مالی دارند شاید تکلیفشان چیز دیگری باشد: «لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَیْءٍ فَإِنَّ اللهَ بِهِ عَلیمٌ»؛[2] هرگز به (حقیقت) نیکوکارى نمیرسید، مگر اینکه از آنچه دوست میدارید، (در راه خدا) انفاق کنید و آنچه انفاق میکنید، خداوند از آن آگاه است.
3. مستحضرید که انسان به عنوان جانشین خدا در روی زمین معرفی شده است؛ لذا باید بعضی از صفات خدایی را در خود بروز و ظهور دهد. چطور انسان توقع دارد هر وقت با مشکلی مواجه شد، خداوند گرفتارهایش را برطرف سازد، اما او هیچ نقشی در برطرف نمودن نیاز مردم نداشته باشد.
4. گذشته از همه اینها، خداوند مسائلی؛ مانند نذر، قرض، انفاق و… را وسیلهای برای رشد و سعادت ما قرار داده است. اگر نذر، یا قرض، و یا انفاق ما برای خدا باشد، عبادت و بندگی محسوب شده و موجب رشد و تعالی معنوی ما خواهد شد./اسلام کوئست
استفتاتات
فتوای حضرت آیت الله العظمی سیستانی
س:کفاره نذر چیست؟
پاسخ: کافی است ۱۰ مسکین را اطعام کند هر مسکین ۷۵۰ گرم گندم یا نان.
۱ـ اگر انسان نذری بکند ولی از سختی ها ی آن نذراطلاع کافی نداشته باشد بعد از نذر کردن به سختی های آن کار پی ببرد آیا انجام آن نذر واجب است یاخیر؟ ۲- اگر انسان مطمئن با شد که زمانی نذری کرده است ولی هر چه فکر کند یادش نیاید آن نذر چه بوده حکم آن چیست؟
پاسخ: ۱ـ اگر قادر باشد و نذر با صیغه صحیح شرعی باشد باید انجام داد.
۲-اگر متعلق نذر مردد بین چند چیز معین باشد باید همه آنها را انجام دهد و اگر مردد بین چیزهای نامحدودی باشد به مقداری انجام دهد که یقین به اشتغال ذمه باقی نباشد.
انتهای پیام
www.af.shafaqna.com
