شفقنا افغانستان- نیروهای شوروی سابق پس از 9 سال اشغال در تاریخ 26 دلو سال 1367 از افغانستان خارج شدند، سپاه چلهم این کشور که با ورود به خاک افغانستان خبر شوم جنگی را به گوش نیروهای داخلی مخالف رساند و زمینه را برای حضور افراط گرایان داوطلب جهانی فراهم کرد.
جنگ شوروی اگر چه سال هاست پایان یافته اما شروعی بود برای سه دهه جنگ مدام و کشتار غیرنظامیان که تاکنون میلیون ها کشته و مهاجر را در پی داشته است.
26 دلو اگر روز خروج کامل نیروهای شوروی از افغانستان بود اما میراثی برجای گذاشت که دیگر افغانستان روی آرامش را ندید و سه دهه بعد پای رقیب دیرینه این کشور به این سرزمین باز شد اما آنچه میان این دو ابر قدرت در افغانستان مشترک است حضور طولانی نظامی و ظهور گروه های تروریستی.
یکی آغاز گر جنگ بوده و دلیل برخواستن افراط گری در افغانستان و دیگری ادامه دار ناآرامی ها و ظهور گروه های تروریستی.
جنگی که نقطه عطف پایان جنگ سرد بوده و به جنگ ویتنام شوروی تشبیه می شود، دلیلی شد که جبهه های مخالفی شکل گیرد از مخالفان داخلی کشور در مقابله به حکومت کمونیست و تجمع افراط گرایان عرب و خارجی در افغانستان که اکنون تروریستان طالب، گروه حقانی، القاعده، داعش و … را تشکیل می دهند.
شوروی با خیال تصرف افغانستان و برقرار کردن حاکمیت کمونیست برای اطمینان از امنیت مرزهای جنوبی خود دست به لشکرکشی زد که هم هزینه هنگفت مالی و جانی و هم شکستی بزرگ برای این کشور به همراه داشت و هم افغانستان را در ورطه جنگی طولانی فرو برد.
پس از شوروی سابق پای بسیاری از کشورهای قدرتمند جهان و منطقه به مناسبات داخلی افغانستان باز شد و برای پاکستان به مانند جشن بزرگی بود برای سرازیرکردن گروه های افراط گر به کشور و رسیدن به هدف حکومت پشتونیزم! که با رسیدن طالبان به قدرت تاحدودی به نیات خود رسید و اگر چه پس از دوران تاریک طالبان تا کنون به شدت بیشتری به تمویل و حمایت تروریستان در حمایت امریکا صورت می دهد.
شوروی سابق پس از شکست تلخ در افغانستان اگرچه تلاش کرد با مذاکرات پی در پی با گروه های تنظیمی داخلی و کشورهای پاکستان و عربستان در پی اطمینان از امنیت مرزهای جنوبی خود باشد و طی سال های گذشته هرچند کم از برخی جبهه ها به مانند شمال حمایت کرد اما در ماه های اخیر با تغییر سیاست خود، آشکارا از حضور در سیاست افغانستان می گوید و گفتگو ها با طالبان.
افغانستان، میدان رقابت قدرت های جهان و منطقه ای است و به همین دلیل این جنگ طولانی به خود رنگ مدام گرفته است و اگر دیروز ارتش سرخ با لشکرکشی کشور را در ناامنی و کشتار فرو برد و به دست جهادی ها و افراط گرایان به ویرانه بدل شد به حضور امریکا نیز نه به صلح رسید و نا به پایان تروریزیم بلکه همچنان قدرت ها به دنبال منافع خود دست به بازی های می زنند که دود آن تنها به چشم مردم می رود و جوی خون در کشور جاری می کند.
شوروی سابق که جنگ افغانستان را به زخم ناصور تشبیه کرده بود باید امروز با نام روسیه باید با نگاهی به گذشته دریابد که امروز افغانستان همان دیروزی است که برای این کشور شکست به همراه داشت و نمی توان با مشروعیت بخشیدن به یک گروه تروریستی، آنان را علیه ترویستان دیگر علم کرد.
زیرا شوروی با یک انقلاب به شکست نرسید بلکه این ایدیولوژی مشترک تمامی مخالفان بود که در یک جبهه آنان را جمع کرد و به میدان ها فرستاد، همان هایی که اکنون با نام طالب و داعش در افغانستان به جنگ قانون رفته و بی گناهان را قتل عام می کنند.
منبع: afghanpaper
انتهای پیام
www.af.shafaqna.com
