شفقنا افغانستان-یکی از مهمترین موضوعاتی که در افغانستان به هر دلیلی به آن توجه نشده است، تضییع حق حیات در جادهها و در جریان حوادث ترافیکی میباشد.
با توجه به اینکه به جان و حیات مردم که مهمترین حق در میان حقوق بشری محسوب میشود، بهدلایل مختلف در افغانستان با عدم اهمیتدهی برخورد شده و کماکان میشود، توجه زیاد و جدی به این مساله صورت نگرفته است. البته نباید فراموش کرد که در کشوری که مردم زیر سایه جنگ قرار دارند و بهخصوص با توجه به اینکه در جنگ افغانستان از ابزارهای خشونتآمیز نیز کار گرفته میشود، مردم نیز بیشتر ذهنشان معطوف به این میباشد که چگونه از گزند انتحار و انفجار و حمله مسلحانه در امان بمانند. از همینرو است که ذهن مردم درگیر این آفت است و به آفات دیگری که زندگی اجتماعی مردم را متاثر میکند کم توجه میشود.
درگیر شدن ذهن عمومی با جنگ و در کنار جنگ با بازیهای سیاسی که سامان نمییابد، باعث شده است که به بسیاری از موضوعات دیگری که زندگی را متاثر میکند توجه نشود. و از سوی دیگر با توجه به بیاعتنایی ذهنیت عمومی به این مسایل، بسیاری از این مسایل با اینکه بر زندگی اجتماعی تاثیرگذار میباشد، از طرف دولت نیز مورد توجه قرار نمیگیرد. بهعنوان مثال دیده میشود که در بسیاری از موارد چارهاندیشی و راهحلجویی زمانی صورت میپذیرد که حادثه اتفاق افتاده است. از همینرو است که وقتی در خصوص نحوه رسیدگی به بسیاری از مسایل انتقاد صورت میگیرد، هیچ وقعی به آن گذاشته نمیشود و هیچ اثری نیز ندارد.
یکی از مهمترین اینگونه مسایل، حادثات ترافیکی است که در جادهها رخ میدهد و سبب میگردد که شمار قابل ملاحظهای از مردم جان خود را از دست دهند و یا مصدوم و معلول شوند. در برخی از گزارشها میزان تحمیل خسارت و تلفات از ناحیه حوادث ترافیکی در جادهها برابر با خسارات و تلفات ناشی از جنگ و انفجار و انتحار خوانده شده است و در برخی از گزارشها خسارات و تلفات ناشی از حوادث ترافیکی، بیشتر و افزونتر از خسارات و تلفات ناشی از جنگ و انتحار و انفجار خوانده شده است. البته با توجه به اینکه علاقه به ثبت حوادث و انتشار آمار در این حوزه به چشم نمیآید و شاید ثبت ارقام و آمار در این حوزه مورد علاقه اداره ثبت مرکزی نیز نباشد، نمیتوان گفت دقیقا در مقطعهای زمانی در قالب سال و ماه چقدر از هم وطنان ما بر اثر حوادث ترافیکی در جادهها جان خویش را از دست میدهند، اما با توجه به اینکه معمولا هر هفته خبرهایی در خصوص حوادث مرگبار ترافیکی در رسانهها به نشر میرسد، میتوان مدعی شد که یک رقم قابل توجه از مردم در اینگونه حوادث قربانی میشوند و جان خود را از دست میدهند.
این در حالی است که یکی از مهمترین حقوقی که برای انسانها تثبیت شده و از اهمیت زیادی نیز برخوردار میباشد، حق حیات است. حق حیات هم در آموزههای اسلامی از جایگاه ویژه و معتبری برخوردار است و هم در ارزشگذاریهایی که در مکاتب مختلف حقوقی به حقوق انسان صورت گرفته است از ارزش و جایگاه ویژهای برخوردار میباشد. اما دیده میشود که همین حق مهم بر اثر بیتوجهی در جریان رفتوآمد در میان شهرها در شاهراهها در معرض خطر قرار میگیرد. بهخصوص اینکه تضییع این حق بر اثر بیاحتیاطی که در جریان رانندگی صورت میگیرد، هرگز قابل توجیه نمیباشد.
یکی از مهمترین دلایلی که در گزارشهای منتشر شده در رابطه به حوادث ترافیکی از سوی کارشناسان و متخصصین ذکر میشود، بیتوجهی به قوانین ترافیکی و عدم رعایت این قوانین از سوی دریوران میباشد. بهنظر میرسد یکی از مهمترین موضوعاتی که باید مورد توجه دولت قرار گیرد، این است که در کنار بازیهای سیاسی و روزمره، بایستی در راستای کاهش حوادث رانندگی در جادهها نیز توجه و برنامهریزی صورت گیرد. یکی از مهمترین اقداماتی که در این زمینه از سوی دولت میتواند مورد اجرا قرار گیرد، محدودسازی سرعت وسایط و ملزمسازی دریوران و بهخصوص دریوران وسایط نقلیه عمومی به کاهش سرعت و در نظر گرفتن محدودیت وضع شده در این راستا میباشد.
در کنار آن قانونمند کردن حملونقل و بهخصوص حملونقل مسافران و مسوول شناختن مدیران و صاحبان شرکتهای مسافربری و متعهد ساختن مدیران و صاحبان این شرکتها به توجه به امنیت سفر و رعایت احتیاط و ملزم کردن آنان به پرداخت خسارت در صورت زیان دیدن مسافران از بیمبالاتی و بیاحتیاطی رانندگان وسایط ثبت شده از سوی شرکتها در جریان سفر، چیزی است که میتواند در کاهش رخدادهای غمبار ترافیکی موثر واقع گردد. هم اکنون احساس مسوولیت و الزام به مسوول بودن در این زمینه یا وجود ندارد و یا اینکه اعمال نمیشود. همین مساله سبب شده است تا صاحبان شرکتهای مسافربری خویشتن را در برابر رخدادهای غم باری که در جادهها به وقوع میپیوندد، مسوول ندانند. این در حالی است که ایجاد مسوولیت در این زمینه و تادیه خسارت و حتی پرداخت دیه جان باختگان و مداوای مصدومان باعث میشود که این وضعیت تا حدودی تغییر کند.
منبع هشت صبح
انتهای پیام