شفقنا افغانستان-روزنامه اطلاعات نوشت:در چهارمين سالگرد قيام مردم مصر براي سرنگوني رژيم مبارك، با حمله نيروهاي ارتش و پليس به تظاهركنندگان كه دولت ژنرال سيسي آنها را حامي اخوان المسلمين معرفي كرده است، تنها در قاهره 24 نفر كشته و 97 نفر مجروح شدند، همچنين 400 جوان مصري توسط پليس و نيروهاي امنيتي بازداشت شدهاند. خبرها از مصر حكايت دارد كه در چند شهر بزرگ آن كشور نيز اعتراضهاي عمومي ادامه دارد و آمار كشتهها و زخميها در سراسر مصر بسيار بيش از آخرين آمار رسمي وزارت بهداشت و بيمارستانهاي مصر است كه تاكنون اعلام شده است. اين اعتراضها همزمان با آزادي علاء و جمال مبارك، پسران حسني مبارك از زندان و پايان محاكمه آنها صورت گرفته است. دستگاه امنيتي و پليس موجي جديد از بازداشتها را در سراسر مصر به راه انداختهاند. آنهم به بهانه عضويت يا حامي اخوان المسلمين بودن آنها. خبرها از مصر نشان از آشفتگي جديد در اين كشور دارد. اگرچه دستگاه تبليغاتي و خبري دولت حاكم اعتراضها را به هواداران يا اعضاء باقي مانده از حزب اخوان المسلمين نسبت ميدهد، اما حضور گسترده جوانان مصري در خيابانها نشان از التهاب وسيع اجتماعي ـ سياسي در اين كشور دارد.
دو برداشت سياسي در رسانههاي بينالمللي و محافل سياسي كشورهاي عربي و غربي از موج جديد اعتراضها در مصر ديده ميشود. برداشت اول، نگاه به گفته ژنرال سيسي قبل و بعد از انتخابات رياست جمهوري دارد كه گفت «ريشه اخوانالمسلمين در مصر را نابود خواهد كرد.» اين گروه در نگاه سياسي خود به مصر، معتقدند اخوان المسلمين در پايان مسير سياسي خود قرار گرفته و اين حزب در مصر به انحلال كامل رسيده است. سيسي رئيس جمهوري مصر، مدعي است موفق شده است اخوانيها را نابود سازد و قدرت سياسي و اجتماعي آنها را باطل كند. در حالي كه خبرهاي رسمي از حاكميت مصر، همچنان از بازداشت اعضاء و هواداران اين حزب در سراسر كشور خبر ميدهند و اين حزب را قويترين مخالف تشكيلاتي دولت معرفي ميكنند. در تظاهرات و اعتراضهاي خياباني چند روز اخير كه منجر به كشته شدن بيش از 24 نفر از جوانان دختر و پسر و مجروح شدن بيش از 97 نفر گرديد، محور و موتور حركت را جوانان مصري به دست دارند و دانشگاهها كانون اين اعتراضها شده است.
برداشت دوم، حركت اعتراضي در مصر را حركتي فراگير در جامعه مصر ميداند كه در آن هواداران و اعضاء حزب اخوان نيز شركت دارند. در اين نگاه، اخوان المسلمين همچنان حزبي زنده و تعيينكننده در مصر ديده ميشود كه عليرغم كشته و زنداني شدن سران و اعضاء اين حزب همچنان پايدار مانده است، تا آنجا كه چند روز قبل با معرفي سخنگوي جديد حزب، رسميت فعاليتهاي خود را بار ديگر نشان داده است. اغلب تحليلگران سياسي معتقدند كه ژنرال سيسي قادر نخواهد شد حزب اخوان را نابود سازد. اين حزب بار ديگر سربر خواهد آورد و جايگاه خود را در فضاي سياسي ـ اجتماعي مصر نشان خواهد داد.
واقعيت اجتماعي در مصر نشان ميدهد كه اين كشور همچنان آشفته و با بحرانهاي سياسي، اجتماعي و به خصوص اقتصادي مواجه است. مردم مصر ناباورانه به آراء دادگاه حسني مبارك، همراهان و دو پسر او مينگرند كه با احكام تبرئه، آزاد ميگردند. مردم مصر ديگر استقلال قوه قضائيه در كشور خود را باور ندارند. از سوي ديگر مجلس ملي، به بازوي حكومت ژنرال سيسي، ارتش و دستگاه امنيتي تبديل شده است. در مصر امروز و بار ديگر، دستگاه امنيتي چنان سازمان يافته كه مديريت كشور را در اختيار گرفته است، همان مشكلي كه در گذشته اين كشور و در دوران رژيم مبارك وجود داشت و اولين خواست مردم در قيام براي سرنگوني رژيم مبارك، انحلال دستگاه امنيتي مصر بود كه متصل به سازمان امنيتي رژيم صهيونيستي، مصر را امنيتي و نظامي مديريت ميكردند.
اكنون مصر بار ديگر به شيوه حاكميت امنيتي دوران مبارك برگشته است. سيسي رئيس جمهور همان روش مديريت مبارك را بار ديگر تجديد كرده است. در مصر از دمكراسي خبري نيست و همه نهادهاي مدني در كنترل ساختار مديريت امنيتي قرار گرفتهاند و شرايط اقتصادي نيز بحران زده است. فعلاً تنفس مالي دولت سيسي به وامهاي دريافتي از عربستان و آمريكا متصل است. در حالي كه بدهيهاي خارجي مصر چنان شده است كه به قول يك كارشناس اقتصادي غرب، سالهاي سال طول ميكشد تا اين بدهيها پرداخت شود، آن هم در صورتي كه دولت سيسي به سطح درآمدهاي مالي دوران مبارك برسد! شاخص بيكاري، فقرزدگي و ركود همراه با تورم در مصر بسيار بالا است و نارضايتي معيشتي در جامعه مصر فراگير شده است. موج اعتراضي كه امروز در مصر ديده ميشود علاوه بر انگيزههاي سياسي و اجتماعي، زمينههاي اقتصادي و معيشتي نيز دارد. مردم مصر احساس ميكنند كه به قيام و اهداف آن خيانت شده است و به قول معروف از «چاله» به «چاه» افتادهاند. مصر امروز آن چنان ضعيف شده است كه ديگر جايگاه محوري در منطقه ندارد. مصر از نظر مردم عرب، در كشورهاي عربي به انزوا رفته است. پرسش همه محافل سياسي اين است كه آيا مصر با ديكتاتوري نظامي و مديريت امنيتي قادر به ادامه مسير خواهد بود و مردم آن از «مصر آشفته» رهايي پيدا خواهند كرد؟
انتهای پیام