کارشناسان امور سیاسی و راهبردی بین المللی اهداف هند و آمریکا را از حضور اوباما در جشن سالروز جمهوری هند کاملا متفاوت توصیف کرده و می گویند که هر یک از دو کشور اهداف خاص خود را از این دعوت دنبال می کنند که برخی از آنها ممکن است خوش آیند طرف مقابل نباشد.
به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از ایرنا، اوباما نخستین رئیس جمهور آمریکا است که در جشن روز جمهوری هند به عنوان مهمان ویژه شرکت می کند؛ وی همچنین نخستین رئیس جمهور آمریکا است که دوبار از هند در طول تصدی خود دیدن می کند.
کارشناسان معتقدند، مقابله با نفوذ روزافزون چین در جغرافیای سیاسی جهان مخصوصا در قاره آسیا ، ایجاد پایگاههایی برای نیروی دریایی امریکا در اقیانوس هند ،اهدافی است که امریکا در این سفر می تواند بدنبال آنها باشد .
این کارشناسان، می گویند که جلب حمایت آمریکا برای مهار پاکستان یکی ازاهداف هند در دعوت از اومابا می باشد ولی روشن است که مخالفت آمریکا و اوباما با پاکستان ظاهری است و هند به خوبی از به واقعیت آگاه است .
سیاست خارجی هند بعد از تشکیل دولت ائتلاف دمکراتیک ملی تحت رهبری حزب راستگرای بهارتیا جاناتا (بی.جی.پی.) شاهد دگرگونی فاحشی شده است و ‘نارندرا مودی’ نخست وزیر هند مشتاق نمایش خود به عنوان یک رهبر بین المللی از طریق مشارکت در مبارزه با تروریسم می باشد و دیدار وی از ژاپن، استرالیا و آمریکا بلافاصله بعد از تصاحب قدرت در دهلی نو نشان می دهد که سیاست خارجی هند بر روی ضرورت همسویی هند با آمریکا و متحدان این کشور بجای ادامه سیاست غیرمتعهد استوار می باشد.
گفته می شود که مودی در همین راستا از نتانیاهو نخست رژیم صهیونیستی برای شرکت در جشن روز جمهوری هند به عنوان میهمان ویژه دعوت کرد ولی نتانیاهو این دعوت را بخاطر ناتوانی رد کرد و مودی سپس به اوباما روی آورد.
گزارش ها و تحلیل های رسانه ها همچنین حاکی از آن که دولت مودی احتمالا حمایت هند را از آرمان فلسطین در سازمان ملل از حمایت به عدم حضور در رای گیری تغییر دهد که صرفا به منظور جلب توجه آمریکا و متحدان این کشور به خصوص رژیم صهیونیستی خواهد بود.
کارشناسان معتقدند که هدف آمریکا از حضور اوباما در مراسم روز جمهوری هند تدارک یک تفاهم راهبردی بین آمریکا، استرالیا، ژاپن و هند به منظورمقابله با نفوذ روزافزون چین در جغرافیای سیاسی جهان مخصوصا در قاره آسیا است .
بنابه گفته این کارشناسان، دولت مودی ظاهرا بصورت بخشی از اهداف راهبردی آمریکا به سوی وحدتی پیش می رود که توازن را در مناطق آسیا و اقیانویسه به هم بزند چرا که هند بطور سنتی از برقراری چنین رابطه ای با آمریکا خودداری می کرده است.
این چرخش جدید در سیاست خارجی هند نقش مهمی را نه تنها تحقق اهداف راهبردی آمریکا بلکه در تقویت سیاست خارجی اوباما در قبال آسیا ایفا خواهد کرد.
بنابه گفته کارشناسان سیاست خارجی، اوباما دعوت مودی را بخاطر این قبول کرد که تقویت بیش از پیش روابط راهبردی آمریکا با هند نقش مهمی را در تقویت سیاست خارجی وی در قبال آسیا ایفا خواهد کرد.
آمریکا، در واقع، چین را به عنوان خطری برای برتری خود در جهان می داند و واشنگتن به همین علت بارها برضرورت تدارک یک تفاهم راهبردی بین آمریکا، استرالیا، ژاپن و هند برای مهار پکن تاکید کرده است.
دیدار اوباما از هند در حالی صورت می گیرد که چین اقدامات ماهرانه ای را در زمینه جغرافیای سیاسی انجام می دهد.
چین سال گذشته میلادی یک قرارداد 400 میلیارد دلاری گاز را با روسیه به منظور کاهش وابستگی روسیه به اروپا از سویی و تضمین امنیت تقریبا یک پنجم از انرژی مورد نیاز خود در آینده طولانی از سوی دیگر امضا کرد.
کارشناسان معتقدند که پکن بهبود روزافزون را در روابط بین دهلی نو وواشنگتن با دقت تمام تحت نظر دارد و دیدار اوباما از هند می تواند موجب بروز تیرگی در روابط هند با چین، یکی از بزرگترین شرکای تجاری این کشور، شود.
بااینحال، کارشناسانی که سیاست خارجی و داخلی آمریکا را با دقت دنبال می کنند این دیدار اوباما را از هند زیاد مهم تلقی نمی کنند چون آنان معتقدند که اوباما بعد از سلطه اخیر جمهوریخواهان بر سنای آمریکا به صورت یک رئیس جمهور عاجز در آمده است.
تلاش مودی برای بهبود رابطه با ژاپن، ویتنام و استرالیا نیز با منافع راهبردی جغرافیایی آمریکا در منطقه آسیایی اقیانوس آرام که شامل تشکیل ائتلافی بین چهار کشور قدرتمند این منطقه می باشد جور در می آید. تشکیل چنین ائتلافی زمینه را برای ورود راحت آمریکا به حوزه اقیانوس هند هموارخواهد کرد.
آمریکا ازمدتها پیش مشتاق دسترسی راحت به منطقه آسیایی اقیانوس آرام بوده است ولی تاکنون در تحقق این هدف خود بخاطر بی علاقگی هند نسبت به تامین منافع آمریکا در منطقه اقیانوس هند موفق نبوده است.
بااینحال، تحلیل گران امور سیاسی و راهبردی معتقدند که هند سرانجام حیله بازی را از بهره برداری از هر دو کشور آمریکا و چین در برابر یکدیگر یاد می گیرد.
این کارشناسان می گویند که دیدار اوباما از هند را همچنین باید با توجه به تلاش آمریکا در راستای کسب دوستانی در آسیا و پاسفیک بعد از گسترش نفوذ چین در دریای شرقی و جنوبی چین و ادعای این کشور بر روی جزایره مناقشه ای سنکاکو بررسی کرد.
‘اتل بیهاری واجپای’ نخست وزیر پیشین هند سیاست ‘نگاه به شرق’ را در طول تصدی خود براه انداخت و دولت بعدی تحت نخست وزیری’منموهان سینگ’ آنرا برای مدت 10 سال ادامه داد ولی هند بطور سنتی سعی کرده است که خود را از این مناقشات دور نگاه دارد.
کارشناسان معتقدند که آمریکا در آینده احتمالا خواستار کمک هند در ایجاد پایگاههایی برای نیروی دریایی خود در اقیانوس هند خواهد شد هر چند که مقامات هندی تا کنون از ابراز نظر در این خصوص خودداری کرده اند.
گفته می شود که دیدار اوباما از هند تاثیر چندانی را بر روی روابط بین هند و پاکستان بر جای نخواهد گذاشت چون هند هیچ گزینه ای به غیر از حل مشکلات خود با پاکستان به یک روش دوجانبه ندارد.
هند درست از زمان تشکیل پاکستان در سال 1947 تا کنون در اثر تقسیم شبه قاره هند اصرار می کند که هیچگونه جایگاهی برای مداخله طرف سوم در حل مناقشات بین دهلی نو و اسلام آباد وجود ندارد ولی پاکستان موضوع کشمیر را در هر فرصت در محافل بین المللی مطرح کرده و خواستار میانجیگری جامعه بین المللی در حل این موضوع می شود.
انتظار نمی رود که دیدار اوباما موجب بروز تغییرات عمده ای در سیاست آمریکا در قبال پاکستان شود، چون واشنگتن هنوز هم اسلام آباد را به عنوان یک متحد مهم در مقابله با عناصر طالبان در افغانستان بعد از خروج نیروهای ناتو از این کشور تلقی می کند.
کارشناسان می گویند که دولت مودی تلاش های لازم را برای بهبود هر چه بیشتر روابط با آمریکا و متحدان این کشور انجام می دهد ولی این واقعیت که پاکستان هنوز هم یک عنصر مهم سیاست راهبردی آمریکا در جنوب و مرکز آسیا می باشد را درک نمی کند.
هند از کمک مالی و نظامی آمریکا به پاکستان ناراضی است و انتظار می رود که مودی این موضوع را در طول گفت و گوهای خود با اوباما در دهلی مطرح کند ولی باید دید که اوباما چگونه به این اعتراض دهلی نو با توجه به جایگاه مهم اسلام آباد در سیاست راهبردی آمریکا برای منطقه پاسخ خواهد داد.
بااینحال، کارشناسان معتقدند که این دیدار اوباما انتظارات زیاد هند را با توجه به سکوت آمریکا در برابر عملکرد ضعیف اسلام آباد در مهار گروههای افراطی در خاک خود بر نخواهد آورد و اوباما احتمالا اطمینان هایی را به هند خواهد داد که هیچیک از آنها در آینده عملی نخواهند شد..
کارشناسان همچنین می گویند که دیدگاه آمریکا بدنبال ظهور هند بصورت یک قدرت اقتصادی جهانی در اثر گشایش اقتصاد خود به سوی شرکت های خارجی درسال 1991 عوض شده است ولی این دو کشور دارای اختلاف نظرهایی در مورد موضوعات مربوط به سازمان تجارت جهانی می باشند که ظاهرا در طول مذاکرات بین هیات های هندی و آمریکایی در دهلی نو مورد تبادل نظر قرار گرفته اند.
انتهای پیام