شفقنا-طاووس یمانی می گوید: به کنار کعبه رفتم، مردی را زیر ناودان دیدم که به نماز ایستاده و دعا می کند و سخت می گرید، به سوی او رفتم دیدم امام سجاد علیه السلام است. نزدیک رفتم و عرض کردم: چرا این گونه خود را در فشار و زحمت افکنده ای با اینکه دارای سه موقعیت هستی و امید آن است که هر یک از آن سه، تو را از خطرات آخرت حفظ کند:
۱- نخست اینکه پسر رسول خدا صلی الله علیه و آله هسثی.
۲- دوم اینکه شفاعت جدت رسول خدا صلی الله علیه و آله برای تو هست.
۳- سوم اینکه رحمت الهی وجود دارد. امام سجاد علیه السلام به من رو کرد (و هر سه امر مذکور را با آیات قرآن جواب داد و) به من فرمود: اما در مورد نسبت، آیا نشنیده ای که خداوند در قرآن می فرماید: فاذا نفخ فی الصور فلا انساب بینهم یومئذ و لا یتسائلون: «هنگامی که در صور دمیده شود، هیچ گونه نسبی در میان آنها نخواهد بود و از یکدیگر تقاضای کمک نمی کنند.» (مؤمنون / ۱۰۱) اما در مورد شفاعت، به آن نیز اطمینانی نیست، زیرا خداوند می فرماید:
و لا یشفعون الا لمن ارتضی: «آنها جز در مورد کسی که خدا از او خشنود است، شفاعت نمی کنند.» (انبیاء / ۲۸). و اما در مورد رحمت خدا، خداوند می فرماید: ان رحمت الله قریب من المحسنین: «همانا رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است.» (اعراف / ۵۶) و من نمی دانم که در صف نیکوکاران باشم.» [۱] . بنابراین معیار شخصیت به حسب و نسب و شفاعت و رحمت الهی نیست، بلکه به خودسازی و پاکزیستی است که سعدی گفت:
تن آدمی شریف است به جان آدمیت
نه همین لباس زیبا است نشان آدمیت
اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی
چه میان نقش دیوار و میان آدمیت
[۱] کشف الغمه، ج ۲، ص ۳۰۵ – بحار، ج ۴۶، ص ۱۰۱٫
انتخاب شفقنا از کتاب : دانشنامه امام سجاد علیه السلام
