شفقنا افغانستان-محمد مختار جمعه، وزیر سابق اوقاف مصر در الاهرام نوشت: اگر به انسانی از سوی دشمنانش ستم شود، موجب قوی تر شدن او و افزایش صبر و پایداری اش می گردد. اما وقتی کسی از سوی دوستانش مورد حمله قرار گیرد از پا در خواهد آمد. یک شاعر عرب گفته است: ظلم نزدیکان از ضربه شمشیر آخته کاری تر است.
اسلام هم اکنون در برابر دو گونه ظلم قرار گرفته است. یکی ظلم پیروانش و دیگری ظلم دشمنانش. یعنی کسانی که نسبت به این دین کینه توزی دیرین داشته و مترصد فرصت بودند تا هرطور شده به آن ضربه بزنند. از جهت نخست نیز می بینیم رفتارهای ناشیانه برخی از منتسبان به این دین چه ضربه هایی به اسلام می زند. بخصوص آنهایی که روش های تکفیری و انفجاری را در پیش گرفته اند و به دنبال قتل و ویرانی و افساد و تخریب هستند. گویی شیطان اعمال آنها را زینت داده و آنها نیز خود را فریفته و در این خود فریبی و حیله و نیرنگ فرو رفته و تجاوزات شان را به جایی رساندند که گویی از این دین هر استفاده ای می توانند بکنند.
در زمانی که جهان عرب و اسلامی تجاوز به مجله فرانسوی و سایر اعمالی را که به دنبال داشت محکوم می کردند و مسلمانان در هرجایی تنفر خودشان را نسبت به همه این اعمال نشان می دادند، به همراه مجموعه ای از مقامات مصری برای تسلیت به دولت و ملت فرانسه به سفارت این کشور در قاهره رفتیم. در این دیدار تاکید شد مرتبط کردن حوادث تروریستی به اسلام چنانکه مرتبط کردن آن به سایر ادیان، یک ظلم آشکار است زیرا همه ادیان خون و مال و آبروی دیگران را تحریم کرده اند. تروریسم اما دین ندارد. چنانکه وابسته به یک وطن یا نژاد خاص نیز نیست و باید همه انسان ها در یک صف با آن مقابله کنند. زیرا خطر تروریسم چنان فراگیر شده است که تر و خشک را با هم می سوزاند. حمله به مجله فرانسوی باعث شد تا جای جانی و قربانی با هم عوض شود. نشریه ای که همچنان با انتشار توهین آمیز به رسول اکرم (ص) به هتک حرمت خود ادامه می دهد و در جایگاه یک متهم نشسته است در آن حادثه قربانی معرفی شد. حال آنکه مردمانی را که قربانی این تجاوزات بودند به جانیانی تبدیل کرد که با گلوله پاسخ قلم را می دهند. به هرحال کسانی که دست به این حرکت زدند یک گروه اندک از بین مسلمانان بودند. اما گروه های افراطی دست راستی در اروپا و درکنار آنها دشمن صهیونیستی تلاش می کنند این مساله را به همه مسلمانان تعمیم داده و چهره اسلام و مسلمانان را مخدوش کنند.
در این رابطه چند نکته به نظر می رسد که باید به آنها توجه داشت:
1- ما بر این نکته تاکید داریم که خون انسان ها همه محترم بوده و هر نوع خشونت وافراط گرایی و تروریسم و تجاوز محکوم است. باید از طریق فکر با فکر برخورد کرد یا ازطریق قانون. نه با خون و گلوله.
2- ما نسبت به تحریک احساسات مسلمانان هشدار می دهیم. زیرا توهین به ادیان و پیامبر اسلام بزرگ ترین بهانه را برای گروه های افراطی فراهم می سازد. زیرا دست زدن به اعمال تروریستی در برابر کسانی که به اسلام توهین می کنند، می تواند برای تروریست ها وجهه ای بدست آورده و همدردی مردم مسلمان را نسبت به آنها برانگیزاند. این امر موجب اشتباهی خواهد شد که گویی آنها در جهت اسلام و برای حفظ کرامت این دین عمل می کنند و با دشمنان اسلام در حال مبارزه هستند. همین روش هاست که زمینه را فراهم می کند تا تروریست ها بتوانند به آن خلافت دروغین خود آبرویی بدهد.
3- جهان معاصر به گونه ایست که دیگر نمی توان آن را به دو بخش جدا از هم تقسیم کرد؛ یعنی یک بخش دولت های امن و با ثبات و دیگری دولت های نگران و پر تنش و بدون ثبات. زیرا جهان دیگر به صورت یک روستای کوچک در آمده است بنابراین هر اتفاقی که در شرق می افتد پژواک آن در شرق شنیده می شود و هر اتفاقی که در شمال می افتد در جنوب اثر خود را خواهد گذاشت. از این رو باید عقلای عالم و دانشمندان در کنار هم تلاش کنند با همه اشکال تروریسم مقابله کنند؛ بنابراین عملیات گزینشی در مقابله با تروریسم سودی ندارد و نمی تواند مثمر ثمر باشد. تروریسم مانند یک سرطان یا یک بیماری خطرناک است که باید آن را پیش از آنکه زندگی همه انسان ها را در معرض خطر قرار دهد، ریشه کن کرد.
4- باید به انسان به عنوان انسان نگاه شود. یعنی موجودی که خداوند به او عزت داده است و این فارغ از نژاد یا رنگ و دین اوست. باید برای دفاع از حقوق این انسان با معیارهایی ثابت برخورد کرد. نه اینکه در برخورد با انسان غربی حقوق بشر رعایت شود اما در برخورد با انسان شرقی همانطور برخورد شود که یهودیان برخورد کرده و این تصور را دارند که ملت برگزیده خدا هستند.
تاکید ما براین است که ملت ها دیگر بیدار شده اند و حاضر به پذیرش معیارهای دوگانه نیستند. وقتی به یک یهودی یا یک سفید پوست یا یک اروپایی تعدی می شود این تجاوز به عنوان یک جرم تلقی می گردد که از سوی همگان محکوم شده و صغیر و کبیر عالم آن را تقبیح می کنند. اما وقتی خون یک عرب یا مسلمان آفریقایی ریخته می شود کسی به آن توجه نمی کند یا حتی شرم دارد به آن توجه کند. با این گونه حوادث به گونه ای برخورد می شود که در نتیجه ملت های تحت ستم احساس می کنند آنها شهروندان درجه دو یا سه به شمار می روند.
5- به نظر می رسد باید یک قانون بین المللی وجود داشته باشد که توهین به ادیان و مقدسات همه مذاهب را جرم تلقی کند. این امید وجود دارد که بین همه بشریت در حقوق و تکالیف مساوات برقرار باشد. باید بشریت از دیدگاه های متکبرانه و خود برتر بین یا توهین و تحقیر نسبت به دیگران رهایی یابد.
منبع : الاهرام
ترجمه: شفقنا
انتهای پیام