شفقناافغانستان- اسماعیل علوی؛ روزنامه نگار در نوشتاری با عنوان «مهدویت» امید به آینده روشن جهانی در روزنامه ایران نوشت، باور به مهدویت از جمله عقاید زنده و حیاتآفرین دینی است که سویههای آن عرصههای جدی زندگی فردی و جمعی را فراگرفته و به تنهایی بخش عمدهای از اندیشه اجتماعی اسلام را شکل میدهد. به گونهای که پایبندی بدان باورمندان را به تکاپو واداشته و با واقعیتهای جهان پیرامون آشنا میسازد. باورمندان به مهدویت برپایه عقیده به ظهور منجی بشریت و برقراری حکومت واحد جهانی با ویژگیهای عدل و داد و صلح و امنیت پایدار، نمیتوانند از مسائل جهانی غافل بمانند و با انگیزه و هدایت دینی از دامن بیخبری و خمودگی به سوی روشن اندیشی پویا کوچ نکنند. چرا که برمبنای این عقیده حتی علم و تکنولوژی نیز میتواند دارای ملکات و ظرفیتهای معنوی باشد. از این رو میتوان گفت، مهدویت به مثابه محرک جامعه ایمانی دانش اجتماعی را میان پیروانش گسترده و انسان را موجودی اجتماعی و زمینی میشناساند که نیک عاقبتی و رستگاریش با حیات دنیایی گره خورده است و در تبیین نسبت دنیا و عقبی، دنیا را موهبتی الهی و زمین را خاستگاه تجلی جوهره ایمانی انسان به شمار میآورد. شاهد این مدعا پیشبینی سرانجام نیک برای انسان در افق آینده است. این درحالی است که نظام مادی حاکم بر جهان که عاری از مکارم اخلاقی بوده و سلطه خود را با قدرتی مخوف سایه گستر کرده است در تزاید رذائل و مفاسد، محیطهای زندگی را آلوده و انجام بدی برای فرزند آدم پیشبینی میکند و با شبح ویرانی بر اثر تخریب حیات توسط سلاحهای مخرب هستهای، ابتلائات اخلاقی و آشفتگیهای زیست محیطی سرنوشت محتوم بشر را ناگزیر از ورود به وادیهای هولناک منتهی میداند.
عقیده مهدویت اما براساس امید و ایمان راسخ به آینده جهان هیچ گاه چنین باوری را به خود راه نمیدهد و در چشم اندازها آینده روشنی برای جهان ترسیم میکند و برای رسیدن بدان از کوشش و فعالیت باز نمانده وظرفیتهای تغییر واصلاح را نادیده نمیگیرد. از منظر باور به عقیده مهدویت بازگشت به ایمان معنوی و استمداد از آن و پایبندی به حدود تعالیم اخلاقی میتواند پشتوانه اصلاح امور باشد و بشریت را به وادی انحطاط نکشاند. بشر امروز مدتی را به تاخت در وادی مادیت به پیش رفته واکنون دچار تنگناها و نگرانیهایی شده است که سرخوردگی وی را به دنبال داشته است. مهدویت با افقهای روشن آن، پاسخگوی نیازهای بشر امروز است و میتواند نقطه عطفی در عافیت بخشی به زندگی امروز و فردای جوامع بشری باشد. امید به زندگی و آینده بهتر میتواند اقطاب مخالف و بعید را که دو قطب فقر و غنا را تشکیل دادهاند به یکدیگر نزدیک کرده و از آهنگ تند فاصله گرفتن آنها بکاهد. چرا که منطق آینده روشن با طمأنینه ایمان و اطمینان همراه بوده و از هیجان حرص و آز میکاهد.
اساس عقیده مهدویت برپایه مجاهده بنیان نهاده شده است؛ مجاهده با نفس، مجاهده با استیلاطلبی ظالمانه، مجاهده با جهل و شغب و مجاهده در راه کسب علم و دانش برای آنکه بتوان فردای روشن و امید آفرینی را براساس مدینه فاضله بنیان نهاد. مدینه فاضلهای که انسان در سایه سعی وعمل خود به کمال دست یابد و زندگی خویش را برمدار شرافت و عزت استمرار بخشد.
«مهدویت» امید به آینده روشن جهانی
