در 35 سال گذشته افغانستان همواره مراحل غم انگیز زیادی را تجربه کرده است از تجاوز ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی گرفته تا جنگ های داخلی، دوره سیاه طالبان و حمله امریکا و باز شدن پای نیروهای نظامی بین المللی.
به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از خبرگزاری رشد، بعد از سال 2001 ترکیه در قالب نیروهای ناتو در بازسازی افغانستان سهم گرفت و امروز که افغانستان سفر جدید خود را آغاز کرده است ترکیه همان جایی می ایستد که همواره ایستاده است.
رابطه افغانستان و ترکیه با گذشت زمان محکم تر شده است. ریشه رابطه عمیق کابل انقره به جنگ ترکیه برای استقلال بر می گردد؛ افغانستان اولین کشوری بود که دولت انقره را به رسمیت شناخت و اولین قرار داد افغانستان ترکیه در سال 1920 میلادی امضا شد.
جدای از کمک های خارجی که این دو کشور برای همدیگر فراهم می کند، مشترکات دینی و فرهنگی-اجتماعی افغانستان و ترکیه مهمترین عامل پیوند این دو کشور محسوب می شود.
با پایان یافتن ماموریت نظامی آیساف در افغانستان و کمک های قاطع ناتو به افغانستان در سال 2014 ترکیه به احتمال زیاد یکی از کلیدی ترین کشورهای کمک کننده به افغانستان خواهد بود.
وظایف جدید ترکیه در ناتو با منصوب شدن سفیر اسماعیل آراماز به عنوان نماینده ملکی ناتو بیشتر مشهود است.
این انتصاب تعهد ترکیه به کمک به افغانستان را نشان می دهد.
جو اقتصادی افغانستان حین پروسه تغییر به گونه ای است که بسیاری از دنر های بین المللی را نگران ساخته است. با در نظر داشت چنین وضعیت دشواری می توان گفت اسماعیل آراماز برای توسعه و ایجاد ثبات وظیفه سنگینی را به عهده گرفته است.
خلاقیت نماینده ملکی جدید ناتو می تواند دولت افغانستان، ناتو سازمان ملل را به یکدیگر پیوند بزند.
اگرچه ترکیه در قالب نیروهای آیساف هرگز نیروی نظامی به افغانستان ارسال نکرد اما عملکرد این کشور در چهارچوب نیروهای آیساف همواره ستایش شده است.
دولت و مردم افغانستان تلاش های بی شائبه سازمانهای غیر دولتی ترکیه در جهت ایجاد صلح و ثبات در افغانستان را فراموش نخواهند کرد.
در کنار کمک های کلیدی ترکیه در بخش های غیر نظامی در طول 13 سال گذشته، این کشور کنترل فرودگاه بین المللی حامد کرزی در کابل را از نیروهای فرانسوی به دست گرفته است.
با تحویل گرفتن فرودگاه بین المللی کابل از فرانسه، ترکیه موظف است خدمات هوایی، آموزش کارمندان فنی و تجهیز فرودگاه را انجام دهد.
انتهای پیام