خطیب مسجد استرالیا که ید طولایی در صدور فتاوای عجیب و غریب و معارض با قرآن کریم دارد؛ در جدیدترین اظهارات خود مدعی شد، آنچه در قرآن حرام اعلام شده مستی است نه خود شراب!
به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از ایکنا، مصطفی راشد از شیوخ مصری و خطیب کنونی مسجد سیدنی در استرالیا، در تازهترین مباحثات تلویزیونی خود مدعی شد: قرآن تنها مستی را حرام میداند و آیهای در کلامالله مبنی بر حرام بودن شراب وجود ندارد.
وی در این گفتوگوی تلویزیونی که از شبکه ماهوارهای التحریر پخش میشد، در توجیه فتوای جدید خود با اشاره به آیه «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَنْتُمْ سُکَارَى حَتَّى تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ» ادعا کرد: هرآنچه در اینباره در قرآن کریم هست، مربوط به حرامبودن مستی است و درباره تحریم خود شراب صدق نمیکند.
وی در ادامه اظهارات خود افزود: با توجه به این آیات نمیتوان دروغ را به خدا نسبت دهیم؛ این فتوا را من صادر میکنم لذا خود من مسئول آن هستم. بنابراین نوشیدن اندکی شراب منجر به مستی نمیشود این درحالی است که بهشت نیز چشمههای ساری از شراب دارد!
مصطفی راشد که کارنامه سیاهی از فتواهای ضدقرآنی دارد، پیش از این نیز مدعی شده بود که گوشت خوک نجس نیست و حجاب نیز در اسلام واجب نبوده است!
شیعه پاسخ میدهد:
صدور چنین فتواهایی پیش از این در میان سایر مسلمانان در کشورهای عربی و ترکیه نیز شایع بوده است و همین امر نشان میدهد که برای تهاجم فرهنگی و اشاعه فساد و فحشا در میان مسلمانان، اقدامات هدفدار و سازماندهی شدهای صورت میپذیرد. به اعتقاد شیعه، کسانی که بر این ادعا بوده و یا آن را مطرح و ترویج میکنند، معمولاً از سه گروه خارج نیستند: الف – افراد ناآگاه به اسلام، قرآن و احکام. ب – افرادی که به جای تلاش برای تطبیق خود با اسلام، سعی مینمایند اسلام و قرآن را با امیال نفسانی خود تطبیق و وفق داده و برای خطاهای خود توجیه قرآنی نیز بیاورند. ج – افرادی که بهصورت سازماندهی شده در ایجاد انحراف از اسلام و قرآن در اذهان عمومی تلاش میکنند. دقت شود که معمولاً هر سه گروه اعتقادات و تقیدات محکمی نداشته و اساساً کاری با اسلام، قرآن و احکام ندارند، اما هر سه گروه [در توجیه اغلب انحرافات] به آیات قرآن کریم استناد میکنند!
با توجه به آیه «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ: اى کسانى که ایمان آوردهاید، شراب و قمار و بتها و ازلام [نوعى بختآزمایى]، پلید و از عمل شیطان است، از آنها دورى کنید تا رستگار شوید»(المائده – 90) بدیهی است وقتی «فلاح و رستگاری» منوط به اجتناب از شراب، قمار، بتپرستی و ازلام میگردد، ارتکاب به آنها موجب ضلالت و هلاکت میشود؛ پس حرام است. لذا دستور به اجتناب میدهد.
در آیه دیگری به هدف شیطان از ترویج شرابخواری و قمار مبنی بر ایجاد اختلاف و دشمنی بین خودتان از یک سو و دور کردن انسان از یاد خدا و نماز از سوی دیگر تصریح شده است: «إِنَّما یُریدُ الشَّیطانُ أَن یُوقِعَ بَینَکُمُ العَداوَةَ وَ الْبَغضاءَ فِی الخَمرِ وَ الْمَیْسِرِ وَ یَصُدَّکُمْ عَن ذِکرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلاةِ فَهَل أَنتُم مُنْتَهُونَ: شیطان میخواهد به وسیله شراب و قمار، در میان شما عداوت و کینه ایجاد کند و شما را از یاد خدا و از نماز بازدارد. آیا (با این همه زیان و فساد، و با این نهى اکید) خوددارى خواهید کرد؟! (المائده – 91)
حال آیا میتوان باز مدعی شد که شرابخواری در عین حال که گناه کبیره، مضر، عمل شیطان قلمداد شده، در ردیف قمار و بتپرستی شمرده شده، عامل اختلاف و دشمنی و دوری از یاد خدا و نماز بیان شده و به اجتناب از آن تصریح شده، در اسلام و قرآن کریم «حرام» نگردیده است؟! آیا این ادعا و ترویج و شایع نمودن این دروغ و نسبت دادن آن به خدا و قرآن کریم، خودش مصداق کامل و عینی عمل شیطان در ایجاد اختلاف و دشمنی بین مسلمانان و دور کردن آنها از یاد خدا و نماز نیست؟
انتهای پیام