شفقنا افغانستان-الجزیره انگلیسی نوشت: ساکنان شهر «ارندال» در نروژ به خوبی «مارگل نیکولتا» را می شناسند. او قدیمی ترین گدای این شهر است. همیشه در میدان اصلی شهر می نشیند و از رهگذران تقاضای کمک می کند. برخی نیز از این درخواست استقبال کرده و چند سکه ای در لیوان کاغذی اش می اندازند. اینک اما این روش پول در آوردن دیگر غیر قانونی شده است. هفته گذشته شهرداری شهر 40 هزار نفره آرندال یکی از اولین نهادهایی بود که در نروژ هرگونه تکدی گری را در شهر ممنوع کرد. این قانون قرار است به نوبت در سایر شهرها نیز اجرایی شود.
طی شش ماه گذشته برتعداد مهاجران رومانیایی افزوده شده است. شهروندان و سیاستمداران نروژی از حضور آنها در خیابان ها اظهار گله می کنند. دولت می گوید با تصویب این قانون تا تابستان آینده همه گداها درکل کشور جمع آوری خواهند شد. نیکولتا معمولا در بیرون تالار شهر می نشیند. جایی که قبلا کارگران بیکار نیز تجمع می کردند اما اکنون خبری از آنها نیست. نیکولتا می پرسد: «من می خواهم اینجا بمانم. می توانم؟»
یکی از سیاستمدارانی که به این ممنوعیت رای مثبت داده «تور اولاند» نام دارد. او درگوشه ای از میدان شهر ایستاده و در یک بعد از ظهر پاییزی سیگار می کشد. اولاند یکی از اعضای حزب محافظه کار محلی است. وی می گوید: «این ممنوعیت قرار است به نوبت در سایر شهرها هم اجرا شود». سیاستمدارانی نظیر اولاند بر این باورند که گدایی موجب گسترش جرم وجنایت در شهر می شود. آنها می گویند سال گذشته پلیس بارها افرادی را بازداشت کرد که با این گدایان در ارتباط بوده و مواد مخدر می فروخته اند. درعین حال یکی از افسران پلیس نروژ به الجزیره می گوید: «گدایی برای ما یک معضل نیست».
لحن کینه توزانه
تحقیقات نشان می دهد اکثر گدایان افرادی مهاجر هستند که فقط برای تامین معاش خود و خانواده شان به این روش روی آورده اند. این ها کسانی هستند که از سوی پلیس به عنوان باندهای تبه کار معرفی نمی شوند. به همین دلیل خیلی از فعالان حقوق بشری بر این باورند که لحن بدی در این قانون به کار برده شده است زیرا افرادی که به تکدی گری روی می آورند هدف شان تامین مخارج زندگی خود، خویشاوندان یا گروه های کوچکی است که شغلی ندارند. «سونیا اورتادیک» که یکی از منتقدان سرسخت این ممنوعیت است می گوید : « لحن کینه توزانه ای که در این قانون استفاده شده تنها متکی بر قضاوت ظاهری افراد بوده است. این جور برخورد کردن با کسانی که تکدی گری می کنند بیانگر آن است که هدف طرح در واقع مهاجران رومانیایی است». آمارها نشان می دهد تعداد این مهاجران طی چند سال گذشته به شدت افزایش داشته است.
رومانیایی ها همیشه در نروژ در معرض اتهام هستند. بین سال های 1900 الی 1970 حدود 1500 رومانیایی در این کشور اسکان داده شدند. بعدها بود که قانون ممنوعیت تکدی گری در نروژ به تصویب رسید. البته در آن زمان نروژ یکی از فقیرترین کشورهای اروپایی به شمار می رفت. این قانون درسال 2005 لغو شد. امروزه اما نروژ یکی از ثروتمندترین کشورهای اروپایی به شمار می رود. سطح بیکاری در این کشور هرچند در سال های گذشته بالا رفته بود اما در مجموع اینک در پایین ترین سطح نسبت به سایر کشورهای اروپایی قرار دارد. از این رو خیلی ها می گویند هدف اصلی از قانون ممنوعیت تکدی گری در نروژ بخصوص در چنین شرایطی عجیب و غریب است.
آلفرد فرورت که یک داوطلب 52 ساله برای کمک به پناهجویان است می گوید: «ما در نروژ کارهای خوبی می کنیم» او که تاکنون از طرف کلیسای موزه شهر بیش از 50 رختخواب در بین پناهجویان تقسیم کرده است می افزاید: «ممنوع کردن گدایی دراین شهر تصمیمی دیوانه وار است. چون مرزهای ما همه باز است. چه کسی می خواهد مسوولیت آن ها را بپذیرد. چرا ما قبل از آن مرزهای مان را نمی بندیم؟».
نروژ در یکی از مناطق اقتصادی اتحادیه اروپا قرار گرفته است. کسانی که به نروژ می روند گدایان، مهاجران و افراد فقیر هستند که به آنها اجازه داده می شود تا سه ماه در این کشور بمانند. مهاجران فقیر می توانند در کلیسای موزه شهر برای خود پناهگاهی دست و پا کنند.
شاید دروغ باشد
ساعت 10 بعد از ظهر یکی از روزهای هفته یک زن 40 ساله که چند لایه لباس روی هم پوشیده وارد پناهگاهی می شود. او با دادن 15 کرون نروژ برای خود جایی تر و تمیز گرفته است. این میزان یک چهارم در آمد روزانه اوست. او می تواند تا ساعت 7 صبح از اینجا استفاده کند. درآن ساعت اکثر پناهجویان برای تصاحب محل گدایی خود پیش از شروع ساعت های شلوغ شهر پناهگاه را ترک می کنند. آن زن می گوید «شنیده ام گدایی را قدغن کرده اند. انشاء الله که دروغ باشد». تا پیش از ساعت 11 شب که خاموشی را می زنند سروصدای در هم برهمی شنیده می شود. درجایی در گوشه محراب کلیسا تعدادی لباس آویزان شده تا خشک شوند. روسری، زیرشلوار، زیر پیراهن و بلوز. در کنار کلیسا نیز یادداشتی به دو زبان انگلیسی و رومانیایی شرایط اقامت درآنجا را برای تازه واردن توضیح می دهد.
مقامات سیاسی نروژ با هرگونه پناه دادن به مهاجران مخالفت می ورزند. آنها می گویند بهترین راه این است که مهاجران را جمع آوری کرده و با اتوبوس به مرزها منتقل کنند. دولت می گوید در بودجه سال 2015 هیچ هزینه ای را برای پناهگاه ها در نظر نگرفته است. اینجاست که تکلیف معتادان و بی خانمان های نروژی در ابهام می ماند. دیگر پارک های محلی جایی برای خوابیدن بی خانمان ها نیست. زیرا سال گذشته شورای شهر خوابیدن درخارج از خانه ها را ممنوع کرد. یکی از اعضای کانون ضد نژادپرستی نروژ که به شدت با این سیاست ها مخالف است می گوید: «آنها به این وسیله می خواهند ظاهر شهر را زیبا جلوه دهند. حال آنکه باطنش همچنان زشت است».
منبع : الجزیره انگلیسی
ترجمه: شفقنا
انتهای پیام