شفقنا افغانستان-گروه داعش نباید از مجازات قسر در رود و حتی اگر برای مدتی هم مجازات نشود، اما در پایان عناصر شرور وابسته به این گروه می بایستی هزینه کارهای خود را پرداخت کنند، در حالی که داعش نه تنها منافع آمریکا در منطقه خاور میانه، بلکه جان شهروندان آمریکایی در خارج از این کشور و حتی در داخل آن را نیز در معرض تهدید قرار داده، بدیهی است که آمریکا از توانایی لازم برای از بین بردن این گروه برخوردار است به شرط آنکه بخواهد این کار را انجام دهد، بنابراین باید پرسید آیا آمریکا واقعا قصد چنین کاری را دارد؟ با توجه به آنکه باراک اوباما برای مقابله با داعش، مجوز انجام حملات هوایی محدود و پروازهای شناسایی را صادر کرده، می توانیم فرض کنیم که نیروهای آمریکایی آماده نبرد هستند، با این حال چنین اقداماتی کامل نبوده و در جنگی که باید در آن هر کاری را انجام داد، نصف و نیمه می باشند.
به گزارش سرویس ترجمه “شفقنا”، “جوئل ماتیس” و” بن بویچاک”، دو تحلیلگر سیاسی آمریکایی در مقاله ای که تحت عنوان “اقدامات واشنگتن تاکنون کافی نیست، جنگ بر علیه گروه داعش ماموریتی آمریکایی و بین المللی می باشد” روی پایگاه اینترنتی روزنامه اماراتی “الاتحاد” قرار گرفته، با اشاره به تسلط عناصر وابسته به گروه تروریستی “داعش” بر مناطق زیادی در عراق و سوریه و دستور “باراک اوباما”، رئیس جمهوری آمریکا مبنی بر حملات هوایی محدود جنگنده های این کشور جهت کمک رسانی به کردهای عراقی و انجام پروازهای شناسایی در آسمان این کشور و سوریه، ضمن یادآوری دست کم گرفتن خطر گروه “القاعده” در اوایل شکل گرفتن این گروه، تاکید کرده که آمریکا نباید خطر “داعش” را دست کم بگیرد و به اقدامات اخیر خود بسنده کند، بلکه می بایستی با همکاری جامعه بین المللی برای از بین بردن این گروه دست به فعالیت های بیشتری بزند، جایی که در مقاله خود آورده است:
«هر چند که در اوایل سال جاری میلادی، “باراک اوباما”، رئیس جمهوری آمریکا گروه “داعش” را با بازیکنان تیم جوانان باشگاه بسکتبال “لس آنجلس لیکرز” مقایسه کرد، اما طی ماه های گذشته این گروه بخش زیادی از خاک عراق و بخش هایی از خاک سوریه که در نتیجه جنگ داخلی تقسیم شده را به کنترل خود درآورد و در این اواخر نیز برخی عناصر وابسته به “داعش” سر “جیمز فولی”، خبرنگار آمریکایی را بریدند و در نتیجه آمریکا در نهایت تصمیم گرفت برای مقابله با این گروه وارد عمل شود.
در همین راستا، به دنبال حملات هوایی محدود جنگنده های آمریکایی جهت کمک به کردها در شمال عراق، “باراک اوباما” در این اواخر نیز مجوز انجام پروازهای شناسایی در آسمان عراق و سوریه را صادر کرد، در اینجا باید پرسید آیا این اقدامات کفایت می کنند؟ آیا آمریکا باید با گروه “داعش” به عنوان نسخه جدیدی از گروه “القاعده” تعامل داشته باشد؟
در پاسخ به این پرسش ها باید گفت عناصر وابسته به گروه “داعش” که به صورت هولناکی سر “جیمز فولی” را بریدند، می بایستی به خاطر این جنایت تروریستی به شدت مجازات شوند، چرا که این شهروند آمریکایی یک فرد غیر نظامی و یک خبرنگار بوده، بریدن سر وی کمتر از یک عملیات جنگی از سوی گروه “داعش” بر علیه آمریکا نبوده و این کشور توجیه و بهانه لازم برای پاسخ شدید به آن را دارد.
با این حال، مسئولان آمریکایی باید پیامدهای این اقدام را نیز مورد توجه قرار دهند، چرا که این کشور پس از گذشت بیش از یک دهه از آغاز جنگ در افغانستان و عراق، در آستانه رهایی از تعهدات خود در این دو کشور بود، اما در حال حاضر به نظر می رسد که آمریکا وارد نسل دیگری از جنگ ها در این منطقه خواهد شد که راه حل های مسالمت آمیز برای مشکلات خود را به چالش می کشد، بنابراین این کشور راهی جز بودن در داخل درگیری و یا قرار گرفتن در خارج از آن را پیش رو ندارد.
مسئله دوم و مهم تر آنکه همه ما می دانیم که گروه “داعش” همان “پسر بد” می باشد، اما نقش “پسر خوب” را کدام طرف بازی می کند؟ دست کم در سوریه به نظر می رسد هیچ کدام از طرف های درگیر از توانایی لازم برای در دست گرفتن قدرت هنگام دخالت آمریکا برخوردار نیستند.
از واقعیت تجربه های گذشته از سومالی گرفته تا کوزوو و لیبی نیز به این نتیجه می رسیم که مشکل آمریکا برای دخالت بشردوستانه هیچ وقت مربوط به زشتی و بدی اشخاصی نبوده که بر علیه آنها جنگیده، بلکه مشکل همواره اطمینان از توانایی و آمادگی مردمانی بوده که برای آنها می جنگیده است، مسئله ای که در رابطه با وضعیت گروه “داعش” در سوریه یک چالش ویژه به شمار می آید.
در هر حال، گروه “داعش” که غیر نظامیان آمریکایی را به قتل رسانده، نباید از مجازات قسر در رود و حتی اگر برای مدتی هم مجازات نشود، اما در پایان عناصر شرور وابسته به این گروه می بایستی هزینه کارهای خود را پرداخت کنند.
در واقع، گروه “داعش” تنها منافع آمریکا در منطقه “خاور میانه” را تهدید نمی کند، بلکه جان شهروندان آمریکایی در خارج از این کشور و حتی در داخل آن را نیز در معرض تهدید قرار می دهد، بدیهی است که آمریکا از توانایی لازم برای از بین بردن “داعش” برخوردار است به شرط آنکه بخواهد این کار را انجام دهد، بنابراین باید پرسید آیا آمریکا واقعا قصد چنین کاری را دارد؟
با توجه به آنکه “باراک اوباما” برای مقابله با گروه “داعش”، مجوز انجام حملات هوایی محدود و پروازهای شناسایی را صادر کرده و “کاخ سفید” نیز از ماموریتی شکست خورده در سوریه جهت نجات جان “جیمز فولی” پرده برداشته، بنابراین می توانیم فرض کنیم که نیروهای آمریکایی آماده نبرد هستند، با این حال چنین اقداماتی کامل نبوده و در جنگی که باید در آن هر کاری را انجام داد و یا هیچ کاری را انجام نداد، نصف و نیمه می باشند.
در همین راستا، پروفسور “آنگلو کادویلا”، استاد روابط بین الملل در دانشگاه “بوستون” آمریکا و نویسنده کتابی که در این اواخر تحت عنوان “ایجاد صلح و حفظ آن” منتشر شده، می گوید: جنگیدن بدان معنی است که روح و بدن دشمن را از بین ببری و این کار را نیز به صورت هولناکی انجام دهی تا مطمئن شوی که وی بار دیگر بلند نمی شود و هیچ کس دیگری نیز در آینده جرات تقلید از وی را نخواهد داشت.
در واقع، ناکار گذاشتن و از بین بردن گروه “داعش” هدفی است که دستیابی به آن نباید نیازمند “ازادسازی” دوباره عراق باشد و در این راستا نیز، مخالفت و یا موافقت عراقی ها و یا همسایگان غربی آنها در سوریه با شیوه دموکراسی آمریکایی نباید برای این کشور از اهمیت چندانی برخوردار باشد.
از سوی دیگر، آمریکا باید تحریم های اقتصادی ویرانگری بر علیه کشورهایی تحمیل کند که از گروه “داعش” حمایت می کنند، چرا که اگر این خبر درست باشد که منابع غذایی این گروه تروریستی رو به اتمام است، “داعش” بدون دریافت مداوم سرمایه و پشتیبانی مادی، نخواهد توانست برای مدت زمانی طولانی به فعالیت های خود ادامه دهد.
علاوه بر این، می بایستی آمریکا برخی کشورهای همسایه عراق را نیز در جنگ بر علیه گروه “داعش” شرکت دهد، چرا که نباید تنها جان آمریکایی ها در معرض خطر قرار گیرد.
در همین حال، خودداری از انجام هر گونه اقدامات و یا انجام اقدامات اندکی که برای مقابله با خطر گروه های تروریستی کافی نمی باشند نیز به نوبه خود خطرهای بزرگی به همراه دارد، جایی که نباید فراموش کنیم “اسامه بن لادن”، رهبر پیشین گروه “القاعده” برای نخستین بار در سال 1996 میلادی بر علیه آمریکا اعلام جنگ کرده و در سال 1998نیز خواهان کشتار نظامیان و غیر نظامیان آمریکایی و هم پیمانان آنها شد، اما در آن هنگام تنها تعداد اندکی از آمریکایی ها به این مسئله توجه کرده و به آن اهتمام ورزیدند.
در پایان باید گفت که پس از حمله عناصر وابسته به گروه “القاعده” به سفارتخانه های آمریکا در شهرهای “نایروبی”، پایتخت کنیا و “دار السلام”، پایتخت تانزانیا در سال 1998میلادی و همچنین حمله این گروه به ناوشکن آمریکایی “یو اس اس کول” (دی دی جی-67) در یمن در سال 2000 میلادی، “واشنگتن” واکنش شدیدی از خود نشان نداده و تنها پس از حمله هولناک عناصر وابسته به “القاعده” به برج های دوقلوی مرکز تجارت جهانی در شهر “نیویورک” در 11 سپتامبر سال 2001 میلادی بود که آمریکایی ها به خطر این گروه اهتمام ورزیدند، بنابراین نباید اجازه داد که این اشتباه بار دیگر تکرار شود.»
ترجمه از “شفقنا”
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com