شفقنا افغانستان- دست های غول پیکر این کودک هشت ساله موجب حیرت و تعجب پزشکان شده است، دست هایی که وزن هر کدام حالا به اندازه یک تکه سنگ است.
به گزازش سرویس ترجمه شفقنا، بزرگی و سنگینی این دست ها مانع از آن می شود تا “یونگ کالیم” هشت ساله کارهای روزمره خود را انجام دهد. کارهایی که باقی بچه ها در طول یک روز بارها انجام می دهند اما برای او بدل به یک آرزو شده است، یونگ حتی نمی تواند بدون کمک دیگران بندهای کفشش را ببندد، لباس را بپوشد یا دکمه پیراهنش را باز و بسته کند.
مادر این پسربچه می گوید: از همان روزهای ابتدایی تولد فرزندش متوجه تفاوت او با دیگران شده بود، اما به دلیل ناتوانی مالی و عدم آگاهی کاری نتوانسته برای او انجام دهد. عدم رسیدگی به وضعیت این کودک موجب شده طول کف دست او به 36 سانتی متر برسد، دستانی بزرگ با انگشتانی کشیده. آنچه که بیش از همه مادر این پسر بچه را عذاب می دهد تنهایی اوست. زیرا کودکان دیگر به خاطر شکل خارج از عُرف یونگ از او می ترسند و حاضر به برقراری ارتباط با او نیستند، همین موضوع موجب شده معلمان از رفتن این کودک جلوگیری کنند.
یونگ به خاطر دستان بزرگش بارها مورد تحقیر و تمسخر قرار گرفته ، حتی از او به مانند ابزاری برای قدرت نمایی در دعواهای میان بچه ها استفاده شده است. در واقع دیگران از یونگ می خواهند که علی رغم میل باطنیش با دستانش غول آسایش فردی را کتک بزند، برخی دیگر هم او را آزار می دهند یا کتک می زنند و به سرعت از محل فرار می کنند.
آنچه قضیه یونگ را پیچیده کرده است، عدم توانایی مالی خانواده او برای پرداخت هزینه های درمانش است. مشکلی که پدر و مادرش هر روز خود را به خاطر آن سرزنش می کنند و از آینده نا معلوم فرزندشان می ترسند. زیرا یونگ بچه ای کاملاً وابسته است که تنها برخی کارهای جزئی مانند بلند کردن لیوان یا بشقاب غذا را می تواند بدون کمک انجام دهد.در واقع فقر مالی مهم ترین دلیل است که یونگ را وادار می کند این وضعین زجر آور را تحمل کند.
منبع دیلی میل
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com