شفقناافغانستان- فساد اداری و نبود مدیریت سالم اداری در یک و نیم دهه گذشته باعث شدهاست؛ معارف که یکی از رکنهای اصلی دولت است، آسیب جدی ببیند.
به گزارش روزنامه افغانستان ما، این دو عامل حتی در پایتخت باعث توزیع ناعادلانه امکانات شده و صدها شاگرد را در حوزه سیزدهم شهر کابل از تحصیل و دسترسی به امکانات تحصیلی محروم کردهاست.
آمارهایی که روزنامهٔ «افغانستانما» به آن دسترسی پیدا کرده، نشان میدهد که پنجاه درصد مکاتب دشت برچی در ناحیه سیزدهم شهر کابل، ساختمان ندارد.
این حوزه تعلیمی، با ۱۰۸۵۲۱ شاگرد دختر و پسر، بیشترین شاگرد را در نواحی شانزدهگانه شهر کابل دارد، اما در همین حال، کمترین مکتب و معلم را دارد.
بر اساس این آمار، در ناحیه سیزده ۱۴۱۸ معلم زن و مرد مشغول تدریس هستند که به ازای ۷۷ شاگرد، یک معلم مشغول تدریس است. اما میانگین سایر نواحی شهر کابل ۴۶٫۵ شاگرد به ازای یک معلم است. در این حوزهٔ تعلیمی، ۱۱۷۷ معلم کم است که به صورت حقالزحمه استخدام شدهاند.
همچنین در این حوزه تعلیمی، بیست و شش مکتب ثبت وزارت معارف است، اما ۵۰ درصد آن که سیزده باب میشود، ساختمان ندارد و شاگردان در خانههای اجارهای یا در زیر خیمهها مشغول تحصیل هستند.
از سوی دیگر به دلیل تقاضای بیش از حد به مکتب، این حوزه تعلیمی، بیشترین مکتب خصوصی را نیز دارد. در این حوزه، بیش از ۱۰۰ مکتب خصوصی فعال هستند. حوزه پنجم تعلیمی با ۶۳ مکتب خصوصی در رده دوم قرار دارد.
از نظر تعداد شاگرد، بعد از حوزه تعلیمی ۱۳ شهر کابل؛ ناحیه دوازدهم ۷۰۰۴۳ شاگرد و ۱۱۶۱ معلم دارد که یک معلم برای ۶۰ شاگرد تدریس میکند. همچنین در این ناحیه، ۵۰ درصد مکتبهایش تعمیر ندارد و شاگردان در خانههای کرایی مشغول تحصیل هستند.
انور آسایی، مدیر لیسهٔ خصوصی معرفت میگوید که اگر تعداد شاگردان در یک صنف بالا برود، کیفیت آموزش پایین میآید و کارایی معلم کمتر میشود. به باور او، صنف اگر کمتر باشه استاد قادر خواهد بود که تمامی برنامههای خود را اجرا کند ولی اگر شلوغ باشد امکان اجرای برنامهها وجود ندارد.
آقای آسایی اضافه کرد که کیفیت پایین در مکتبهای دولتی، باعث شده که برخی از خانوادهها فرزندانشان را به مکتبهای دولتی نفرستند.
شریفخان انوری، آمر حوزه سیزدهم تعلیمی نیز به روزنامه «افغانستانما» گفت که در این حوزه علاوه بر این کمبودها، هیچکدام از مکتبها جمنازیوم ندارد، فقط ۴ مکتب از ۲۶ مکتب لابراتوار/آزمایشگاه دارد.
آقای انوری افزود که اکثر مکتبهای این حوزهٔ تعلیمی فضای مناسب برای تفریح شاگردان ندارد اما بیشترین کامیابی در کانکور را در سطح شهر کابل دارد. به گفتهٔ او، در سال گذشته ۹۷ درصد شاگردان حوزه سیزدهم تعلیمی در کانکور کامیاب شدهاند.
وزارت معارف همواره، نبود زمین و استملاک را بهانهٔ اصلی برای نساختن مکتب عنوان میکند، اما کارشناسان میگویند که فساد و منافع شخصی باعث اعمار نکردن مکتب در این ناحیه شدهاست.
احمد بهزاد عضو مجلس نمایندگان میگوید که استملاک و نبود زمین «بهانه» است و ارادهای برای ساختن مکتب در این ناحیه وجود ندارد.
به گفته این نماینده مجلس، موردی بوده که زمین برای ساخت مکتب وجود داشته، اما پول برای ساخت مکتب اختصاص داده نشده، یا از وزیر امر ساخت مکتب گرفته شده، اما با کارشکنی زیردستانش اجرایی نشدهاست.
زکریا زکریا، نماینده مردم کابل در مجلس نمایندگان نیز تأیید میکند که طی سالهای گذشته پولهای زیادی حیف میل شدهاست.
آمار مکاتب کرایی در ناحیه سیزده نیز متفاوت عنوان شدهاست؛ در حالی که آمار ریاست معارف شهر کابل تعداد مکاتب کرایی این حوزه تعلیمی را ۱۳ باب ذکر کرده؛ اما آمر تعلیمی این حوزه، تعداد مکتبهای کرایی را ۱۷ باب عنوان کرد. در تعداد معلمان و شاگردان مکتبهای این ناحیه نیز ارقام متفاوت ارائه میشود.
روزنامهٔ افغانستانما برای پیگیری بیشتر این موضوع نزدیک به یک ماه دررفت و آمد به دفتر ریاست معارف شهر کابل بود؛ اما متأسفانه رئیس معارف شهر کابل حاضر به مصاحبه با این روزنامه نشد؛ اگرچه دلیل اصلی حاضر نشدن رئیس معارف برای مصاحبه با ما معلوم نشد؛ اما معمولاً ترس از افشای برخی اسراری که منجر به افشای فساد در ادارات میگردد، مسؤلان ادارات را وادار میسازد، تا از دادن حتی معلومات عادی به مردم بترسند.
رئیس معارف شهر کابل در حالی حاضر به مصاحبه نمیشود که نهادهای رسانهای سالها است که از عدم دسترسی به معلومات شکایت داشتند؛ ولی اکنون قانون حق دسترسی شهروندان به معلومات به تصویب رسیده و رئیسجمهور به تمام ادارات دولتی دستور دادهاست که مطابق قانون، معلومات لازم را در اختیار شهروندان قرار دهد.
فضای بسته و تحت سانسور در ادارات دولتی و بخصوص وزارت معارف سبب میشود که بسیاری از خلأها، قانونشکنیها و کمکاریها همچنان پوشیده باقی بماند. خلأهایی که سبب عقب ماندگی و ضعف نظام آموزشی در کشور می باشد.
انتهای پیام
www.af.shafaqna.com
