شفقناافغانستان- بزرگترین غزل سرای زنده زبان فارسی بعدازحافظ، نودساله شد.
به گزارش شفقناافغانستان، زنده یادکسرائی درکابل چندین سال زیست وازخودنقش وخاطرات باصفائی برجاگذاشت.
وقتی دیداری بااهل هنر وفرهنگ بخصوص شعراونویسندگان کشورما میداشت، گوئی بال درمی آورد وپرواز میکرد؛ با همان تواضع وشرافت ذاتی ای که داشت واز چهره زیبایش ساطع بود بادل وجان حرف می زد.
تجارب وآرزو های خودرابازگو میکرد وهمواره ظرافتهای لطیفی رادرمیان خاطرات جامیداد. اواز همه یاران قدیم خودبه ویژه ازسه نفرهمیشه باعشق سخن میگفت؛ ازکیانوری چنانچه درشعری اورا«پدر»خوانده بودباعشقی آلوده به خون جگر یادمیکرد، وقتی سخن ازطبری به میان می آمدگوئی در ملکوت است که ازرویاسخن میگوید، واما سایه؛ سایه راگوئی«سایه» همه بزرگان شعرفارسی درروی زمین میدانست.
اورادوست داشت وزمانیکه درباره اوصحبت میکرد، ازکلامش عشق می بارید. من دوباربه گوش خود شنیده ام که میگفت سایه، بعداز حافظ بزرگترین غزل سرای زنده زبان فارسی است.
وقتی دررادیو یاتلویزیون آهنگی راکه روی شعرسایه؛ «امشب به قصه دل من گوش میکنی» گذاشته شده بود میشنید، غرق رویامیشدودرباره همین«پیرپرنیان اندیش»باچه زیبائی ازخاطرات وگذشته یادمیکرد.
دیروز سالروزتولد این «بزرگترین غزل سرای زنده زبان فارسی بعداز حافظ» بود. سایه حق بزرگی برهمه فارسی زبانهادارد. اوراگرامی بداریم. سالروزتولدش مبارک وشادباد!
اسدالله کشتمند
