کابل شاهد برگزاری نمایشگاههای زیادی در طول سال 92 بوده است و هم چنان روز به روز مراکز فرهنگی و هنری نیز ایجاد میشود که باعث علاقهمند شدن جوانان به هنر شده و جوانان با شور و ذوق فراوان پا در این عرصه میگذراند و فعالیتهای مزیدی میکنند.
به گزارش شفقنا افغانستان به نقل از شهروند، به صورت تقریبی در هر ماه شاید 5 یا 6 نمایشگاه در بهترین و نامدارترین مکانها برگزار شود، هنرمندان سعی میکنند که ابتکار و هنر خود را به نمایش بگذارند و مورد جلب و توجه مردم و دولت قرار بگیرند.
نمایشگاههایی با جلوههای جدیدی و نامهای مختلف همراه با هنرمندان مختلف داخلی و خارجی در جاهایی همچون انستیتوت فرهنگی فرانسه، قصر ملکه افغانستان، خانهی فرهنگ افغانستان، انستیتوت کویته و… برگزار میشود، هنرمندان جدید و جوانانی که تازه به این هنر روی آوردهاند، مطرح شده و مورد استقبال دیگر هنرمندان و همچنان مراکز هنری و فرهنگی قرار گرفتند.
ولی با آن هم چالشهایی بین هنرمندان و مردم وجود دارد که در این باره عظیم فخری، عکاس و گرافیست میگوید: «برگزاری این نمایشگاهها باعث تشویق هنرمندان میشود و انگیزهای برایشان ایجاد میشود که بهتر و خوبتر کار کنند و در بین بقیه هنرمندان و مردم عام مطرح شوند».
ولی در کنار این که هنرمند تشویق به کار بهتر و خوبتر میشود افرادی وجود دارند که از این روند نمایشگاهها تا حدودی ناراضی هستند. محمد داوود هدایتی، یکی از هنرمندان میگوید: «هنرمند و هنر را نباید در رقابتی انداخت که به او مقام اول، دوم و سوم را بدهند، بلکه هرکسی هنر خاص خود را دارد و نظر به دید و افکار خود هنرش را به تصویر میکشد و خلاقیت میکند».
در این مورد نصیر فدایی ترکمنی، عکاس و مستندساز نظر خود را اینگونه بیان میکند: «بازدیدکنندگان آنقدر که باید باشند نیستند و بیشتر از دوستان و آشنایان هستند که شرکت میکنند».
این بخاطر نبود آگاهی کافی در مورد هنر معاصر است که مردم نمیتوانند رابطهی خوبی را با آثار هنری معاصر به وجود بیاورند.
همچنان عبدالوهاب، هنرمند و مسئول برگزاری چندین نمایشگاه میگوید: «هدف ما در برگزاری نمایشگاهها این است که افکار و ایده هنرمندان بارور شود و استعدادهای پنهان آنها آشکار گردد».
وحید، یکی از کارمندان بنیاد فرهنگی آغا خان در کابل از برگزاری نمایشگاهها میگوید: «این نمایشگاهها باعث میشود که هنرمندان زیادی که از این رشته دور شده بودند انگیزه دوباره بگیرند و دوباره شروع به کار کنند، تا بفهمند که حمایتکنندگانی هستند که هنوز حمایتشان میکنند».
این در حالی است که روزگار هنر و ادبیات در میان بازار داغ سیاست امروز افغانستان گنگ مانده است و کسانی که به هنر علاقه دارند بعضا درگیر روزمرگیها شده و از هنر خود باز میمانند.
(این گزارش به همکاری مؤسسه اجتماعی و فرهنگی تساوی تهیه شده است)
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com