شفقنا افغانستان- بچه بازی یکی از معضلات اجتماعی بوجود آمده در افغانستان می باشد که از گذشته تا حال مشکلاتی را بوجود آورده است. شکل دیگری این پدیده ی شوم بستن زنگ در پاهای نوجوانان جوانان و رقصاندن آنان در محافل از سوی افراد قدرت مند و زورمندان محلی رسومی است که در نقاط مختلفی کشور ترویج یافته است.
قاضی سید محمد سامع رئیس ساحوی کمیسیون مستقل حقوق بشر در شمال افغانستان در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری شیعیان افغانستان(شفقنا) اظهار کرد: عوامل اینکه پدیده ی منفور بچه بازی در میان بعضی اشخاص جامعه از جایگاه خاصی برخوردار است فقر اقتصادی بوده که بعضی خانواده ها مجبور میشوند تا فرزندانشان را در رقاص خانه ها بفرستند و این مراکز آنان را بعنوان رقاصه ی محافل آموزش دهند.
رئیس ساحوی کمیسیون مستقل حقوق بشر همچنان افزود: کمیسیون ساحوی حقوق بشر در این مورد راهکاری دارد تا از طریق رسانه ها جامعه ی مدنی ملا امامان مساجد و خانواده ها این پدیده را از بین ببرد.
سامع خاطر نشان کرد : در ولایت بلخ استفاده ی جنسیتی ( بچه بازی) بشکل لواط آن وجود دارد اما شکل دیگری آن که بستن زنگ ها در پاهای جوانان و نوجوانان و رقصاندن آنان در محافل است در این ولایت وجود ندارد.
متن کامل گفتگوی خبرنگار شفقنا با رئیس ساحوی کمیسیون مستقل حقوق بشر در شرح ذیل:
بچه بازی چه نوع پدیده ی است و کدام هدف را دنبال میکند؟
سامع: نظر به تحقیق کلی کمیسیون مستقل حقوق بشر پدیده ی منفور بچه بازی پدیده ی است که عده ای رسم نا معقول آغشته اند و هویت بعضی از جوانان و نو جوانان را زیر سوال می برند که متآسفانه در بعضی نقاط افغانستان رسم و رواج پنداشته میشود و از اطفال و نو جوانان سوء استفاده میکنند, آنان را در محافل با پوشانیدن لباس زنانه میرقصانند. اما زمانیکه آنان در اجتماع بزرگ شدند, هویت آنان زیر سوال میرود, و زندگی آنان در اجتماع دشوار است. و مصاحبه های که از سوی کمیسیون مستقل حقوق بشر با آنان صورت گرفته نشان میدهد که آنان نیز از این وضعیت شان نگران اند و میگویند که جامعه آنان را به چشم حقارت می نگرد. روی این عوامل سبب شد تا کمیسیون مستقل حقوق بشر یک تحقیق کلی را راه اندازی نماید, تا علل و عوامل این پدیده ی منفور زیر نام بچه بازی که در بعضی از نقاط افغانستان وجود دارد, دریافت شود و تا کمیسیون بتواند با همکاری مردم و ملا امامان مساجد در مقابل این پدیده مبارزه نماید.
با توجه به تحقیقات کمیسیون عوامل این پدیده در چی بوده است؟
سامع : یکی از عوامل بسیار بزرگ که میتواند پدیده ی بچه بازی را بوجود بیآورد, مصارف گزاف عروسی ها است, که اشخاص نمیتوانند در وقت معین عروسی کنند,آنان روی می آورند به راه های انحرافی چون هم جنس گرایی و بچه بازی, و متآسفانه این رسم به یک تعداد از اشخاص به یک عادت مبدل شده است, و آنان در حالی که از نگاه روان شناسی مریض اند, ادعا میکنند که سالمند. و تعدادی از آنان از این عادت لذت میبرند, قسمی که در غرب پدیده ی بچه بازی (همجنس گرایی) یک رسم پذیرفته شده است. اما در افغانستان این پدیده یک پدیده ی منفور پنداشته میشود. و از سوی هم کسانی که به این عادت اعتیاد دارند, آنان را مردم به دیده ی حقارت می بینند, که باعث میشوند تا هویت آنان زیر سوال برود. و در بعضی موارد دیده شده است که خانواده بعلت فقر مجبور میشوند بچه خویش را در نزد کسی روان کند و او شخص وی را به عنوان رقاصه تربیه کند, که این در ابتدا علل فقر اقتصادی پنداشته میشود, اما بعد ها هنگامیکه او جوان شد, عواقب آن به خانواده و خود بچه دشوار است. و یگانه هدف کمیسیون مستقل حقوق بشر این است که تا این پدیده را رهیابی نموده, علل و عوامل آنرا پیدا کند, و بعد از آن در ازبین بردن این پدیده اقدام نماید.
راهکار کمیسیون حقوق بشر جهت از بین بردن پدیده ی بچه بازی چیست؟
سامع : کمیسیون در قدم اول عزم این را دارد تا دریابد که این پدیده تا چه حد جوانان را متاثر ساخته است و جامعه این پدیده را به کدام دید می بیند آیا این از دید جامعه قابل پذیرش است یا جامعه آنرا نمی پذیرد؟ که به یقین جامعه به هیچ عنوان این پدیده را نمی پذیرد, وقتی که جامعه موافق نیست حرف دوم ما این است که باید حرکت صورت گیرد, که در این میان رسانه ها، جامعه ی مدنی و علمای دین میتوانند نقش اساسی را بازی کنند, تا با تبلیغات گسترده مردم را از عواقب و اضرار این پدیده ی شوم آگاه بسازند. چون اضرار این پدیده به جامعه میرسد از این لحاظ هر شخص که این پدیده را می بیند به ارگان های عدلی و قضایی اطلاع دهند که در حقیقت این خود حرکت و بسیج مردم علیه این پدیده ی منفور است. و از سوی هم جهت جلوگیری آن پیشنهادیست برای دولت! که تاهنوز کمیسیون سروی را نجام نداده است که به چه تعداد در افغانستان ویا در شمال بچه باز وجود دارد.
نقش علمای دین, جامعه ی مدنی و رسانه در از بین بردن این پدیده تا چه حد موثر است؟
قاضی: علمای دین و رسانه که بی نهایت بالای افکار عامه تآثیر گذار است میتوانند جهت از میان برداشتن این پدیده نقش کلیدی را داشته باشند, چون جامعه ی ما یک جامعه ی اسلامی است و علمای دین میتوانند با استفاده از آیات و احادیثی که در این مورد وجود دارد به مردم بفهمانند. و رسانه نیز امروزه همانطوریکه در گوشه گوشه ی از جهان مردم دسترسی به رسانه ها دارند و منحیث قوه ی چهارم دولت پنداشته میشود, میتواند در از میان برداشتن این پدیده نقش مهمی را ایفا نماید و نهاد های جامعه ی مدنی هم میتواند منحیث پل ارتباط میان دولت و مردم نقشی را در از بین بردن این پدیده داشته باشد. و تآکید کمیسیون هم بر این بوده تا این موضوع با اهل معارف شریک ساخته شود و میان مردم تبلیغ شود, اما یگانه راه جلو گیری از این پدیده خانواده هاست. چون اگر خانواده ها در تربیه ی اولاد شان توجه نمایند که با استفاده از این روش نشانه های این پدیده به حد اقل خواهد رسید و یا هم بکلی از بین خواهد رفت. چون خانواده ها میتوانند زمینه های خوب و بد را به فرزندان شان بوجود بیآورند, اگر خانواده ها از فرزندانشان خبر داشته باشند که در کجا میرود و با کی نشست و بر خواست میکنند, خوب خواهد بود تا یک فرزند سالم داشته باشند.
بعضی گزارش ها وجود دارد که اشخاص قدرت مند و و زورمند بچه ها را در محافل شان میرقصانند این گزارش ها تا چه حد دقیق است؟
سامع: البته در قبل ها چنین موارد که اشخاص قدرت مند بچه های جوان و نو جوان را در محافل شان برقصانند دیده میشد و این اشخاص فکر میکنند که با نگهداری بچه صاحب نام و نشان میشوند و مردم فکر میکنند که وی قدرت مند است, و با بسته نمودن زنگ به پای بچه, نشانه ی از قدرت ما است, همانطوریکه اشاره شد این اشخاص از لحاظ روحی و روانی مریض هستند و طبیعتا کسانی دیگری نیز در حمایت از این پدیده است, بعضآ در افغانستان روی این موضوع جار و جنجال های صورت گرفته است.
عواقب ناگوار عدم جلوگیری پدیده ی بچه بازی چه خواهد بود؟
سامع : طبیعتآ در آینده تعدادی از جوانان و نو جوانان باز هم شکار خواهند شد, ضرر خواهند دید, و یک بخشی از جامعه متضرر خواهد بود, و کسانی که شاید میتوانستند در آینده ها اشخاص مهم جامعه شوند, هویت آنان زیر سوال خواهد رفت و از نگاه روحی و روانی ضرر می بینند و تا آخر عمر آنان متآثر خواهند بود. و عقده های که در وجود آنان تولید میشود, باعث میشود تا تعدادی دیگری از بچه ها را به این پدیده آغشته نمایند, و مشوق این راه شوند, چون خود او از این منجلاب نجات نیافته است.
محمد قدیر بیات/ مزارشریف
انتهای پیام