شفقنا افغانستان- امام علی(ع) در طول زندگی گهربار خویش مسایل و سفارشهای زیادی را به اطرافیان و یاران خود داشتند که برخی از آنها در منابع اصیل و معتبر قابل بازیابی است.
به گزارش خبرگزاری شیعیان افغانستان(شفقنا)، به غیر از وصیت کوتاهی که در نهج البلاغه از امام علی (علیه السلام) ثبت گردیده ، وصیتهای دیگری نیز از ایشان در سندهای قدیمی دیده میشود. “قاضی محمد بن سلامه ” معروف به قضاعی متوفای 405 هجری در مجموعه ای از سخنان علی علیه السلام که آن را “دستور معالم الحکم” نامیده، وصیتی از امام آورده است. وی گوید وقتی پسر ملجم حضرت را ضربه زد، امام حسن علیه السلام گریان بر او درآمد، امام پرسید: « پسرم چرا گریه میکنی؟”
امام حسن علیه السلام پاسخ داد: “چرا نگریم که تو در نخستین روز آن جهان و آخرین روز این جهانی” ، حضرت فرمود: ” پسرم! چهار چیز را به تو میگویم که به خاطر بسپار و به کار دار، و چهار چیز را اگر انجام ندهی، اندک زیانی به تو نمیرساند.”
و اما آنهایی که باید به کار بندی:
1- خرد برترین توانگری است .
2- بدترین تهیدستی نادانی است .
3- خودبینی، وحشتناک ترین وحشت است .
4- خوش خوئی گرامی ترین حسب می باشد.
و اما چهار خصلتی که باید از آن پرهیز نمایی:
1- از دوستی با احمق که او خواهد ترا سود رساند لیکن به زیانت کشاند.
2- از دوستی با دروغگو که دور را به تو نزدیک و نزدیک را دور نماید.
3- از دوستی با بخیل که چیزی را که بدان سخت نیازمندی از تو دریغ میدارد.
4- از دوستی با تبهکار که تو را به هنگام سود خود میفروشد.(1)
منبع :
1- زندگانی امیر مؤمنان علی علیه السلام، دکتر سید جعفر شهیدی، ص 168.
2- نامه 47 نهج البلاغه، ترجمه دکتر سید جعفر شهیدی.انتهای پیام