شفقناافغانستان (خبرگزاری شیعیان افغانستان) – “رجب طیب اردوغان فردای اعلام نتایج انتخابات محلی در اواخر ماه جاری میلادی و بر اساس نتایج این انتخابات، یکی از دو گزینه پیش روی خود را انتخاب خواهد کرد، بدین معنی که در صورت پیروزی بزرگ حزب عدالت و توسعه بر احزاب مخالف، در ماه آگوست سال جاری نامزد نخستین انتخابات سراسری ریاست جمهوری در تاریخ ترکیه خواهد شد و در صورت شکست این حزب نیز، انتخابات پارلمانی سال آینده میلادی را زودتر از زمان تعیین شده برگزار خواهد کرد به امید آنکه بتواند نفوذ و قدرت از دست رفته خود را بازپس گیرد.”
به گزارش سرویس ترجمه “شفقنا”، “سمیر صالحه”، تحلیلگر سیاسی اهل ترکیه و رئیس دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه دولتی “غازی عینتاب” در مقاله ای تحلیلی که تحت عنوان “اهمیت انتخابات محلی پیش رو در ترکیه”، روی پایگاه اینترنتی روزنامه فرا منطقه ای “الشرق الاوسط” قرار گرفته، با اشاره به برگزاری انتخابات شهرداری ها و شوراهای شهر ترکیه در اواخر ماه میلادی جاری، تاکید کرده که به دلیل مشکلات پیش روی حزب حاکم “عدالت و توسعه” از جمله بحران فساد مالی بی سابقه و رویارویی طرفداران “رجب طیب اردوغان”، نخست وزیر کنونی این کشور و پیروان “فتح الله گولن”، روحانی برجسته مقیم آمریکا، انتخابات مذکور از اهمیت دو چندان برخوردار بوده و برای حزب حاکم در ترکیه و احزاب مخالف آن سرنوشت ساز خواهد بود، چرا که نتایج آن در مسائل مهمی از قبیل آینده “رجب طیب اردوغان” و تصمیم وی برای نامزدی در انتخابات احتمالی ریاست جمهوری در ماه آگوست سال جاری تاثیرگذار خواهد بود، جایی که در مقاله خود آورده است:
«تركيه در آستانه سه انتخابات متوالی محلی، ریاست جمهوری و پارلمانی قرار دارد که رقابت در آنها بر سر موفقیت “حزب عدالت و توسعه” (AKP) در حفظ قدرت و یا واگذری آن به احزاب مخالفی می باشد که به دنبال کنار گذاشتن این حزب از قدرت هستند و برای این کار حاضرند حتی به تشکیل دولت ائتلافی روی بیاورند، دولتی که تركيه را به فضای اوایل هزاره سوم میلادی برمی گرداند.
در واقع “رجب طيب اردوغان”، نخست وزیر کنونی ترکیه، فردای اعلام نتایج انتخابات محلی (شوراها و شهرداری) یعنی تقريبا یک ماه دیگر در برابر دو گزینه قرار خواهد گرفت، نخست اینکه در صورت پیروزی بزرگ “حزب عدالت و توسعه” بر احزاب مخالف در این انتخابات، نامزد انتخابات ریاست جمهوری شود که قرار است در ماه آگوست سال جاری میلادی برای نخستین بار در تاریخ این کشور برگزار گردد، گزینه دوم نیز اینکه در صورت شکست “AKP” در انتخابات محلی، انتخابات پارلمانی سال آینده میلادی را زودتر از زمان تعیین شده برگزار کند به امید آنکه بتواند نفوذ و قدرت از دست رفته خود را بازپس گیرد.
شکست “رجب طیب اردوغان” در شامگاه روز 30 مارس جاری (زمان برگزاری انتخابات محلی ترکیه) به معنای مطرح کردن فوری سناريوی اصلاح اساسنامه داخلی “حزب عدالت و توسعه” می باشد، چرا که در اساسنامه کنونی، رهبران این حزب تنها برای سه دوره متوالی می توانند به عنوان نخست وزیر و یا رئیس پارلمان ترکیه فعالیت کنند و این مانعی است که شخص “رجب طیب اردوغان” آن را با نام دموکراسی حزبی، نوگرایی، تغییر و فراهم کردن فرصت های لازم برای جوانان جهت در دست گرفتن رهبری حزب، بر سر راه خود قرار داد.
روزهای پیش رو در ترکیه، در حالی پر از شگفتی خواهند بود که در انتخابات محلی این کشور، شمار اندکی از رای دهندگان برای رای دادن به نامزد ارائه دهنده خدمات شهری، پای صندوق های اخذ رای خواهند رفت، چرا که نگرانی اصلی بیشتر رای دهندگان همان پیروزی سیاسی و حزبی بر طرف های رقیب می باشد، جایی که آنها یا می خواهند حزب محبوبشان را برای باقی ماندن در قدرت مورد حمایت قرار دهند و یا اینکه در تلاش هستند تا با کنار زدن حزب حاکم، حزبی را به قدرت برسانند که فرصت تغییر صحنه سیاسی کشور را در آن ببینند.
در انتخابات محلی پیش رو در ترکیه بیش از رقابت بر سر توانایی ها و مدارک تحصیلی نامزدها و وعده های انتخاباتی آنها باشد، رقابت بر سر ایدئولوژی های متفاوت خواهد بود که با وجود تلاش های صورت گرفته نظام حاکم و مخالفان جهت مخفی کردن این مسئله، فستیوال های پی در پی “رجب طيب اردوغان” در شهرهای مختلف ترکیه و روش وی در سخنرانی و مطرح کردن مسائل مختلف و در مقابل آن، مواضع و تجمع های مخالف رو به افزایش به خوبی بازتاب دهنده وجود چنین مسئله ای هستند.
علاوه بر این، در انتخابات محلی پیش رو در ترکیه خواهیم فهمید که گروه وابسته به “فتح الله گولن”، روحانی برجسته مقیم آمریکا پس از چندین دهه فعالیت، گسترش، توسعه و ایجاد سیستمی گسترده از روابط در داخل و خارج کشور، لقمه آسانی برای “رجب طيب اردوغان” و “حزب عدالت و توسعه” خواهد بود که به راحتی بتوانند آن را کنار بزنند، یا اینکه این گروه از طریق بازی با برگه های سیاسی، ائتلاف با احزاب مخالف و حمایت مادی و معنوی از آنها و همچنین به کارگیری توانایی های برخی قدرت های خارجی خواهان دور کردن “عدالت و توسعه” و “رجب طيب اردوغان” از قدرت، خواهد توانست درس سختی به حاکمان کنونی ترکیه بدهند.
در اوایل ماه آوریل آینده تركيه وارد بحث های سیاسی جدیدی خواهد شد بر سر تقسیم قدرت و شهرها و همچنین اعلام پیروزی از سوی طرف های مختلف بر اساس نگرشی که نسبت به نتایج انتخابات محلی دارند، در این انتخابات اعداد، درصد و مجموع آرای کسب شده برای اعلام پیروزی کفایت نمی کنند، بلکه برخی از احزاب سیاسی شرکت کننده در این انتخابات، از شمار شهرهایی که در آنها پیروز شده و توانسته تحت کنترل خود درآورد به ویژه شهرهای بزرگ سخن خواهند گفت.
در حالی که پیروزی “حزب عدالت و توسعه” در شهر “استانبول” و پیروزی “حزب جمهوری خواه خلق” (CHP) در شهر “ازمير” در انتخابات محلی ترکیه تقریبا قطعی به نظر می رسد، اما رقابت اصلی میان دو حزب در شهر “آنکارا”، پایتخت این کشور خواهد بود، جایی که “حزب عدالت و توسعه” حاکم چندین سال است که زمام امور در این شهر را در دست گرفته و “حزب جمهوری خواه خلق” مخالف نیز در تلاش است تا با نامزدی یک سياستمدار دارای سابقه ملی گرایانه جناح راستی برای شهرداری پایتخت، این شهر را از حزب “رجب طیب اردوغان” بازپس بگیرد.
این دوره از انتخابات محلی در ترکیه در 30 شهر بزرگ در بر گیرنده 80 درصد از مجموع 53 میليون شهروند واجد شرایط رای دادن برگزار خواهد شد و برای پیروزی در آن، “حزب عدالت و توسعه” به کسب 40 درصد مجموع آرای رای دهندگان در انتخابات محلی گذشته در سال 2009 میلادی دل بسته و در سوی مقابل، احزاب مخالف نیز به بازی با برگه های حوادث پارک “گزی” و میدان “تقسیم” شهر “استانبول، پرونده فساد مالی موسوم به عملیات “17 دسامبر”، ناکامی سیاست خارجی “عدالت و توسعه” و همچنین اصلاح چهار قانون مربوط به مسائل اجتماعی، فرهنگی و امنیتی کشور امیدوار هستند، علاوه بر این هر دو طرف این انتخابات را فرصتی تکرار نشدنی می دانند و به همین دلیل، با تشدید مواضع خود و به چالش کشیدن طرف مقابل، راهی برای بازگشت باقی نگذاشته اند.
در حالی که به نظر می رسد واجدین شرایط رای دادن در انتخابات محلی ترکیه پیشتر تصمیم خود را گرفته و تنها منتظر روز انتخابات هستند تا آرای خود را در صندوق های اخذ رای بیندازند و نتايج را دنبال کنند، اما با این حال برخی حوادث سياسی و امنیتی بسیار خطرناک هستند که توانایی تغییر مواضع و محاسبات را دارند، حال باید پرسید آیا گروه وابسته به “فتح االه گولن” شگفتی غیر منتظره ای دارد که بتواند آن را در لحظه آخر بر علیه “رجب طیب اردوغان” به کار گیرد؟
مسئله دیگری نیز که می تواند تبدیل به دردسری جدید برای نخست وزیر کنونی ترکیه و “حزب عدالت و توسعه” شود، همان حجم پیروزی “حزب صلح و دموکراسی” (BDP) در انتخابات محلی این کشور و توان این حزب در تبدیل این پیروزی به برگه ای جهت معامله سياسی و قانونی با “رجب طیب اردوغان” در مورد پرونده کردهای ترکیه و سرنوشت “عبدالله اوجالان”، رهبر زندانی “حزب کارگران کردستان” (PKK) در جزيره “امرالی” می باشد.
در هر حال، اتهام های فساد مالی وارد شده به نخست وزیر کنونی ترکیه و “حزب عدالت و توسعه” طی دو ماه گذشته، آنها را از خوابی بیدار کرد که در آن، با صحنه سیاسی رویایی و امیدهای فراوانی برای ادامه فعالیت و باقی ماندن در قدرت در بلندمدت روبرو بودند و در نتیجه دستاوردهای بزرگ داخلی و خارجی خود، جایگزینی سیاسی و حزبی برای حکمرانی آنها وجود نداشت.
امروزه در ترکیه بحث بر سر این است که “رجب طیب اردوغان” در هر شبانه روز تنها چهار ساعت می خوابد و بقیه وقت خود را صرف آماده سازی “حزب عدالت و توسعه” و پایگاه های سياسی آن برای انتخابات محلی ترکیه می کند، چرا که نخست وزیر کنونی این کشور اصرار دارد این انتخابات سرنوشت ساز باشد و حکمرانی “عدالت و توسعه” را برای 10 سال دیگر تضمین کند تا خود وی نیز ظرف شش ماه آینده به مقام ریاست جمهوری برسد.
در اینجا باید پرسید نخست وزیر ترکیه که شگفتی بزرگی نقشه پرونده فساد مالی وی را حیرت زده کرد اما در نهایت توانست آب ها را به آسیاب برگرداند، اعضای “حزب عدالت و توسعه” را دوباره متحد سازد و شهروندان این کشور را بر علیه توطئه ای تحریک کند که به گفته خودش، پیش از آنکه وی و حزبش را مورد هدف قرار دهد، کشور ترکیه و پیشرفت و توانایی آن را مورد هدف قرار داده، آیا خواهد توانست به اهداف خود مبنی بر رسیدن به مقام ریاست جمهوری و ادامه حکمرانی “عدالت و توسعه” برای 10 سال دیگر دست یابد؟
در واقع رویکرد “رجب طیب اردوغان” در رهبری و اداره امور ترکیه، از همان سال 2002 میلادی تاکنون یک الگوی موفق در حکمرانی بوده و شاید به همین دلیل باشد که وی از ترجیح دهندگان منافع کشور می خواهد با پشتیبانی از “حزب عدالت و توسعه” هنگام رفتن پای صندوق های اخذ رای در اواخر ماه جاری میلادی، به گروه های دولت موازی در درون دولت و افرادی که در داخل و خرج ترکیه برگه آن را به کار می گیرند، درس سختی بدهند.
در همین حال، بحران هفتم فوریه سال 2012 میلادی که طی آن دادستان کل ترکیه به عنوان یکی از طرفداران “فتح الله گولن”، “هاکان فیدان”، معاون وقت سازمان اطلاعات ملی این کشور و پنج تن دیگر از اعضای ارشد این سازمان را به اتهام مذاکره با طرف های کرد و داشتن ارتباطات غیرقانونی با “حزب کارگران کردستان” مورد تحقیق و بازجویی قرار داد، علاوه بر اینکه شرایط لازم برای انفجار بزرگتر در تاريخ 17 دسامبر سال گذشته میلادی ميان “رجب طيب اردوغان” و هم پیمانان پیشینش در گروه “فتح الله گولن” را فراهم ساخت، مسئله آینده سياسی نخست وزیر کنونی ترکیه را نیز مطرح کرد، با این حال این امکان اصلا وجود ندارد که “رجب طيب اردوغان” از فرصت قرار داشتن در راس هرم قدرت در تركيه دست بکشد و یا اینکه وی و “حزب عدالت و توسعه” در نتیجه بحران هایی که طی دو سال اخیر در سطح داخلی و خارجی با آن روبرو شده اند، در سکوت کامل از صحنه سیاسی کنار بکشند.
باید گفت که “رجب طیب اردوغان” دو را بیشتر پیش روی خود نمی بیند و انتخاب هر کدام از این دو راه نیز با نتایج انتخابات محلی پیش رو در ترکیه ارتباط مستقیمی دارد، جایی که پیروزی قاطع “حزب عدالت و توسعه” در این انتخابات، وی را تشویق خواهد کرد تا خود را برای نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری در اواسط ماه آگوست آینده جهت جایگزینی “عبدالله گل”، رئیس جمهوری کنونی این کشور آماده کند، در حالی که کاهش آرای حزب حاکم در مقابل افزایش آرای احزاب مخالف بدین معنی خواهد بود که نخست وزیر کنونی ترکیه برای رویارویی با رقبایش دست به کار شده و بدون آنکه منتظر زمان تعیین شده برای برگزاری انتخابات پارلمانی در اواسط سال آینده شود، برگزاری انتخابات پارلمانی زودهنگام را اعلام خواهد کرد.
علاوه بر این، بحث دیگری در داخل خود “حزب عدالت و توسعه” نیز به راه افتاده و بر اساس نتایج انتخابات محلی پیش رو در ترکیه علنی شده و به اوج خود خواهد رسید، این بحث بر سر موضع و واکنش نزدیک ترین همراهان “رجب طیب اردوغان” از قبیل “بولنت آرينج”، معاون نخست وزیر ترکیه، “جميل چیچک”، رئیس پارلمان این کشور و “حسين چليک”، سخنگو و معاون رهبر “عدالت و توسعه” خواهد بود که طی چندین سال گذشته اعطای اولويت به وی جهت رهبری حزب و تصمیم گیری را پذیرفته اند.
در همین حال، تصمیم “عبدالله گل” در قبال اصرار احتمالی “رجب طیب اردوغان” بر راهیابی به کاخ “چانکایا” جهت اداره امور ترکیه به عنوان رئیس جمهوری آینده این کشور نیز در راس مسائل مورد بحث در داخل “حزب عدالت و توسعه” قرار خواهد گرفت، در نتیجه این پرسش مطرح می شود که آیا “عبدالله گل” رهبر جایگزین این حزب خواهد بود یا اینکه اعلام بازنشستگی کرده و طرفداران “رجب طیب اردوغان” را در تنگنای انتخاب رهبر آینده حزب پس تنها خواهد گذاشت؟
در پایان باید گفت که در هر حال، مهمترین مشکل پیش روی “رجب طیب اردوغان” و “حزب عدالت و توسعه”، عمل به همان وعده هایی است که نخست وزیر کنونی ترکیه هر روز آنها را به عنوان اصلی ترین اولویت های خود تکرار می کند، جایی که وی وعده داده افرادی که از پشت خنجر زده اند را از بین ببرد و ساختار دولت موازی در درون دولت را در هم شکند، وعده ای که پیام مستقیمی برای “فتح الله گولن” و طرفداران وی می باشد که بر اساس فضای کنونی ترکیه، می توان گفت که خود را برای جنگی تمام عیار و تلافی جویانه بر علیه “رجب طیب اردوغان” آماده می کنند.»
ترجمه از “شفقنا”
انتهای پیام
www.afghanistan.shafaqna.com