شفقناافغانستان- همزمان با بیست و پنجمین سالروز شهادت شهید وحدت ملی، شهید عبدالعلی مزاری همه ساله مراسمهایی در نقاط مختلف جهان برگزار می شود.
به گزارش خبرگزاری شفقنا افغانستان، بانو زینب مزاری، تنها یادگار رهبر شهید مزاری، بیانیه ای به مناسبت سالروز شهادت پدرش نوشته است:
بیانیه بانو «زینب مزاری» به مناسبت بیست و پنجمین سالیاد رهبر شهید و یاران باوفایش
بسم رب الشهدا والصدیقین
فَبَشِّرْ عِبَادِ الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ (١٧)(١٨) سوره زمر
بیست و پنجمین سالیاد شهادت رهبر بزرگ عدالت طلبى تاریخ افغانستان بابه ى شهید، استاد مزارى (ره) بهمراه یاران باوفایش شهیدان والامقام (ابوذرغزنوى، خادمحسین اخلاصى جاغورى، حاجى عیدمحمد ابراهیمى بهسودى، سید على علوى بلخى، جان محمد ترکمنى، عباس لومانى) وهزاران شهید تاریخ خونین افغانستان هم چنین شهداى مظلوم مصلى رهبر شهید در حمله تروریستى اخیر را به شما رهروان راستین راه عدالت و آزادى تسلیت عرض مى نمایم.
به راستى این روزگار است که انسان را در محک انتخاب کردن یا انتخاب شدن میگذارد و بابه شدن، انتخابِ مردمت بود و بابه ماندن، انتخابِ عشق و ایمانت.
بابه ى قهرمان ما، مرد بى تکلف، ساده پوش و ساده بیانى بود که قبل از سیاست، انسانیت آموخته بود. رهبرى که به جاى اندیشیدن به منافع شخصى وحضوررندانه به منظور بهره جویى واستفاده ى ابزارىِ سیاسى از مردم براى بدست آوردن مسند و قدرت تنها به مردم فکر کرد و مصالح مردم را برهرامتیازدیگرى ترجیح داد.
از دیرباز انحصار طلبى قومى مشکل و معضل اساسى افغانستان مى باشد ودرگذر زمان تنها زبان این انحصار طلبى تغییریافته است.
بخشنده بودن و حاتم بخشى یک شخص یا گروه به هرعنوان که باشد، درمقابل اقوام دیگر به عنوان بخشش خور و پذیرنده ى این بخشش بى شک زیرسوال بردن تساوى حقوق اقوام وعدالت اجتماعى ست، این نوع دیگرى از انحصار طلبى مى باشد که امروز گریبانگیر سیاست جامعه ى ماست. ازهمین رو کسى که امروز وزارت مى بخشد فردا هم مى تواند باز پس گیرد؛ در دولتى که تصمیم گیرى و اجرا کاملا محصور به شخص باشد، تمامى پست ها ظاهرى ونمایشى خواهند بود. احقاق حقوق اقوام تنها با مشارکت تمام اقوام در تصمیم گیرى هاى کلان کشورى امکان پذیراست.
استفاده ابزارى و ظاهرى از کلمات وحدت، عدالت، حتى صلح و درنهایت امتیازدهى شخصى رهبران گروه هاى قومى نتیجه اى جز بى اعتمادى و بى ثباتى اوضاع جامعه نخواهد داشت که منجربه تنفرعموم مردم خواهد شد.
در مورد رهبران گروه هاى قومى اعم از ازبک، پشتون، تاجیک وهزاره نیز لازم به یادآورى ست تا زمانى که ایده ها، اهداف وعملکردشان درحیطه ى حزب، خانواده واطرافیانشان باشد؛ جامعه رو سقوط مى رود. واژه ى رهبریت مسئولیت سنگینى ست که باید در ابتدا ازنان خودگذشت که به نان وجان مردم رسید تا درانتها بتوان مدافع حقوق محرومان و تمام ملیت هاى افغانستان بود؛ این ایده آل ترین حالت ممکن براى رهبرى جامعه است. اگر امکان و توانایى این مهم، فراهم نیست حداقل باید منافع شخصى خود را به منافع ملیت و قوم ارتقا داد.
در اصل ما با صلح واقعى موافقیم، صلح یعنى پذیرفتن حقوق یکدیگر و این گروه تا چه میزان خود را ملزم به رعایت حقوق تمام ملیت هاى افغانستان بخصوص حقوق زنان مى داند؟ بر فرض پذیرش تا چه حد به آن پایبند خواهد بود که بتواند خون بها و توجیه کننده ى نیمى از جامعه ى مدنى افغانستان که قربانى این توحش بودند باشد؟!
امید که با پیاده سازى افکار و آرمان هاى شهداى تاریخ خونبارمان بتوانیم افغانستان ِ آباد، آزاد و عدالت محور بسازیم که در آن تمام ملیت هاى افغانستان به حقوقشان و وحدت ملى برسند.
درپایان از تمامى برگزار کنندگان محافل گرامیداشت سالیاد رهبر شهید وحضور شما مردم شریف، آگاهان وبزرگان در سراسرکشور و جهان قدردانى وسپاس گذارى مى نمایم. راه پدر یک مسئولیت براى رفتن و پیمودن است.
و من الله توفیق
زینب مزارى
حوت ١٣٩٨
