ایسنا نوشت: مجموعهای از آثار باستانی شامل ابزار و لباس در این مسیر نوظهور کشف شد. این آثار باستانی که برای مدت زیادی به وسیله یخ پوشانده شده بودند و سالم ارزیابی میشوند، ثابت میکنند انسانها بیش از آنچه که پیشتر تصور میشد از ارتفاعات نروژ تردد میکردند.
شواهدی از شکار، جابه جایی فصلی و مسافرت بر روی آنچه که به نظر میرسد یک جاده کوهستانی پرتردد بوده باشد نیز وجود دارد.
«لارس پیلو» که یک باستانشناس است این اکتشاف را «اکتشافی رویایی» توصیف کرد و بیان کرد :« مسافران گذشته در این مسیر آثار بسیاری را از خود به جای گذاشتهاند که به وسیله یخ سالم باقی ماندهاند. این آثار باستانی میتوانند درباره زمان سفر این افراد، دلیل تردد آنها از مسیرهای کوهستانی و حتی هویت این افراد اطلاعاتی در اختیارمان قرار دهند. این اطلاعات از ارزش تاریخی بالایی برخوردار هستند.»
کاوش در این محل از تابستان گرم سال ۲۰۱۱ که ذوب شدن یخها برای نخستینبار به باستانشناسان اجازه تحقیق و بررسی در این مکان را داد، آغاز شد.
از نتایج این کاوش به کشف پیراهن مردانهای با قدمت ۱۷۰۰ سال که قدیمیترین لباس کشفشده در نروژ محسوب میشود، میتوان اشاره کرد. تابستان گرم سال ۲۰۱۹ اما بخش دیگری از جاده کوهستان «لندبرین» را آشکار کرد.
پس از سالها کاوش در این منطقه، باستانشناسان در نهایت به جادهای باستانی دست یافتند که تاریخگذاری رادیوکربن نشان داد این مسیر در فاصله دوران رومی تا قرون وسطی به مدت هزاران سال مورد استفاده قرار میگرفته است.
وایکینگها بیشتر برای تجارت از طریق کشتی و دریا شناخته شده هستند، اما تجارت زمینی برای انتقال غذا و ابزار به بازارهای اروپایی نیز مرسوم یوده است.
انتهای پیام
